γράφει ο Κατερίνα Σιδέρη

Αγαπημένοι μου φίλοι,

Σήμερα είμαι πολύ χαρούμενη και θα μοιραστώ μαζί σας τη χαρά μου αυτή. Πρόσφατα  έγινε πράξη η συνεργασία μου με τις εκδόσεις Ηλίβατον, οι οποίες διαθέτουν βιβλία προσεγμένα και αρκετά μελετημένα και πλέον θα έχουμε τη δυνατότητα να τα μοιραζόμαστε μέσα από τις παρουσιάσεις μου. Την αυλαία της συνεργασίας θα ανοίξει ένας τίτλος που από την αρχή κέντρισε το ενδιαφέρον μου.

Αλήθεια φίλοι μου εσείς κοιτάτε επίμονα;

Κι αν ναι τι συνήθως κοιτάτε επίμονα;

Μήπως κάτι διαφορετικό;

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πώς νοιώθει εκείνος που τον κοιτάτε επίμονα;

Όλες τις απορίες σας θα λύσω κι αν δεν τις λύσω μην ανησυχείτε καθόλου! Έχετε τη δυνατότητα να αναζητήσετε το βιβλίο και να βρείτε μοναχοί σας όλες τις απαντήσεις!

Μικροί μου φίλοι, με μια γρήγορη ματιά γύρω σας, θα παρατηρήσετε πως ο κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός, είναι διαφορετικός. Διαφέρουμε μεταξύ μας στην εμφάνιση, διαφέρουμε στα χαρακτηριστικά, διαφέρουμε στις αντιδράσεις μας, διαφέρουμε σε πολλά! Πράγματι αυτές οι διαφορές μας τραβούν την προσοχή και το βλέμμα, μα θυμηθείτε, είναι άσχημο να κοιτάμε κάποιον επίμονα! Με αυτόν τον τρόπο τον φέρνουμε σε δύσκολη θέση και τον κάνουμε να νιώθει άσχημα!

Δεν κοιτάμε επίμονα κάποιον με πολλά ή λίγα κιλά!

Δεν κοιτάμε επίμονα κάποιον πολύ ψηλό ή πολύ κοντό!

Δεν κοιτάμε επίμονα κάποιον που εκφράζει δυνατά τα συναισθήματά του!

Δεν κοιτάμε επίμονα κάποιον με κοντά ή πολύ μακριά μαλλιά!

Δεν κοιτάμε επίμονα κάποιον που φοράει γυαλιά ή έχει πρόβλημα με τα ματάκια του!

Δεν κοιτάμε επίμονα κάποιον με μη συνηθισμένο χρώμα μαλλιών όπως το κόκκινο!

Δεν κοιτάμε επίμονα κάποιον που κάθεται σε τροχοκάθισμα!

Δεν κοιτάμε επίμονα κάποιον άρρωστο!

Δεν κοιτάμε επίμονα κάποιον που παίζει με ότι του αρέσει, κι ας μη συνηθίζεται!

Δεν κοιτάμε επίμονα κάποιον που φορά παράξενα ρούχα!

Δεν κοιτάμε επίμονα κάποιον με νοητικά προβλήματα!

Δεν κοιτάμε επίμονα τους αεικίνητους ή τους νωχελικούς ανθρώπους!

Δεν κοιτάμε επίμονα γενικά και για κανέναν λόγο!

Ναι αγαπημένοι μου, σε όλους έχει τύχει να τραβήξει κάτι διαφορετικό την προσοχή μας, μα δεν είναι κομψό, δεν είναι πρέπων, δεν είναι σωστό να εστιάσουμε το βλέμμα μας επίμονα πάνω του. Εκείνος ή εκείνη που κοιτάμε επίμονα, αντιλαμβάνεται το βλέμμα μας και νιώθει άσχημα, στενοχωριέται, λυπάται, κλείνεται στον εαυτό του, χάνει την αυτοπεποίθησή του, απομονώνεται και νιώθει να κρίνεται διαρκώς.

Όλοι μας είμαστε μοναδικοί!

Όλοι μας έχουμε ανάγκη να αγαπήσουμε και να αγαπηθούμε!

Όλοι μας έχουμε ανάγκη από έναν φίλο και τη φιλία του.

Όλοι μας έχουμε ανάγκη από μια αγκαλιά που δηλώνει αποδοχή!

Ναι, μπορεί το διαφορετικό να κεντρίσει την περιέργειά μας, μα ας μάθουμε επιτέλους να μην κοιτάμε επίμονα όσο κι αν αυτό μας δελεάζει! Προσπαθήστε να πάρετε γρήγορα το βλέμμα σας από επάνω του χωρίς να φέρετε εκείνον που κοιτάτε σε δύσκολη θέση. Να ξέρετε πως ίσως νιώθει ήδη δύσκολα. 

