Ευκολία παλαιόθεν

12.06.2016

light-shadow-metal_b

Απ’ τα θεωρεία των χυδαίων
ανακοινώσεις μεγαφώνων λιγοστεύουν τη ζωή.
Οι ταχυδακτυλουργοί της ευτυχίας
κρεμούν στους τοίχους των επιθυμιών
τις ρόδες της λαγνείας,
σχετικά γρήγορα και αποφασιστικά.
Περιμένουν το άναμμα των πόθων.
Δίπλα τους, οι ληστές της χαράς περπατούν
ανάμεσα σε εικόνες σκιών.
Απάτες γέμισαν την πλάση
κι οι όχλοι τις λατρεύουν σαν θεές.
Τις νύχτες- προς τιμήν τους- ανεμίζουν σημαίες,
με ζωγραφιές νυχτοφόρων ερπετών.
Στις πολιτείες της πλήξης αλαλαγμοί
ακούγονται απ’ τους ιεροεξεταστές
της ομορφιάς.
Μπορούν τη δυστυχία να ρυθμίζουν,
μπολιάζοντας τις ψυχές με ψεύδη
και ψηφιακές απολαβές.
Λοιπόν, αυτή είναι η ευτυχία !
Κοντά στο ψωμί κι η ευκολία,
στηριγμένη σε δόντια αόρατων δεινοσαύρων.
Παλαιόθεν!

 

_

γράφει ο Χριστόφορος Τριάντης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Ταραγμένοι καιροί

Ταραγμένοι καιροί

Άρρωστο το κύμα ξεψυχάει στην αμμουδιά. Θύελλες μου είχες τάξει φουρτουνιασμένα νερά. Κι εγώ ήσυχος κάλπαζα σε αναζητήσεις γι' άγριους καιρούς κι αιθερογέννητους βοριάδες. Με υποσχέσεις έωλες και χλιαρές σιωπές πότισες το βλέμμα μου μια θάλασσα λάδι να με κρατάει...

Πρωινό φιλί

Πρωινό φιλί

ΠΡΩΙΝΟ ΦΙΛΙ (τιμήθηκε με το Α’ Βραβείο Μουσικού Στίχου στον 10ο Παγκόσμιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό του Ελληνικού Πολιτιστικού Ομίλου Κυπρίων Ελλάδας) - Ήλιε μου που ξημέρωσες, ψάξε για την καλή μου όταν τα μάτια της σε δουν δώσε της το φιλί μου - Αύρα γλυκιά της...

Κόκκινη κλωστή δεμένη…

Κόκκινη κλωστή δεμένη…

Μια φορά κι έναν καιρό, δεν είχαμε τι να πούμε, έδεσα μια κόκκινη κλωστή στο δάχτυλο για να θυμηθώ να πω όταν έχω. - Μια φορά κι έναν καιρό, είχες μια κόκκινη κλωστή στο δάχτυλο αλλά δεν θυμόσουν γιατί. - Μια φορά κι έναν καιρό, δυο κόκκινες κλωστές ενώθηκαν σε μια...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Ανάγλυφη αναπαράσταση της τραγικότητας του σήμερα…

    …………

    Μπράβο!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
  2. Μάρθα Δήμου

    Είναι αναγκαίο να ακούγονται φωνές αλήθειας, ιδιαίτερα στις μέρες μας, που η ανάγκη της επιβίωσης θολώνει την κρίση μας. Ωραίο και συμβολικό το ποίημά σας.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου