Η καταστροφή

5.09.2016

eyes_man_black_b

Μάτια καστανά
Ποια οινοπνεύματα σε ταξιδεύουν κι απόψε;
Πάντοτε μακριά μου.
Ζηλεύω τη θάλασσα,
που αγγίζει το κορμί σου
Και τ’ αστέρια,
που ’χουν κλέψει το βλέμμα σου
Και ’κείνο το μυαλό σου
-το ρημαδιασμένο-
Πόσο το μισώ,
που δεν με σκέφτεται.

Κι ως την άκρη του κόσμου
με τα πόδια
Θα σε βρω και ’κει.
Μα δεν θα με περιμένεις.

Δεν το ’μαθες πια
Πως όπου κι αν βρίσκεσαι
Θα ’χεις πλάι σου μία σκιά
Δειλά δειλά να θαυμάζει τη μορφή σου;
Δεν τολμά να σ’ αγγίξει.

Γιατί είσαι η καταστροφή.
Η δική μου
Και του κόσμου όλου.

-

γράφει η Ελένη Βαρδαξόγλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Παραλήρημα

Παραλήρημα

Πρωινού πάλεμα, αίσθησης ανταρσία, φλόγας αλύχτημα, φίλημα τελευταίο, τις γροθιές μου σφίγγω να μην προφέρω, να μην γράψω το κοινότοπο ρήμα˙ τα σκιρτήματα σκιαγραφώ, διαφεύγει το παραλήρημά τους. Να σε γδύσω, πιότερο να σε ζήσω, στα ανοιχτά χέρια σου να τρέξω. Στο...

Η μνήμη της ποίησης

Η μνήμη της ποίησης

Η άγνοια γιγαντώνει το άγνωστο. Τα κύματα που σου γνέφουν, το άγνωστο που καραδοκεί. Το σκοτάδι ανασταίνει τους ξεχασμένους. Καθώς σε αφήνουν όλα, απομεινάρια μιας ζωής σε καλούν. Οι μνήμες του παρελθόντος άφωνες σε συνοδεύουν. Αυτό που έφυγε  δεν έχει λησμονηθεί....

Εγκαίνια του καλοκαιριού

Εγκαίνια του καλοκαιριού

Τα τζάμια του παραθύρου ένα χέρι καθαρίζει, λες καθαρίζει τον ουρανό, τα σύννεφα του χειμώνα.   Το ημερολόγιο κρέμεται στον τοίχο.  Η μαθήτρια σε ένα τετραγωνάκι εκεί γράφει: «μέρα με ήλιο!».   Φυσάει αέρας δροσερός και ο ανεμοδείχτης τιμόνι που στριφογυρνάει στης...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

Υποβολή σχολίου