Εγώ σας προτείνω, αντί να κοιτάτε επίμονα, να απλώστε το χεράκι σας, να πιάστε τον διπλανό σας και να γίνετε όλοι μια παρέα! Να προσπαθήσετε να αφήστε στην άκρη τυχόν διαφορές και να ανακαλύψετε τα σημεία εκείνα που θα σας κάνουν ευτυχισμένους, χαρούμενους και γελαστούς.

Η διαφορετικότητα δεν πρέπει να αποτελεί τροχοπέδη στις σχέσεις μας. Δεν πρέπει να μας χωρίζει από τους άλλους, δεν πρέπει να μας απομονώνει.

Όλοι είμαστε διαφορετικοί, μα όλοι είμαστε ίσοι σε όλα!

Δείξτε λοιπόν ενσυναίσθηση, μπείτε στη θέση του άλλου για να δείτε πως αισθάνεται και είμαι βέβαιη πως θα καταλάβετε πολλά και θα αλλάξετε τη συμπεριφορά σας, προς το καλύτερο.

Δώστε ίσες ευκαιρίες σε όλους! Αφήστε στην άκρη στερεότητα και παρωχημένες αντιλήψεις, σκεφτείτε χωρίς ταμπού και θα δείτε πως η όποια διαφορετικότητα μπορεί να μικρύνει, να συρρικνωθεί και να εξαφανιστεί!

Αγαπητοί όλοι, το βιβλίο είναι υπέροχο. Προσεγγίσει με πολύ όμορφο τρόπο τη διαφορετικότητα, μπορεί να μας συμβουλέψει και είμαι βέβαιη ότι αν το αναζητήσετε και το διαβάσετε με προσοχή, σίγουρα θα σας βοηθήσει να γίνεται καλύτεροι!

Εικονογράφηση: Turgut Pelin

Μετάφραση: Τσάκωνα Γεωργία

Το οπισθόφυλλο του βιβλίου αναφέρει:

Ένα παιδί μας εξηγεί με απλά παραδείγματα ότι οι άνθρωποι δεν είναι όλοι ίδιοι για πολλούς λόγους. Όλοι όμως είναι μοναδικοί και εξίσου σημαντικοί ανεξάρτητα από την εμφάνιση ή τη συμπεριφορά τους.

Και μας παροτρύνει, όταν τραβούν την προσοχή μας, να μην τους κάνουμε να αισθάνονται άσχημα κοιτώντας τους επίμονα. Θέμα του βιβλίου είναι η αποφυγή συμπεριφορών που στεναχωρούν, ενοχλούν, περιθωριοποιούν, πληγώνουν.

Μια από αυτές είναι το επίμονο κοίταγμα. Το να κοιτάξουμε έναν άνθρωπο επειδή είναι διαφορετικός είναι μια κατανοητή αντίδραση. Όταν όμως τον κοιτάμε συνεχώς είτε με περιέργεια είτε με κακή πρόθεση τον φέρνουμε σε δύσκολη θέση και του προκαλούμε δυσάρεστα συναισθήματα.

Σε έναν κόσμο που γίνεται όλο και πιο σκληρός, το βιβλίο βοηθά τα παιδιά να κατανοήσουν από μικρή ηλικία ότι η αποδοχή της διαφορετικότητας γίνεται με πράξεις όχι μόνο με λόγια. Το να μην κοιτούν άλλους ανθρώπους επίμονα είναι ένα πρώτο αλλά σημαντικό βήμα για να συνυπάρχουν με αλληλοσεβασμό, ευγένεια και καλοσύνη και ως παιδιά και αργότερα ως ενήλικες.

Μη με κοιτάς επίμονα είναι η επιθυμία και η ανάγκη κάθε παιδιού να το δέχονται και να το αγαπούν όπως είναι.

Λίγα λόγια για τη συγγραφέα του βιβλίου:

Η Gökçe Gökçeer είναι μια καταξιωμένη Τουρκάλα συγγραφέας και επιμελήτρια παιδικών βιβλίων, γεννημένη το 1975. Έχει σπουδάσει φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο Hacettepe της Άγκυρας και ζει στην Κωνσταντινούπολη.

Έχει γράψει έξι επιτυχημένα παιδικά βιβλία. Το πιο γνωστό της έργο, η σειρά εικονογραφημένων βιβλίων «Pöti» (βασισμένη σε έναν πραγματικό σκύλο καταφυγίου), εκδόθηκε το 2015 και έγινε best seller στην Τουρκία.

Στα ελληνικά κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ηλίβατον το παιδικό της παραμύθι «Μη με κοιτάς επίμονα!» (πρωτότυπος τίτλος: BANA ÖYLE BAKMA!), το οποίο προσεγγίζει με απλότητα τη διαφορετικότητα και εξηγεί ότι οι άνθρωποι δεν είναι όλοι ίδιοι.

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ηλίβατον.

Περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο, θα βρείτε εδώ.