Η παλιά πόλη της Κέρκυρας

19.03.2018

Πολλών αιώνων πόλη, με πλούσια ιστορία

Καμάρες, κτίρια, ρυθμός, θυμίζουν Βενετία

 Ένας λαβύρινθος σωστός με αμέτρητα σοκάκια
πλήθος πλατείες, εκκλησιές, ανάκτορα, πλακόστρωτα δρομάκια.

Tεκτονική ανάγλυφη, πολύμορφα τα κτίσματα
 οικίες όπου βίωσαν του πνεύματος ανθίσματα
Το πέρασμα του χρόνου δεν την αγγίζει στη μορφή
η ατμόσφαιρα σε κάθε της γωνιά μοναδική.

Μοσχοβολάει βασιλικός και φιόρια στα πιτέρια
 μπουγάδες που ενώνουν ανθρώπους στα παρτέρια
Τα περιστέρια των σκεπών, αιώνων δυναστεία
Τα χελιδόνια της φυγής, ουράνια συναυλία.

Στης Μπίνιας τα πεζούλια οι σιόρες συζητούν
 τα νέα της ημέρας του κόσμου κι απορούν

Μιας παστιτσάδας άρωμα και μιας καντάδας άσμα
Μιας άνοιξης το πέταγμα, γλυκιάς ζωής το χάρμα.

Το βόλτο του Κοκκίνη, Σπιανάδα, Κρεμαστή
η θέα απ’ τα Μουράγια τη θάλασσα υμνεί

τα πέτρινα αρχοντικά σαν χαιρετούν τα πλοία
Το σκηνικό θυμίζει θεάτρου πανδαισία!

_

γράφει η Ελένη Λουκά

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

H γνωριμία

H γνωριμία

Δειλό, ξεκίνημα δειλό μ’ ανώριμα στιχάκια στο διάβα σου πλανήθηκα, λαθραία μου πορεία να ξεκουράζομαι γυμνός στης μνήμης τα παγκάκια να καρτερώ την αύρα σου, ονείρων καπηλεία. Στα χέρια σου ανδρώθηκα, φωλιά ελπιδοφόρα στάχυ να ‘ναι η τέρψη σου, το πάθος η τροφή ρόζους...

Μνήμη

Μνήμη

Εκείνο το αύριο που στην πλάτη του κουβαλούσε μια υπόσχεση πως οι μέρες που θα έρθουν θα είναι καλύτερες πλημμυρισμένες φως και όνειρα πού χάθηκε; Τώρα, στη θέση του στέκεται ο φόβος Πλέκει τον ιστό του Τον παρατηρώ από μακριά και τον πολεμώ με κομμάτια μνήμης Μνήμη,...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου