Η μικρή στιγμή

2.03.2016

 

 dewdrop

 

Πάνω στα ξεραμένα φύλλα του φθινοπώρου

έγειρε κάποτε μια μικρή στιγμή.

Ανάλαφρη σαν χάδι έγειρε

και σαν λουλούδι νιόβγαλτο.

Σαν λάμψη φωτεινή των αστεριών

έγειρε και ξάπλωσε κατάχαμα

στου δρόμου το πολύβουο σινάφι.

Ήταν μετά το τέλος της καταιγίδας

κι εκείνη αφέθηκε και κατρακύλησε

μες στο ρυάκι του γλυκού απόβροχου.

Κι οι δρόμοι της πόλης

έγιναν τότε λευκές δροσοσταλίδες

και λέξεις αγάπης σε άγραφες σελίδες.

Ήταν εκείνη η μικρή στιγμή

τόσο μικρή τόσο πολύτιμη,

που έγειρε στου κόσμου την ψυχή

και έγινε τραγούδι και βάλσαμου φωνή.

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

O κόσμος μας

O κόσμος μας

Πόσο μικρή στα αλήθεια, μοιάζει η ζωή; Πόσο ασύστολα, παλεύει με τον χρόνο; σαν συμπυκνώνεται, σε μια μόνο στιγμή σε ένα παιχνίδι, που σε βρίσκει πάντα μόνο.   Πόσο μικρός μοιάζει ο κόσμος μας, αλήθεια;  σε ένα σύμπαν που ατέλειωτο φαντάζει όταν το συναίσθημα,...

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Μπορείς να με λες Αδάμ ή ό, τι σου αρέσει Λέω στον φίλο μου Ρούμπιν στο όνειρό μου   Ξέρεις τι εννοώ Ρούμπιν Δώσε μου την εντολή σου Δώσε μου τις παραγγελίες σου   Είμαστε και τα δύο παιχνιδιάρικα παιδιά που συμπεριφέρονται σαν ενήλικες που θέλουν να γίνουν διάσημοι...

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

Ερωτικό

Ερωτικό

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Ερωτικό oι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε στο φως μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου ένα μενεξέ του απρίλη -μα είναι χειμώνας- μια σταγόνα της αυγής -μα εδώ είναι έρημος- κοίταξε από το παράθυρό σου βλέπεις ό,τι βλέπεις δεν...

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Ξεδιπλώνεις τον χάρτη και ψάχνεις για λαβύρινθο σε μια εικόνα ενός καθρέφτη μίας ασαφούς μάζας   Μπορείς να μυρίσεις τον δίχως βάρος καπνό του μελανιού του συγγραφέα προσπαθώντας να δημιουργήσει νέους κόσμους   Ένας σκοτεινός πίνακας σε χαρτί Μπορείτε να δεις...

8 σχόλια

8 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    “…λέξεις αγάπης σε άγραφες σελίδες…”

    έγειραν η στιγμή σου και στη δική μου ψυχή Άννα…

    Καλημέρα

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Σε ευχαριστώ πολύ Μάχη μου για όλα …. η φωτογραφία που επέλεξες φυσικά δένει απόλυτα με το γραπτό μου 🙂 Την καλημέρα μου!!

      Απάντηση
  2. Σοφία Ντούπη

    Μια υπέροχη στιγμή λοιπόν που γέμισε τους δρόμους με λευκές δροσοσταλίδες και τις άγραφες σελίδες με αγάπη!!! Από τα πιο τρυφερά σου Άννα μου… μου άρεσε πολύ. Μπράβο σου!!!

    Απάντηση
  3. Χριστίνα Σουλελέ

    Μια τόσο μικρή στιγμή, σαν δροσοσταλίδα, τοποθετημένη στο πλαίσιο του φθινοπώρου, αποδεικνύει για άλλη μια φορά, πόσο όμορφες είναι αυτές οι μικρές στιγμές, που γέρνουν στην ψυχή του κόσμου. Πάρα πολύ ωραίο, Άννα!

    Απάντηση
  4. Έλενα Σαλιγκάρα

    Μια ποιητική ιστορία! Τρυφερό και με πολύ όμορφες εικόνες…. 🙂

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου