Φώτης Τρυφωνόπουλος

Φώτης Τρυφωνόπουλος

Φώτης Τρυφωνόπουλος

Με την αγάπη ανθίζει η φύση με την αγάπη ανθίζει η ζωή με την αγάπη ομορφαίνει ο κόσμος με την αγάπη ομορφαίνεις κι εσύ.   Με την αγάπη η καρδιά αναπνέει το μουντό και το γκρίζο γλυκαίνει, φωτίζει με την αγάπη νικιέται ο πόνος με την αγάπη κι ο χειμώνας...

Τα όνειρα είναι, οι ηλιαχτίδες της ψυχής μας το μαγικό αντίδοτο, στην αφόρητη πεζότητα οι πιο γλυκές νότες, στην παρτιτούρα της ζωής μας η ανέμελη διαφυγή, απ’ την πραγματικότητα.   Τα όνειρα είναι, το άρωμα της καρδιάς μας έχοντας την γλυκιά γεύση, μιας...

Εύθραυστες σιωπές αφόρητα θλιμμένων ανθρώπων. Νύχτες μελαγχολικές, παράξενες βουτηγμένες στη ιλύ της ανθρώπινης ματαιοδοξίας.   Όνειρα ανεκπλήρωτα θλιμμένες σκιές της ύπαρξής μας γραμμικές συναρτήσεις του πόθου μας για ζωή.   Έρωτες αδιάφοροι που δεν άντεξαν τη...

Κάποτε, είπες αν η αγάπη ανέβει ψηλά, στον ουρανό γίνεται αστέρι αν η αγάπη αγκαλιάσει την καρδιά γίνεται έρωτας. Μα αν η αγάπη, γίνει άγρια και δυνατή γίνεται άνεμος.   Γιατί η αγάπη είναι, η ίδια η ζωή. Αυτή που χορογραφεί, τις πνοές των ονείρων μας που...

Βαθιά, απύθμενη, θάλασσα απέραντο γαλάζιο και έπειτα, σιωπή. Μα η ζωή περνάει και χάνεται και ο χρόνος μας παρασέρνει στον δικό του τρελό ρυθμό.   Ο χρόνος που δεν μπορεί να περιμένει κι ο άνεμος που εξακολουθεί να σφυρίζει αδιάφορα.   Απέραντη θάλασσα,...

Κλείσε τα μάτια και ταξίδεψε. Κλείσε τα μάτια κι ονειρέψου. Γιατί το όνειρο μπορεί και σε ταξιδεύει μακάρια ανέμελα, στη σιωπή. Μπορεί να αψηφά τη πεζότητα να γλυκαίνει τη στυφή καθημερινότητα επειδή είναι η μαγική πινελιά που χρωματίζει κι ομορφαίνει, την ίδια μας...

Δεν έχω όμορφα λόγια απόψε, να σου γράψω δεν έχω ωραία λόγια απόψε, να σου πω. Πάλι για πόλεμο, ακούω στις ειδήσεις η μελαγχολία, κατακλύζει τις αισθήσεις. Κλείνω τα μάτια από την θλίψη να κρυφτώ.   Πώς να γλυκάνεις, τόσα δακρυσμένα μάτια; Πώς να μείνεις...

Τα φύλλα της νοσταλγίας απόψε, ξετυλίγονται αργά ενώ η λύπη δειλά, μέσα στα μάτια σου φωλιάζει. Είναι το δάκρυ, από τη θλιμμένη σου ομορφιά που σαν ένα πέπλο ομίχλης, τη σιωπή σκεπάζει.   Είναι το γκρίζο, από την δική σου μοναξιά αβάσταχτο ουρλιαχτό μιας...

Τα τύμπανα του πολέμου, ηχούν τώρα ξανά ο ανθρώπινος παραλογισμός, σε όλο του το μεγαλείο. Τραγικές μανάδες, με τα παιδιά τους αγκαλιά παλεύουν με τον θάνατο, την πείνα και το κρύο.   Στο άγνωστο, γυρεύοντας ελπίδα προχωρούν ενώ ο ήχος απ’ τις σφαίρες, την...

Έστρωσε το πιο όμορφο, χριστουγεννιάτικο τραπέζι  το γέμισε με καλούδια, τίποτα να μην λείπει έβαλε και την μουσική, στη διαπασών να παίζει να μην ακούγονται τόσο πολύ, της μοναξιάς οι χτύποι.   Γέμισε τα ποτήρια μέχρι πάνω, με κρασί κι ελπίζει πως κάποιος...

Πόσες φορές θέλει η καρδιά, να ανοίξει τα φτερά της πόσες φορές να υψωθεί, κρατώντας σε αγκαλιά σαν βιολέτα της άνοιξης, που μες τα πέταλά της κρύβει του έρωτα το φως, του Απρίλη τη δροσιά.   Πόσες φορές θέλει η καρδιά, τον έρωτα να ζήσει και μέσα από το πάθος...

Πόσο μικρή στα αλήθεια, μοιάζει η ζωή; Πόσο ασύστολα, παλεύει με τον χρόνο; σαν συμπυκνώνεται, σε μια μόνο στιγμή σε ένα παιχνίδι, που σε βρίσκει πάντα μόνο.   Πόσο μικρός μοιάζει ο κόσμος μας, αλήθεια;  σε ένα σύμπαν που ατέλειωτο φαντάζει όταν το συναίσθημα,...

Ρόδο εσύ της άνοιξης, αστέρι της καρδιάς μας γλυκιά νότα της ποίησης, πηγή της ομορφιάς μας. Με σένα η μέρα ξεκινά και η ζωή αρχίζει με σένα αγάλλεται η αυγή κι ο έρωτας ανθίζει.   Κάθε ανάσα σου, πνοή, κάθε σου γέλιο, ελπίδα απάγκιο και αναπνοή, μέσα στην...

Τα πάντα έχουν ένα τέλος. Τέλος καλό, τέλος στυφό ή θλιβερό. Το τέλος που μας αξίζει ή μας πρέπει ό,τι η μοίρα έχει γράψει ή προβλέπει για να κλείσει την αυλαία της ζωής.   Το ταξίδι, κάποτε τελειώνει ο κύκλος της ζωής, πρέπει να κλείσει. Μόνοι γεννιόμαστε και...

Θεέ μου πως κατάντησαν έτσι οι άνθρωποι; Ανάλγητοι, εκδικητικοί, απάνθρωποι.   Δεν χαίρονται όπως παλιά με την χαρά του διπλανού τους δεν συμμερίζονται την χαρά του γείτονά τους παρασυρμένοι από την ημιμάθειά τους από την αφόρητη εκδικητικότητά τους.  ...

Γαλάζιο πέπλο της καρδιάς μας τραγούδι νοσταλγικό της μοναξιάς μας μας αγκαλιάζεις, μας δροσίζεις με την γαλάζια σου ομορφιά, μας διαποτίζεις. Μας σαγηνεύεις, μας μεθάς.   Σε μέρη απίθανα μας πας μας ταξιδεύεις δεν σταματάς ούτε στιγμή να μας μαγεύεις. Μα...

Κλείσε  τα μάτια και ταξίδεψε. Κλείσε τα μάτια κι ονειρέψου. Γιατί το όνειρο μπορεί και σε ταξιδεύει μακάρια ανέμελα, στη σιωπή. Μπορεί να αψηφά τη πεζότητα να γλυκαίνει τη στυφή καθημερινότητα. Επειδή  είναι η μαγική πινελιά που χρωματίζει κι  ομορφαίνει, την ίδια...