Ένα κερί, δεύτερο κερί, κερί τρίτο
Ένα ακόμα και προσευχή
Τ’ αναψε με χέρι που τρέμει
Όχι από συγκίνηση μα από ντροπή

Βγήκε έξω
Στάθηκε
Έκατσε στα παγωμένα σκαλιά
Άπλωσε το χέρι

Λίγη ζητιανιά ακόμη
Μιση ντροπή
Μοιρασμένη
Ξεχασμένη

Μα πόσα ακόμα θα ανάψει κεριά;
Τρία!
Τόσα ήταν και πριν
Τρία ακόμα

Κάθε τρία κεριά η αποστολή
Κανόνας πρώτος
Εντολή δεύτερη
Ανάγκη τρίτη

Ογδόντα χρόνια
Και κάτι σκάρτοι μήνες
Επαναλαμβανόμενα τάματα
Ώρες ταπείνωσης

Ευτυχώς δεν έμειναν πολλά χρόνια ακόμα
Ούτε και κεριά

Σε κάθε κερί δίνει όνομα
Συγχώρεση
Βοήθεια
Ελπίδα
Υγεία
Μνήμη
Λήθη
Τέλος… και καλήν απολογία