Η ζωή εν τάφω

13.03.2020

Τριγύριζε ατάραχος από δωμάτιο σε δωμάτιο. Καθισμένος στις σκάλες εξόδου που μύριζαν φάρμακο και πύον, περίμενε με τις ώρες τα χαρμόσυνα μαντάτα. Υπήρχαν και τα επείγοντα περιστατικά στο ισόγειο… Πλησίαζε βράδυ Παρασκευής! 

Σιγοτραγουδούσε το αγαπημένο του τραγούδι: «Η ζωή εν τάφω…». Τι παραδοξότητα να μιλάνε για ζωή θαμμένοι δύο μέτρα κάτω απ’ τη γη!

  Κάποτε ένας νεαρός 33 χρονών του χάλασε τα σχέδια. Αλλά αυτό έγινε μια φορά. Από τότε δεν ξανάγινε κάτι παρόμοιο! Θα το θυμόταν. Διατηρούσε ακόμα το σφρίγος, και το μυαλό του δεν τον είχε εγκαταλείψει.

Ξαπλωμένος, απαριθμούσε όλα τα τερτίπια που εις μάτην σκάρωναν για να μείνουν ζωντανοί. Θύμωνε βέβαια όταν σκεφτόταν ότι τα όντα αυτά ήταν πλασμένα για να αγαπούν. 

Αυτό τον συνέθλιβε και το φοβόταν.

 

 

_

γράφει ο Φοίβος Σταμπολιάδης

Ακολουθήστε μας

Βήματα στη γειτονιά

Βήματα στη γειτονιά

Τον φίλο από τα παλιά τον συνάντησα στη γειτονιά του πατρικού. Έμοιαζε φευγάτος. Δεν ξέρω τι είχε καταφέρει από όσα ζητούσε, όμως έμοιαζε να μην τον ενδιαφέρει πια το ρήμα. ''Ζω ανάμεσα στο παρελθόν και στο τώρα'' μου είπε και δεν πολυκατάλαβα. ''Με δένει ένα περίεργο...

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ. Μεγάλη εφεύρεση του ανθρώπου. Εκτός των πολλαπλών χρήσεών του και εφαρμογών, έχει γίνει απαραίτητο συμπλήρωμα, ας το πούμε κι’ έτσι, της καθημερινότητάς μας είτε μέσα στο σπίτι είτε έξω απ΄ αυτό. Αν τύχει και συμβεί κάποια βλάβη στο δίκτυο και δεν...

Το φλερτ

Το φλερτ

_ γράφει ο Νίκος Πουλικίδης _ Η οθόνη του κινητού αναβόσβηνε. Μόλις ήρθε το μήνυμα από το αγόρι της. Περιχαρής πληκτρολόγησε την απάντηση αγάπης. Όλα ήταν τόσο αυτοματοποιημένα πλέον. Η αγάπη μπορούσε να βρει καταφύγιο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, να γίνει story...

Ανώνυμος τόπος

Ανώνυμος τόπος

Δεν ξέρω πως βρέθηκα εδώ σε αυτήν την παραλία να κοιτάζω τους γλάρους και να γεύομαι την μεθυστική αλμύρα της ατίθασης θάλασσας, το μόνο που επιθυμώ είναι να παραμείνω σε αυτόν τον αλλόκοτο τόπο που μου μιλά μέσα από τα τοπία του. Πριν λίγο τα χέρια μου άγγιξαν τα...

Η μάσκα

Η μάσκα

Μόλις πριν λίγα χρόνια, έβλεπε κανείς αραιά και πού, κανέναν ξένο, κυρίως Κινέζο- εύκολα εντοπίζεις την Εθνικότητά του,- να περιδιαβαίνει τους Αρχαιολογικούς χώρους του τόπου, σαν τουρίστας, φορώντας, περιέργως, χειρουργική μάσκα. Δεν ήξερα τι να υποθέσω. Να ήταν ο...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Η μάσκα

Η μάσκα

Μόλις πριν λίγα χρόνια, έβλεπε κανείς αραιά και πού, κανέναν ξένο, κυρίως Κινέζο- εύκολα εντοπίζεις την Εθνικότητά του,- να περιδιαβαίνει τους Αρχαιολογικούς χώρους του τόπου, σαν τουρίστας, φορώντας, περιέργως, χειρουργική μάσκα. Δεν ήξερα τι να υποθέσω. Να ήταν ο...

Μια αναπάντεχη συνάντηση

Μια αναπάντεχη συνάντηση

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Μ’ αρέσει να φτιάχνω πρωινό για τα παιδιά μου. Έρχονται στο σπίτια πια μόνο τις Κυριακές. Δουλειά, σπουδές, τρεχάματα, που να προλάβουν και αυτά. Τηγανίζω 2 αυγά και βράζω άλλα δύο δίπλα. Έτσι ήταν πάντα οι γιοι μου, ο ένας μέρα, ο...

Η απεργία

Η απεργία

Ο προϊστάμενος βγήκε απ’ το υπερυψωμένο γραφείο του διευθυντή, ακούμπησε στα κάγκελα και κοίταξε τους εργάτες που ήταν μαζεμένοι από κάτω. Όλα τα κεφάλια στράφηκαν στο μέρος του. -Ο κύριος Ηρακλής θέλει να κουβεντιάσει με την αντιπροσωπεία σας, είπε. Τέσσερις εργάτες...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. ΦΟΙΒΟΣ ΣΤΑΜΠΟΛΙΑΔΗΣ

    Ο θάνατος δείχνει να είναι ο κυρίαρχος του παιχνιδιού.
    Ωστόσο ο άνθρωπος είναι δημιούργημα κατ’ εικόνα του Θεού ο οποίος λόγω της απόλυτης αγάπης προς το δημιούργήμα του, ενανθρωπίστηκε, υπέφερε τον σταυρό του μαρτυρίου και αναστήθηκε νικώντας το κράτος του θανάτου.
    Ο άνθρωπος μέσω της αγάπης, του έρωτα νικά τον “θάνατο” έστω προσωρινά και συμβολικά.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου