Ζωόφιλοι

6.06.2019

Κλείνω τα μάτια,
να ταξιδέψω με τους υπέροχους ήχους της Φύσης
νοσταλγώντας να ακούσω την λυπημένη φωνή του γκιώνη
την μονότονη ηχώ, του τριζονιού.

Μα το μόνο που ακούω καθαρά,
είναι τα ατέλειωτα γαυγίσματα σκυλιών που αλυχτάνε.
Που προσπαθούν μάταια να καλύψουν
τις γοερές κραυγές της ανθρώπινης δυστυχίας.
Την θλιβερή σιωπή της ανθρώπινης μιζέριας.

Οι όμορφοι νοσταλγικοί ήχοι της φύσης, έχουν σχεδόν χαθεί
Έχουν αντικατασταθεί εδώ και καιρό
από γρυλίσματα αδέσποτων, από απεγνωσμένα ουρλιαχτά
σπιτικών σκύλων που είναι αναγκασμένοι,
να διαβιούν εγκλωβισμένοι μέσα σε λίγα τετραγωνικά.
Για να κρατάνε συντροφιά, στα κάθε λογής αφεντικά τους…
Σε αυτά που προσπαθούν να καλύψουν
την μοναξιά τους, την ανασφάλειά τους
κι επιθυμούν να τα κάνουν με «το έτσι θέλω», συνεταίρους,
στην δυστυχία τους, στα όποια προβλήματα τους,
στερώντας τους εντελώς εγωιστικά, την αληθινή ελευθερία.

Τι αμαρτίες πληρώνουν κι αυτά τα καημένα;
Στέκονται θλιμμένα, ώρες ατέλειωτες εκεί, στις βεράντες σπιτιών
σκυθρωπά, με μάτια μελαγχολικά
ή περιορισμένα σε σιδερόφραχτες αυλές, με τοίχους πανύψηλους.
Απομονωμένα, χωρίς την αληθινή συντροφιά των ομοίων τους
όπως τα ίδια διακαώς επιθυμούν, μακριά από την ομορφιά
της μητέρας Φύσης, που ήταν προορισμένα ελεύθερα να ζουν.
Επειδή πολύ απλά,
έτσι είναι γραμμένο στο DNA των κυττάρων τους.

Μα εμείς, τα θέλουμε με το ζόρι κατοικίδια.
Στειρώνοντάς τα και στην ουσία «ευνουχίζοντάς τα»,
αποκόπτοντάς τα, από την αληθινή τους φύση.
Όλοι εμείς οι «ζωόφιλοι» οι των πάντων τιμητές ,
που έχουμε σαν υπέρτατη ηδονή το κρέας.

Ουαί υμίν, φαρισαίοι υποκριτές…

 

_

γράφει ο Φώτης Τρυφωνόπουλος

Ακολουθήστε μας

Ο κύκλος δεν σπάει…

Ο κύκλος δεν σπάει…

Μέσα μου με βασανίζουν, με πίκρα και μαράζι, όσα τούτο τον κόσμο μαστίζουν. Στη ρουτίνα του ο άνθρωπος μ΄ ανενεργή την ελπίδα. Αρχές και ηθικές, γεμάτος πληγές. Σ’ ένα κύκλο βολοδέρνει και κάποτε ξεσπάει, μα ο κύκλος δεν σπάει… Ο σύγχρονος τρόπος, το μπλα μπλα κι όλο...

Απορίας άξιον

Απορίας άξιον

τι είναι Θεός; τι μη Θεός; και τι τ' ανάμεσό τους; Γ. Σεφέρης, Ελένη   Καημένε Τεύκρο...  Απόκριση μην περιμένεις άλλο. Εάν υπάρχει ο Θεός,  Τότε καλά σου κρύβεται.  Και αν αυτά που έζησες  ήταν ανθρώπου τρελά, ποιος Κύριος τα ενέκρινε;  πώς τ' άφησε να γίνουν;...

Αλλάζοντας τους ανέμους

Αλλάζοντας τους ανέμους

Και να η ώρα φτάνει που το μέσα μας αφουγκράζεται το κάλεσμα της νιότης, να ξεχυθεί στους δρόμους και το σώμα ολόρθο στεντόρεια φωνή να ηχήσει. Τότε τα λησμονημένα στη φαρέτρα της αναμονής, στον αγώνα της καθημερινότητας θα επαναφέρει ζεστά. Θα ανοίξει δρόμους  σε...

Τι;

Τι;

  Σαν τι να μας απασχολήσει; Ο εαυτός μας, δηλαδή ο άνθρωπος. Ο έρωτας, δηλαδή η αγάπη. Ο θάνατος, δηλαδή η ζωή. Μαζί με αυτό το οργανωμένο και προσιτό ποίημα, που στο φόντο της αλήθειας ψευδίζει σαν κακός ηθοποιός. Καταρρέει σαν έρχεται ο κίνδυνος και σαν...

Ακίνητο το στόχαστρο

Ακίνητο το στόχαστρο

Οι καιροί έχουν αλλάξει, βροχούλα γλυκιά δεν πέφτει, καταιγίδες κι οι δρόμοι ποτάμια. Πνίγεται ο άνθρωπος, μα μιλιά δε βγάζει.   Υποταγμένη η ζωή σε τάξη επιβεβλημένη. Ελεύθερα οι «φύλακες» τον πλούτο της μασάνε κι αυτός, που με φιλοδώρημα την περνά, ανάστημα δεν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ακίνητο το στόχαστρο

Ακίνητο το στόχαστρο

Οι καιροί έχουν αλλάξει, βροχούλα γλυκιά δεν πέφτει, καταιγίδες κι οι δρόμοι ποτάμια. Πνίγεται ο άνθρωπος, μα μιλιά δε βγάζει.   Υποταγμένη η ζωή σε τάξη επιβεβλημένη. Ελεύθερα οι «φύλακες» τον πλούτο της μασάνε κι αυτός, που με φιλοδώρημα την περνά, ανάστημα δεν...

Το χρονικό των μετρητών

Το χρονικό των μετρητών

Έγινε διόρθωση στο όνομά μου, δεν είμαι πια εγώ. Έγινε διόρθωση στα όνειρά μου, σκέφτομαι πριν πω. Η υπερχείλιση συναισθημάτων κόπηκε. Το ρεύμα κόπηκε. Πήγα σε άλλη εταιρία. Άλλαξα πρόσωπο, ταυτότητα τι θέλεις να σου πω; Είχαν ακριβή προμήθεια. Τέλος το χρονικό των...

Ψυχή σε καραντίνα

Ψυχή σε καραντίνα

Λέμε πολλά και δεν λέμε τίποτα.  Κι όταν δεν λέμε τίποτα τα λέμε… όλα.  Και αντί για τίποτα πλέον όλοι γράφουν τπτ. Κρύβομαι και κρύβεσαι Είμαστε συνέχεια σε καραντίνα. Kαραντίνα στην ψυχή. Ψυχή σε καραντίνα. Κάποιες μέρες στεναχωριέμαι που υπάρχω γιατί είμαι μηχανή....

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου