Select Page

Η καταστροφή

Η καταστροφή

eyes_man_black_b

Μάτια καστανά
Ποια οινοπνεύματα σε ταξιδεύουν κι απόψε;
Πάντοτε μακριά μου.
Ζηλεύω τη θάλασσα,
που αγγίζει το κορμί σου
Και τ’ αστέρια,
που ’χουν κλέψει το βλέμμα σου
Και ’κείνο το μυαλό σου
-το ρημαδιασμένο-
Πόσο το μισώ,
που δεν με σκέφτεται.

Κι ως την άκρη του κόσμου
με τα πόδια
Θα σε βρω και ’κει.
Μα δεν θα με περιμένεις.

Δεν το ’μαθες πια
Πως όπου κι αν βρίσκεσαι
Θα ’χεις πλάι σου μία σκιά
Δειλά δειλά να θαυμάζει τη μορφή σου;
Δεν τολμά να σ’ αγγίξει.

Γιατί είσαι η καταστροφή.
Η δική μου
Και του κόσμου όλου.

-

γράφει η Ελένη Βαρδαξόγλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Ελένη - Χριστίνα Γκαμπούρα

Γεννημένη μια ζεστή μέρα του Δεκέμβρη είκοσι χρόνια πριν, ψάχνει πάντα τη ζέστη στο κρύο και το κρύο στη ζέστη. Διαβάζει μετά μανίας. Τα πρωινά τραγουδάει και τα βράδια κοιτάει τ' αστέρια. Λειτουργεί με μουσική, καφεΐνη, λέξεις κι όνειρα.

1 σχόλιο

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!