Η μετακόμιση των χρωμάτων, της Άννας Ρουμελιώτη

16.02.2016

 

 

Θα μπορούσα τόσα να σου πω
μαζεμένα και κρυφά,
που στέκουν στο μυαλό
μα οι νευρώνες μου νεκροί
έτσι νιώθω και αργεί
να ΄ρθει η νύχτα να με βρει
να κάνω ήχο τη σιωπή.
Το χέρι μου το άχρωμο
γραφίδα κόκκινη και να κυλήσει
πάνω σε λευκό χαρτί.
Να ζωγραφίσω εκείνη την καρδιά,
που ονειρευόταν τόσα χρώματα
να τα κρατάει αγκαλιά.
Συγχώρα με, που δεν μπορώ
να σου μιλήσω να σου πω
πως άργησα να σε γνωρίσω
πως άργησα πολύ
μα σ΄αγαπώ...

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

12 σχόλια

12 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    “έτσι νιώθω και αργεί
    να ΄ρθει η νύχτα να με βρει
    να κάνω ήχο τη σιωπή.”

    το λάτρεψα το σημερινό σου ποίημα Άννα μου… Καλημέρα..

    Απάντηση
  2. drmakspy

    …..
    πως άργησα να σε γνωρίσω
    πως άργησα πολύ
    μα σ΄αγαπώ…

    Αν μου το έλεγε κάποια θα με είχε σκλαβώσει για πάντα…. Όμορφο Άννα μου… Δεν θα πω επίκαιρο γιατί η αγάπη γιορτάζει κάθε μέρα… N’ est pas???

    Απάντηση
  3. Σοφία Ντούπη

    Πολύ όμορφο…πολύ τρυφερό… Κι η αλήθεια είναι, ότι ποτέ δεν είναι αργά για πεις σ’ αγαπώ! Μου άρεσε πολύ! Μπράβο σου!

    Απάντηση
  4. Άννα Ρουμελιώτη

    Ευχαριστώ πολύ πολύ Σοφία 🙂

    Απάντηση
  5. Σουλελέ Χριστίνα

    Για την αγάπη δεν είναι ποτέ αργά. Και τι όμορφο να σου το λέει κάποιος έστω και αργά. Τρυφερό και αισιόδοξο το ποίημά σου Άννα!

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Έστω και αργά ναι γνώρισα την Άννα 🙂 Σε ευχαριστώ για τα όμορφα λόγια σου Χριστίνα!!

      Απάντηση
  6. Έλενα Σαλιγκάρα

    Τρυφερό, ρομαντικό και με μια πινελιά εξομολόγησης… 🙂 Καλή συνέχεια στην έμπνευση σου Άννα!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου