Η γιασεμιά και τ’ αστεράκια, της Ευδοκίας Σκορδαλά-Κακατσάκη

Μια μικρή γιασεμιά φυτεύεται στο πλάι ενός γέρικου φράχτη κι ενώ στην αρχή είναι μιρκή και δεν της δίνει κανείς σημασία σύντομα ψηλώνει και την επισκέπτονται πολλά πουλιά ενώ τα βράδια ο άνεμος κουρνιάζει στην αγκαλιά της. Στη γιασεμιά κάνουν εντύπωση τα πεφταστέρια και ο γερο-φράχτης της εξηγεί τι είναι αυτό το φαινόμενο και ίσως μια μέρα πέσουν και στη δική της αγκαλιά μερικά. Την ημέρα όμως που γιορτάζοντας την άνοιξη ο κήπος έκανε καλλιστεία για το ομορφότερο λουλούδι, το φεγγάρι γιόρταζε τα γενέθλιά του. Ανάμεσα στους καλεσμένους ήταν και πολλά αστεράκια, τα οποία παίζοντας… Τι συνέβη εκείνη την ημέρα; Τι συνδέει αυτά τα δύο διαφορετικά μεταξύ τους γεγονότα; Θα πέσουν όντως αστεράκια στην αγκαλιά της γιασεμιάς; Πώς μπορούν τα παιδάκια να πραγματοποιήσουν τα όνειρά τους;

Το κείμενο είναι λεπτοκαμωμένο και ευαίσθητο σα φύλλο γιασεμιού, ευωδιαστό σαν τριαντάφυλλο και δροσερό σα δροσοσταλίδα. Πολυεπίπεδη ιστορία, με αστεία περιστατικά, δραματικές στιγμές, χαρούμενα ξεφωνητά και αγωνία. Η γιασεμιά μεγαλώνει, ανθίζει, μαθαίνει, ρωτάει, από άποψη δε συμμετέχει στον διαγωνισμό του κήπου («Τι θα πει εγώ είμαι πιο όμορφος από τον άλλον; Ο καθένας έχει τη χάρη και την ομορφιά του»!). Από την άλλη, το φεγγάρι γιορτάζει τα πιο διασκεδαστικά γενέθλια που έχω διαβάσει ποτέ, με μαλλιά αγγέλων και τάρτες αστρολούλουδων! Παρ’ όλ’ αυτά η ένστασή μου είναι η εξής: γιατί δεν ολοκληρώθηκε ο διαγωνισμός; Έχουμε μια διασκεδαστική και αναπάντεχη τροπή και η συγκίνησή μου κορυφώθηκε με όσα διαδραματίστηκαν, όμως ούτε νικητής ανακοινώθηκε, ούτε άλλαξαν γνώμη τα λουλούδια μήπως βράβευαν εκτάκτως τη γιασεμιά με την πράξη στην οποία προέβη, ούτε τίποτα. Ένιωσα ότι μετατοπίστηκε το βάρος της αφήγησης χωρίς να ολοκληρωθεί ένα προηγούμενο κομμάτι. Υπέροχη η αντίδραση της γιασεμιάς αλλά τι συνέβη με τον διαγωνισμό;

Για την εικονογράφηση ειλικρινά δεν έχω λόγια. Ονειρική, ατμοσφαιρική, ρομαντική, πολύχρωμη, τρυφερή, παραστατικότατη, άμεση…Αν με συγκίνησε το κείμενο μία φορά, το σχέδιο με έκανε να δακρύσω. Αντιμετώπισε και απεικόνισε την ιστορία με τόσο εύληπτο και ευαίσθητο τρόπο που με κέρδισε ολοκληρωτικά. Ειδικά το σκηνικό με την αγάπη της γιασεμιάς που έδειξε… (δε θα πω άλλα) ήταν τόσο όμορφο και αισιόδοξο που μόνο η πένα της κυρίας Μενάρ θα μπορούσε να το δώσει έτσι.

Η γιασεμιά θα συγκινήσει και θα αγαπηθεί από τις μικρές κυρίως αναγνώστριες έξι ετών και πάνω. Ένα υπέροχο βιβλίο με πολλά νοήματα και ευχάριστες ανατροπές!

Ακολουθήστε μας

Με ένα λευκό φτερό, της Ελένης Μπετεινάκη

Με ένα λευκό φτερό, της Ελένης Μπετεινάκη

Σε μια λίμνη ζει ένας κύκνος που μένει καθηλωμένος στο ίδιο μέρος, παρατηρεί τα άλλα πουλιά να πετούν μακριά και καρτερά την επιστροφή τους. Στη λίμνη έρχεται καθημερινά ένα κορίτσι που του αρέσει να καθρεφτίζεται στα νερά και να παρατηρεί τους κύκνους. Η Μυρσίνη...

Ο Γκόλντι και ο χαμένος θησαυρός – Ιωάννα Αλεξάκου

Ο Γκόλντι και ο χαμένος θησαυρός – Ιωάννα Αλεξάκου

- γράφει η Κατερίνα Σιδέρη - Ξέρατε εσείς ότι μπορεί ένας λαγός να γίνει οδηγός λεωφορείου; Ότι μια στρουμπουλή ελεφαντίνα μπορεί να γίνει δασκάλα; Εγώ δεν το ήξερα μέχρι που διάβασα το παραμύθι με ήρωα τον Γκόλντι και την παρέα του. Ο Γκόλντι ένα χαριτωμένο...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

ΒιβλιοκριτικέςΠαιδική λογοτεχνία
Με ένα λευκό φτερό, της Ελένης Μπετεινάκη
Με ένα λευκό φτερό, της Ελένης Μπετεινάκη

Με ένα λευκό φτερό, της Ελένης Μπετεινάκη

Σε μια λίμνη ζει ένας κύκνος που μένει καθηλωμένος στο ίδιο μέρος, παρατηρεί τα άλλα πουλιά να πετούν μακριά και καρτερά την επιστροφή τους. Στη λίμνη έρχεται καθημερινά ένα κορίτσι που του αρέσει να καθρεφτίζεται στα νερά και να παρατηρεί τους κύκνους. Η Μυρσίνη...

ΒιβλιοκριτικέςΠαιδική λογοτεχνία
Ο Γκόλντι και ο χαμένος θησαυρός – Ιωάννα Αλεξάκου
Ο Γκόλντι και ο χαμένος θησαυρός – Ιωάννα Αλεξάκου

Ο Γκόλντι και ο χαμένος θησαυρός – Ιωάννα Αλεξάκου

- γράφει η Κατερίνα Σιδέρη - Ξέρατε εσείς ότι μπορεί ένας λαγός να γίνει οδηγός λεωφορείου; Ότι μια στρουμπουλή ελεφαντίνα μπορεί να γίνει δασκάλα; Εγώ δεν το ήξερα μέχρι που διάβασα το παραμύθι με ήρωα τον Γκόλντι και την παρέα του. Ο Γκόλντι ένα χαριτωμένο...

ΒιβλιοκριτικέςΠαιδική λογοτεχνία
Ξέρεις πού ζει η αγάπη; της Λίζα Βάισμπροντ
Ξέρεις πού ζει η αγάπη; της Λίζα Βάισμπροντ

Ξέρεις πού ζει η αγάπη; της Λίζα Βάισμπροντ

Μια μέρα ρωτάει ο Τομ τον παππού του «Πού ζει η αγάπη;» κι έτσι ξεκινάει μια συναρπαστική περιπέτεια για τον εντοπισμό της. Οι σελίδες του βιβλίου στάζουν γλύκα και τρυφερότητα, μυρίζουν χαρά κι ευτυχία και τα παιδιά, ξεφυλλίζοντάς το, ανακαλύπτουν πως η αγάπη...

Βιβλιοκριτικές
Η κραυγή του φεγγαριού – Θοδωρής Δεύτος
Η κραυγή του φεγγαριού – Θοδωρής Δεύτος

Η κραυγή του φεγγαριού – Θοδωρής Δεύτος

- γράφει η Κατερίνα Σιδέρη - Η κραυγή του φεγγαριού, αναδύεται από τη Μάνη. Τη Μάνη με τα μοναδικά τοπία φυσικού πλούτου, τους αυθεντικούς ανθρώπους της αλλά και τους ιδιαίτερους άγραφους νόμους τιμής. Εκεί μεγαλώνουν δυο νέοι και μαζί τους μεγαλώνει και θεριεύει...

Βιβλιοκριτικές
Εγχειρίδιο μυθικών πλασμάτων, του Κωνσταντίνου Λουκόπουλου
Εγχειρίδιο μυθικών πλασμάτων, του Κωνσταντίνου Λουκόπουλου

Εγχειρίδιο μυθικών πλασμάτων, του Κωνσταντίνου Λουκόπουλου

Γιατί τα άλογα του Διομήδη τρέφονταν με ανθρώπινο κρέας; Τι κοινό έχουν οι Κέρκωπες με τις μαϊμούδες; Γιατί βασάνιζαν οι Άρπυιες τον μάντη Φινέα; Σε τι χρησίμευαν τα αυτόματα στην καθημερινή ζωή των αρχαίων; Γιατί ήταν τόσο οργισμένοι οι Γίγαντες; Τι συμβολίζουν οι...

ΒιβλιοκριτικέςΠαιδική λογοτεχνία
Το φαφούτικο, της Δέσποινας Κοκκίδου
Το φαφούτικο, της Δέσποινας Κοκκίδου

Το φαφούτικο, της Δέσποινας Κοκκίδου

Μια συναρπαστική ιστορία, η οποία, με αφορμή ένα παιδικό δόντι που πέφτει, μας ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο για να μάθουμε τις αντίστοιχες συνήθειες άλλων χωρών! Το δόντι αυτό λοιπόν είτε το παίρνουν διάφορα ζώα είτε το φυτεύουν στο χώμα είτε το κάνουν σκουλαρίκι....

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Ευδοκία Σκορδαλά-Κακατσάκη

    Αγαπητέ κύριε Τουρλή, καλημέρα σας! Με μεγάλη χαρά και βαθιά συγκίνηση, διάβασα την υπέροχη παρουσίαση-κριτική σας για το παραμύθι μου “Η Γιασεμιά και τ’ αστεράκια”. Οι χαρακτηρισμοί που δίνετε στο κείμενό μου με τιμούν ιδιαίτερα. Σας ευχαριστώ πολύ! Σας ευχαριστώ από καρδιάς! Κι ακόμα θέλω να σας πω πως χάρηκα πάρα πολύ με την ένστασή σας! Και σας ευχαριστώ πάρα-πάρα πολύ γι αυτήν! Αναρωτιέστε, γιατί δεν δίνω το αποτέλεσμα του διαγωνισμού ομορφιάς των λουλουδιών! Τι καλά να μπορούσα να συζητήσω μαζί σας γι αυτό! Σας λέω μόνο, πως ήταν επιλογή μου. Το έκανα συνειδητά. Επίτηδες! Για να αναρωτηθούν τα μικρά παιδιά και τα μεγάλα, όπως εσείς, τι έγινε; Για να ρωτήσουν τους μεγάλους (γονείς-δασκάλους ή κι εμένα όταν βρεθώ μαζί τους), και να συζητήσουν, δεν λέω κουβεντιάσουν αλλά συζητήσουν (συζητώ ίσον ψάχνω την αλήθεια μαζί με κάποιον άλλο), και να βρουν-δώσουν την δική τους εκδοχή- άποψη-λύση, το δικό τους τέλος. Και υπάρχουν πολλές εκδοχές! Ήδη εσείς δώσατε κάποιες. Εξάλλου, όπως γράφετε, το παραμύθι μου είναι πολυεπίπεδο. Ένα από αυτά (τα επίπεδα), είναι και τα καλλιστεία των λουλουδιών! Το χρησιμοποιώ, ως δρόμο-σκαλοπάτι-επίπεδο-γεγονός, για να φτάσω στον ένα και μοναδικό μου στόχο: Να πραγματοποιηθεί το θαυμάσιο όνειρο της Γιασεμιάς μου! Ε, και μετά το θαύμα, όλα τα άλλα είναι, πάντα κατά την άποψή μου, ασήμαντα! Και μετά το θαύμα, τι άλλο να περιμένει κανείς!!! Αυτά. Και πάλι σας ευχαριστώ με όλη μου την καρδιά!!!! Ευδοκία Σκορδαλά-Κακατσάκη

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου