Η μελαγχολία του γήρατος

11.04.2018

Κάποτε ήσουν και εσύ ένας ωραίος νέος, άκαμπτος ορειβάτης. Για της ζωής τις ανηφοριές γενναίος, ακούραστος εργάτης αντιστεκόσουν, νικούσες ή έχανες, έμαθες όμως αρκετά, διασκέδασες, αγάπησες, μα και έκλαψες συχνά.
Γέμισες εμπειρίες, γνωριμίες κι όμορφα συναισθήματα. Τα λάθη, τα παθήματα, μιας ώριμης σοφίας τα κεντήματα απόλαυσες και γεύτηκες χαρές, ταξίδια μακρινά στο φως, γνώσεις και βιώματα μιας ολόκληρης ζωής το βιος.
Στο δειλινό αυτό της πλούσιας ζωής σου, στέκεσαι τώρα μόνος. Ποιος σου κρατεί το χέρι για να σου φεύγει ο πόνος; Απόμαχος, αμέτοχος στης λησμονιάς το περιθώριο ποιος θα σου κάνει συντροφιά, τα βράδια μες στη μοναξιά, στης πίκρας το υπόγειο;
Τα διαβατάρικα πουλιά ή η βροχή, το χιόνι μπροστά στο παραθύρι σου, αυτά που φτιάχνουν τη ζωή μόνο για σένα, μόνο για το χατίρι σου, το ολόγιομο φεγγάρι σε ξάστερο ουρανό φωτίζει τη φωλιά σου, τα σύννεφα που τρέχουν βιάζονται για να αφήσουν τον ήλιο στην καρδιά σου.
Εσύ εκεί, μόνο εκεί, στο ίδιο το μπαλκόνι, στη μοναξιά δακρύζεις. Κάνεις τα ίδια βήματα, τις ίδιες πάντα στράτες, στο σπίτι τριγυρίζεις αδύναμος να κατεβείς, μόνος τον δρόμο να διαβείς, στενάζεις, περαστικούς μόνο μετράς, τους χαιρετάς, χαμογελάς, δυο λόγια μόνο αλλάζεις.

Νιώθεις να αποκόπτεσαι, να αποχαιρετάς και όλο να απομακρύνεσαι, να μην ανήκεις πουθενά, ούτε να συμμετέχεις, ούτε και να μοιράζεσαι, δεν έχεις να αγαπάς ούτε και να αγαπιέσαι, μόνο να αγναντεύεις τις όμορφες ζωές των άλλων από μακριά ζηλεύεις.
Νιώθεις κάθε δικαίωμα να ζεις πώς έχεις χάσει και γράφεις αποχές σε κάθε είδους δράση. Πόση μελαγχολία μπορεί να νιώθεις, άνθρωπε, αλήθεια είν’ το γήρας τόσο φρικτό καμιά φορά, συνάνθρωπε, μόνο όταν θα φτάσεις στο κλαδί στου γήρατος στερνό σκαλί τότε θα καταλάβεις!
_

γράφει η Ελένη Λουκά

 

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι 10 χωρισμοί

Οι 10 χωρισμοί

ΟΙ 10 ΧΩΡΙΣΜΟΙ (εφηβικό σατιρικό)   Πρώτη φορά χωρίσανε, όταν ήμουνα 9, Αυτός έπαιζε χαρτιά, Αυτή όλο να φωνάζει, έφυγε για κανά μήνα, αλλά γύρισε κλαμένος και τα βρήκαν φυσικά. Μα η 2η φορά ήρθε μετά από λίγους μήνες, έλειψε όλο το βράδυ, κι όταν ήρθε το πρωί, τον...

Η Ήττα

Η Ήττα

Και τελικά πες μου. Γιατί να πετάξω; Ποιος ο λόγος τα σύννεφα να φτάσω; Έκανα το πρώτο βήμα και τόλμησα, έκανα το πρώτο άλμα με τόσες προσδοκίες. Τόσα σενάρια πιθανά, τόσες ελπίδες επιθυμητές. Αλλά, ξέχασα ότι η ζωή δεν είναι ποτάμι που κυλάει όπως επιθυμώ. Έκανα την...

O κόσμος μας

O κόσμος μας

Πόσο μικρή στα αλήθεια, μοιάζει η ζωή; Πόσο ασύστολα, παλεύει με τον χρόνο; σαν συμπυκνώνεται, σε μια μόνο στιγμή σε ένα παιχνίδι, που σε βρίσκει πάντα μόνο.   Πόσο μικρός μοιάζει ο κόσμος μας, αλήθεια;  σε ένα σύμπαν που ατέλειωτο φαντάζει όταν το συναίσθημα,...

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Μπορείς να με λες Αδάμ ή ό, τι σου αρέσει Λέω στον φίλο μου Ρούμπιν στο όνειρό μου   Ξέρεις τι εννοώ Ρούμπιν Δώσε μου την εντολή σου Δώσε μου τις παραγγελίες σου   Είμαστε και τα δύο παιχνιδιάρικα παιδιά που συμπεριφέρονται σαν ενήλικες που θέλουν να γίνουν διάσημοι...

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου