Μήνυμα στον αέρα που φυσά / Σε ύφος  προσωπικό

17.10.2016

wind_feather

 

 here is the deepest secret nobody knows

and this is the wonder that's keeping the stars apart

I carry your heart (I carry it in my heart)
E. Cummings

Στον Eugenio Montale

 

ερχόμουν και έβλεπα / κοιμόσουν  βαθειά /
δεν ήθελα να ξεβολέψω / το κορμάκι μαζεμένο /
ένα σημείο ακραίο στο  κρεβάτι / τα σεντόνια όχι / κάτω από το σώμα σου/
γύρω από / ένα μαξιλάρι που δεν έμενε στο κεφάλι στιγμή / ύπνος  βαθύς  /
ερχόμουν και  ερχόμουν / να μπορέσω να φτιάξω το κρεβάτι καλύτερα / ύπνος
παιδιού / το άφησα /χθες ανακάλυψα και ένα σημάδι / που τύπωσες  με το
στόμα σου / το στόμα / μια πύλη ανοιχτή / σαν βεντάλια /  λίγο κάτω από το
σύμβολο  των Δελφών / δικό μου έμεινε το σημάδι / στον ομφαλό της γης /το
ένοιωσα εκείνη την  νύχτα / ένας λεπτός  σαν κλωστή πόνος / τα δόντια  στην
σάρκα μου / και δεν περίμενα πως θα άφηνε μια τέτοια ζωγραφιά / θα μου  
πεις  γιατί παίρνω τον κόπο και τα γράφω όλα αυτά; / ερώτηση / και εσύ; /
τι άραγε  να νοιώθεις;  πώς είσαι εσύ;  αναγνωρίζεις κάτι  από αυτά που γράφω; /
το σπίτι ταράχτηκε που ήρθες / ένοιωσε απειλή για την ιερή μοναξιά μας /  
χτύποι πυκνοί /

 

Open Door  / Ανέκδοτα κείμενα   

 

_

γράφει η Μαρία Πανούτσου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    Μια φόρμα που ακροβατεί ανάμεσα σε ποίηση και πεζό.. με λυρισμό και ένταση που ταίριαξε αμέσως στο μάτι μου και κυρίως στην ψυχή μου
    Καλώς ήρθατε!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου