Η καταστροφή

Η καταστροφή

eyes_man_black_b

Μάτια καστανά
Ποια οινοπνεύματα σε ταξιδεύουν κι απόψε;
Πάντοτε μακριά μου.
Ζηλεύω τη θάλασσα,
που αγγίζει το κορμί σου
Και τ’ αστέρια,
που ’χουν κλέψει το βλέμμα σου
Και ’κείνο το μυαλό σου
-το ρημαδιασμένο-
Πόσο το μισώ,
που δεν με σκέφτεται.

Κι ως την άκρη του κόσμου
με τα πόδια
Θα σε βρω και ’κει.
Μα δεν θα με περιμένεις.

Δεν το ’μαθες πια
Πως όπου κι αν βρίσκεσαι
Θα ’χεις πλάι σου μία σκιά
Δειλά δειλά να θαυμάζει τη μορφή σου;
Δεν τολμά να σ’ αγγίξει.

Γιατί είσαι η καταστροφή.
Η δική μου
Και του κόσμου όλου.

-

γράφει η Ελένη Βαρδαξόγλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Ελένη - Χριστίνα Γκαμπούρα

Φοιτήτρια με αγάπη για τη λογοτεχνία και την ποίηση. Συνήθως είναι με ένα βιβλίο στο χέρι. Πού και πού γράφει. Έργα της υπάρχουν στον δικτυακό τόπο tovivlio.net, στα συλλογικά "ιστορίες μπονσάι" και "καλλιτεχνικό ημερολόγιο 2017" (εκδόσεις τοβιβλίο), αλλά και στη νουάρ ανθολογία "Τα μπλουζ της πόλης" (εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές).

1 σχόλιο

Υποβολή σχολίου

Εγγραφείτε στο newsletter

Υποβολή συμμετοχής!

Αναζήτηση στη σελίδα

Προσαρμοσμένη αναζήτηση

Αρχείο

Είσοδος