Η εποχή μας

19.05.2020

Χαμένα μέσα στο καιρό,

στο δάκρυ και στον πόνο,

συναισθήματα και ελπίδες

ποιος τα ‘ρίξε στις καταιγίδες;

Ταξίδια που ‘μειναν μισά

και βλέμματα… θαμπά, θολά

μοιράζονται αναμνήσεις

που αν τις γρικάς θα δακρύσεις.

Στων αριθμών την κόψη

μάτωσαν οι μαργαρίτες

και το ποτάμι κόκκινο

απ’ το αίμα των τραγουδιών.


Της άνοιξης τα χελιδόνια

και του δρόμου οι κραυγές

κίνησαν για τις ερημιές

σαν οι ιδέες …απατηλές.

Πικρά γλυκά όλα ένα,

σαν τον κιμά το τώρα

και οι ρίζες τις βουβές βραδιές

σου λένε… «και Συ φταις».

_

γράφει ο Θεόδωρος Μαντάς

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Οι μέρες φεύγουν άβουλες, νωθρές κυλούν οι νύκτες  με ορχήστρα μοιάζει η ζωή που έχασε τον τόνο δίχως σκουριά σταμάτησαν το μέτρημα οι δείκτες στάθηκαν σαν να ‘ναι φιλί, μηδένισαν το χρόνο...     Αποκοιμήθηκε η ανατολή, αλάργεψε η δύση  σταμάτησε και η ψυχή δάκρυα να...

Πλάνη

Πλάνη

Ταξιδιώτη αέναε στο γνέψιμό μου αποκρίθηκες. Στης λήθης τ’ ακρογιάλι ξεκουράσου. Βότσαλα μικρά οι αναμνήσεις λαχταρούν την αλμύρα, στη σάρκα τους λουσμένη. Να γευτούν στα χείλη τον αφρό της ελπίδας και να μεθύσουν απ’ τα τσαλακωμένα βήματά σου. Η σιωπή σκεπάζει τη...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου