Select Page

Η ομορφιά του καραβιού

Η ομορφιά του καραβιού

Θαλασσοδαρμένο μου καράβι, τη στεριά σου νοσταλγείς

και νομίζεις ειν' απάτη το γλυκό όνειρο που ζεις.

Το γυαλί έχει ραγίσει, το κατάρτι έχει σαπίσει.

Επιχρυσωμένο το τιμόνι, πάντα εσύ κυριαρχείς,

της καρδιάς μου αυταπάτη, μόνο εσύ την οδηγείς.

Αρμύρα έμεινε στα χείλη κι άνεμος χαϊδεύει τα μαλλιά,

θα 'θελα να 'σουν κοντά μου να σκαλίζεις τα παλιά.

Η πυξίδα της ελπίδας δείχνει μόνο το Βορρά

και η θάλασσα παγώνει, τα κύματα τα σταματά.

 

_

γράφει η Βενετία Ποιμένιδου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Υποβολή σχολίου

Ερωτηματολόγιο 2017

Βοηθήστε μας να γίνουμε καλύτεροι!

Εγγραφείτε στο newsletter

Έλληνες εκδότες

Έλληνες εκδότες

Υποβολή συμμετοχής!

Ακολουθήστε μας!

Ακόλουθοι

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!