Εφιάλτης

26.12.2015

 

Σκελετωμένες ψυχές έρχονται

στα όνειρά μου κάθε νύχτα

με σκουριασμένες σάλπιγγες

θορυβούν τη μοναξιά τους

κλέβουν από τη δική μου

τα στερνά της δάκρυα

άνυδρες από αγάπη

ματωμένες αιώνια οι πληγές τους

βαδίζουν σα σκιές φαντασμάτων.

Σέρνονται στο σκοτεινό τοπίο

και σκούζουν σαν τερατώδη αερικά

απαριθμώντας μου τον πόνο

με ακατάληπτους ήχους.

Ποια μήτρα έφερε τούτες

τις δύστυχες ψυχές στον κόσμο;

Ποιος τύλιξε το λώρο γύρω τους σφιχτά;

Kι ύστερα ... ύστερα;

Πως μπόρεσε με μια σπρωξιά

τις έδιωξε τόσο μακριά

κι ούτε μια θέση δεν βρέθηκε

ποτέ για εκείνες ούτε εδώ ούτε εκεί

πουθενά μήτε στο περιθώριο.

Ποιος ξέρει ... ποιος ξέρει

ποιος μια απάντηση θα φέρει;

Ποιο βράδυ ... το κάθε βράδυ

ποια νύχτα ... μα κάθε νύχτα

τυραννισμένες , στοιχειωμένες

τρεκλίζουν μέσα στα όνειρα

γυρεύοντας λίγη αγάπη.

Μα δεν προφταίνουν

στη μέρα βγαίνουν

και βρίσκουν πάλι τον εφιάλτη ...

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Έλενα Σαλιγκάρα

    Ανατριχιαστικό Άννα!

    Χρόνια πολλά!

    Απάντηση
  2. Άννα Ρουμελιώτη

    Χρόνια πολλά και καλά Έλενα να είσαι καλά!!!

    Απάντηση
  3. Μάχη Τζουγανάκη

    Σκληρά λόγια..εφιαλτικά πράγματι…αλλά με δυνατή ποίηση…Η ρίμα στο τελευταίο κομμάτι σαν ηχώ… Με τη δυνατή υπογραφή της Άννας μου ξέρουμε…

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Σε ευχαριστώ πολύ Μάχη μου να είσαι καλά 🙂

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου