Μπορεί να λέγεται από ορισμένους πως η ελληνική λογοτεχνική παραγωγή δεν έχει να επιδείξει αξιόλογα αστυνομικά μυθιστορήματα, η Αφιέρωση όμως του Αντώνη Γκόλτσου έρχεται να τους διαψεύσει περίτρανα!
Ο Άλκης Πύρρος, ένας τριανταπεντάρης συγγραφέας αστυνομικής λογοτεχνίας προέρχεται από μια οικογένεια με τραγικό παρελθόν. Ο πατέρας του, πρωτοπαλίκαρο της χούντας με πολλούς εχθρούς σκοτώνεται σε ένα τροχαίο δυστύχημα(;) σχεδόν εννιά χρόνια μετά από τη δολοφονία της μητέρας του που αγωνιζόταν από το δικηγορικό μετερίζι ενάντια στις πρακτικές των ανθρώπων της Επταετίας. Ένα αταίριαστο στις πολιτικές πεποιθήσεις ζευγάρι και μια ιστορία που ήταν θαμμένη κι αραχνιασμένη τριανταπέντε χρόνια στις μνήμες ελάχιστων ανθρώπων, έρχεται στο προσκήνιο με αφορμή την αφιέρωση σε ένα βιβλίο μιας ισχυρής, για την εποχή, δημοσιογράφου στον πατέρα του πρωταγωνιστή. Από εκεί και πέρα, ο πρωταγωνιστής θα ξετυλίξει το κουβάρι της δολοφονίας των γονιών του θέτοντας σε κίνδυνο τη ζωή του, σε μια ιστορία που εξελίσσεται ομαλά και σταδιακά, χωρίς να αφήνει κενά ή να δίνει σε κάθε στάδιό της στον αναγνώστη περισσότερα από όσα πρέπει να γνωρίζει.
Ξεκινώντας με έναν εξαιρετικά πρωτότυπο τρόπο, με ένα απόσπασμα από το ημερολόγιο του εννιάχρονου Άλκη, η ιστορία είναι κάτι περισσότερο από ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα του ελληνικού νουάρ. Ξεπερνάει το έντονο ατμοσφαιρικό στοιχείο, το οποίο είναι απαραίτητο γι’ αυτού του είδους τη λογοτεχνία, κι ακουμπάει τα όρια του ψυχογραφήματος! Τα πρόσωπα δεν περιγράφονται επιδερμικά αλλά ο συγγραφέας με την πένα του μπαίνει βαθιά μέσα στην ψυχή τους και κυριολεκτικά τους «γδύνει» μπροστά στα μάτια των αναγνωστών. Έξυπνες ατάκες, ζωντανοί διάλογοι, έντονα αισθήματα αλλά και ατμοσφαιρική μουσική βρίσκονται διάχυτα μέσα στο μυθιστόρημα. Οι ήρωες είναι προσεγμένοι και καλοδουλεμένοι, ενίοτε εφάπτονται με το αλλόκοτο, αλλά όχι γιατί απλώς έτυχε αλλά γιατί ο συγγραφέας πολύ προσεκτικά το επέλεξε. Η γραφή είναι εξαιρετική, γίνεται χρήση πολλών στοιχείων που κάνουν το λόγο όμορφο, δείγμα του γεγονότος πως ο συγγραφέας είναι πολύ καλός χρήστης της ελληνικής γλώσσας.
Θα μπορούσε κανείς να πει πως ο Αντώνης Γκόλτσος προχωράει ένα βήμα πιο πέρα και κάνει μια πολιτική δήλωση με την Αφιέρωση ή για να μην είμαστε απόλυτοι, μια πολιτική αλληγορία. Όπως και με τον/την υπαίτιο των δολοφονιών, δε θα αποκαλύψουμε ποια είναι αυτή, διότι θα χαθεί η μαγεία της ανάγνωσης. Η αφιέρωση είναι ένα πλήρες, μεστό και καλογραμμένο μυθιστόρημα, το οποίο θα μαγέψει τους αναγνώστες όχι μόνο της αστυνομικής λογοτεχνίας και του ελληνικού νουάρ!
0 Σχόλια