Η εγκατάλειψη

Δημοσίευση: 15.04.2018

Ετικέτες

Κατηγορία

Τώρα στέκει εκεί άδειο και έρμαιο του χρόνου, χτυπημένο, γκρεμισμένο και χιλιοβασανισμένο. Μετρά τα βράδια που πέρασαν και αγκάλιαζε με θαλπωρή τους ανθρώπους της ζωής του. Αυτούς που γέλασαν, που πόνεσαν και έκλαψαν ανάμεσα στα ντουβάρια εκείνα.

Σαν μάνα δώριζε το μερτικό του, να σιωπήσουν μέσα του ό,τι κακό τούς βάραινε στην ψυχή, ό,τι με λόγια δεν είχε ειπωθεί.

Μόνο ένα κομμάτι ύφασμα που κρέμεται από το παραθύρι του μαρτυράει τον πόνο του, τη βίαιη εγκατάλειψή του. Σαν μαντήλι που χορεύει από τους αέρηδες, σκουπίζει τα δάκρυά του κάθε τόσο.

Κοίτα, πόσο αθόρυβα θρηνούν τα τειχιά που δεν αντιλαλούν παιδικές φωνές, σαν χορός ανοιξιάτικων πεταλούδων να προμηνύουν επιδεικτικά τον κύκλο ζωής!

Κοίτα, πόση ανεξαρτησία και θλίψη στραγγίζουν οι μισογκρεμισμένες γρεντιές, σαν μια μοναχική και γερασμένη κυρά που στέκει αγέρωχα μπροστά στον θάνατο κουνώντας του την παλάμη προκλητικά, με μάτια ανέκφραστα πια! Είναι ελεύθερες από το καθήκον τους, μπορούν τώρα να ξαποστάσουν.

Άκουσε το σφύριγμα του ανέμου, που διαπερνά τα παραθυρόφυλλα και ψιθυρίζει μελωδίες αγαπημένες, σαν νανούρισμα από πεινασμένα και πικραμένα χείλη, που στερούνται εαυτόν μανιωδώς για να ξεγελάσουν μικρά στομάχια και να αγκαλιάσουν αθώες καρδιές, που μόνο αγάπη ζητούν! Να μη ραγίσουν, μόνο να μη ραγίσουν!

Άκουσε τον ήχο αυτόν που σου θυμίζει αβίαστα και όμορφα τα παιδικά σου χρόνια, σε ένα κουτί καλά κλειδωμένο για να μην ξεθωριάσουν και φθαρούν σαν παλιά φωτογραφία .

Νιώσε  τη σκουριασμένη εξώπορτα πώς τρίζει, καθώς ανατέλλει ο ήλιος! Αντιστέκεται στον ερχομό του τέλους με κάθε της δύναμη. Χωρίς ποτέ να έχει προδώσει καμιά  ιστορία, χωρίς κανένα παράπονο. Ακούραστος φρουρός.

Τα παρτέρια του πια ξερά και άχρωμα, καμιά μυρωδιά δεν αναβλύζει από τον κήπο των γενεών που έζησαν εκεί και χάθηκαν σαν σκόνη.

Κοίτα! Δες, πόσο άγονη και άσχημη είναι η εγκατάλειψη! Είναι καταδικασμένη να χαθεί στα γρανάζια του χρόνου. Σ’ αυτά τα μεγάλα και σκουριασμένα γρανάζια που κινούν τα νήματα αδιάκοπα.  Θαρρείς και θα σταματήσει να κυλάει ο χρόνος…!

 

_

γράφει ο Τάσος Βαφκάρης

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 22 – 23 Ιουνίου 2024

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 22 – 23 Ιουνίου 2024

Real News Καθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη αλληλογραφία ενώ μπορείτε να διαγραφείτε με ένα κλικ και δεν θα...

Routine

Routine

- γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης - Ήταν ίσως η μόνη γυναίκα στον κόσμο που ξέβαφε τα χείλια της! Έμοιαζε με εξώφυλλο ακριβού περιοδικού πολυτελείας που κανείς δεν μπορούσε να (εξ)αγοράσει. Είχε φίλους. Πολλούς και λίγους. Οι πολλοί της φίλοι, σαν τα πουκάμισα τα αδειανά...

Pure

Pure

- γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης - Ήταν βασίλισσα, αυτό της είχαν πει από μικρή. Κι εκείνη το είχε πιστέψει. Μέχρι τη μέρα που γνώρισε ένα αγόρι κι εκείνος της είπε ότι την αγαπάει. Βρέθηκε σε δύσκολη θέση, δεν ήταν βλέπεις του κύκλου της. Πάλεψε με τον εαυτό της όπως...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Pure

Pure

- γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης - Ήταν βασίλισσα, αυτό της είχαν πει από μικρή. Κι εκείνη το είχε πιστέψει. Μέχρι τη μέρα που γνώρισε ένα αγόρι κι εκείνος της είπε ότι την αγαπάει. Βρέθηκε σε δύσκολη θέση, δεν ήταν βλέπεις του κύκλου της. Πάλεψε με τον εαυτό της όπως...

Mimozas

Mimozas

- γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης - Είχε γεννηθεί απότομα πολλά χρόνια πριν το καταλάβει. Η ζωή του έμοιαζε με αρχαία τραγωδία, παιδί αγνώστων θεών, ήξερε πως έπρεπε να θυσιαστεί στο βωμό της διαφορετικότητας για να μπορέσει να ζήσει. Τον είχαν προικίσει όμως οι θεοί με...

Dream

Dream

- γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης - Η Πολυξένη κάθε πρωί άφηνε τον κουρασμένο της πόθο να κοιμηθεί ήσυχα ήσυχα πάνω στο μαξιλάρι της. Μπροστά στον καθρέφτη ζωγράφιζε την ιδανική της εικόνα, κοκκίνιζε τα χείλη της κι ονειρευόταν για όσο διαρκούσε η καθημερινότητα έναν...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου