Η μετακόμιση των χρωμάτων, της Άννας Ρουμελιώτη

15.02.2015

 

 

Σε αυτήν την πόλη

ο καθένας κυνηγάει τα μαράζια του

για να τα αποκεφαλίσει.

Μα δεν το ξέρει πως

κι όλα να τα σκοτώσει

ένα καινούριο σε λίγο θα ξεμυτίσει.

Σε αυτήν την πόλη

ψηλά στις ταράτσες

χαμηλά στα υπόγεια

περισσεύει πολλή δυστυχία

ανέβα... κατέβα….

κι αν θες διάλεξε μία.

Σε αυτήν την πόλη

η ιστορία νιόπαντρη κάθε φορά προχωράει

κι οι άνθρωποι

με γοργά βήματα με ζαλισμένα μυαλά.

Γιατί τρέχουν έτσι αλήθεια;

Γιατί χάνονται οι λέξεις μέσα στα ποδοβολητά;

Σε αυτήν την πόλη

φαντάσματα του εαυτού μας γίναμε όλοι.

Άστεγη η συμπόνια μας

σκληρή η αρματωσιά μας.

Μηχανικά κινούνται τα γρανάζια μας

βαριά τσουλάμε στην χρονοκάψουλά μας.

Σε αυτήν την πόλη

τρέχουμε γρήγορα μα αγκομαχούν τα λεπτά μας.

Ο χρόνος μας πληγώνει, μας προσπερνά

και φεύγει μακριά μας.

Μα εμείς παραμένουμε σε αυτήν την πόλη φρικιό

να ψάχνουμε τα χρώματά μας

ποιος ξέρει που τα καταχωνιάσαμε

και αφήσαμε άχρωμη την καρδιά μας.

Μα όταν τα βρούμε… ναι… πινέλο πολύχρωμο

θα απλωθεί στη γκρίζα σκιά μας.

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ο ανάποδος καθρέφτης

Ο ανάποδος καθρέφτης

Έτσι θα έλεγα τον κόσμο καθρέφτη ανάποδο,Ανάποδο καθρέφτηκαθρέφτηχωρίς τζάμι Τον εαυτό σου βλέπεις,άνθρωπε,άνθρωπε τι γυρεύεις;Ξέρει ο καθρέφτης Ο κόσμος έδειξε τι είσαιγιατί ότι κάνεις το δείχνειπονάει, μα δεν σπάειεδώ είναι ο καθρέφτης._γράφει ο...

Ο ανάποδος καθρέφτης

Κλέφτης ονείρων

 Κλέφτης ονείρων έγινες,καταστροφές του κόσμουέκλεψες και το δικό μου όνειροκαι ας μην το ξέρεις Γιατί όταν κλέβεις έναΧάνονται χίλιαΓίνονται στάχτη, τέρμαΈτσι όπως πας δεν θα απομείνει κανένα._γράφει ο Ευθύμιος- Ραφαήλ Αγγελής Μην ξεχνάτε ότι το σχόλιο...

Ο ανάποδος καθρέφτης

Δεύτερη ζωή δεν έχει

Ποτέ δε θα ξεχάσει, το πρώτο τεστ που έγραψε στο δημοτικό. Ακόμη θυμάται το γραπτό του. Τα αποτελέσματα απογοητευτικά.Κανένας όμως δεν τον μάλωσε. Αντιθέτως, όλοι του είπαν να μη στεναχωριέται, γιατί στο δεύτερο θα τα πάει καλύτερα. Δεν τους πίστεψε....

Ζωή σε δόσεις

Ζωή σε δόσεις

  Τι να πουν κι άνθρωποι; Τι να κάνουν; Τους δίνουν την ζωή σε δόσεις μέχρι να τους ξεφτιλίσουν   Έπρεπε όμως να δεχτούν και ήρθε ο πόλεμος, και συνταγογράφησε συνταγογράφησε δυστυχία   Στην πρώτη δόση βομβαρδισμούς, στην δεύτερη μετανάστευση, στην Τρίτη...

Ο ανάποδος καθρέφτης

Το σπίτι που μικραίνει

Μπορεί η οικογένειά της να ήταν φτωχή όπως και το σπιτικό τους, αλλά όλοι είχαν να μιλάνε για το μεγάλο δέσιμο και την αγάπη που είχαν μεταξύ τους. Πέντε αδέρφια στο σύνολο και κανένα δεν επιβάρυνε την οικογένεια. Το αντίθετο, όλοι δούλευαν και προσέφεραν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ο ανάποδος καθρέφτης

Το σπίτι που μικραίνει

Μπορεί η οικογένειά της να ήταν φτωχή όπως και το σπιτικό τους, αλλά όλοι είχαν να μιλάνε για το μεγάλο δέσιμο και την αγάπη που είχαν μεταξύ τους. Πέντε αδέρφια στο σύνολο και κανένα δεν επιβάρυνε την οικογένεια. Το αντίθετο, όλοι δούλευαν και προσέφεραν...

Ο ανάποδος καθρέφτης

Κλέφτης ονείρων

Μια γαλήνη απλώνεται στης νύχτας τα μυστικάτα εγκαταλελειμμένα βλέφαρα τρεμοπαίζουν στη σιγαλιάβάλσαμο στάζει στης νοσταλγίας το φιλίστην γκρίζα πολιτεία,ο κόσμος χορεύει, στων αστεριών τη μουσικήστα γυμνά ερείπια, παγερό περιδιαβαίνει τ' αγέριγέρνουν τ'...

Ο ανάποδος καθρέφτης

Η μετακόμιση των χρωμάτων

Η Αγγελική έκλεισε το τηλέφωνο και με χορευτικές φιγούρες έφερε πάνω κάτω τη μικρή της γκαρσονιέρα, που ξαφνικά έγινε πιο φωτεινή κι ας είχε για θέα τον ακάλυπτο. «Αύριο το πρωί στις εννέα» έλεγε και ξαναέλεγε με μελωδικό οίστρο, αφήνοντας χαρούμενα...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    […]Σε αυτήν την πόλη
    φαντάσματα του εαυτού μας γίναμε όλοι.
    Άστεγη η συμπόνια μας
    σκληρή η αρματωσιά μας. […]

    έτσι ακριβώς…έτσι τρέχουν όλοι άχρωμοι…

    την καλημέρα μου

    Απάντηση
  2. Άννα Ρουμελιώτη

    Ευχαριστώ πολύ Μάχη!!Καλημέρα!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου