Η παραμάνα

28.04.2018

Επιστρέφω τα μαλλιά μου στη θέση τους
τούτος ο αέρας δε λέει να κοπάσει
υφίσταται του έσω βίου εξοχές.
Εξέχει η πτώση των κρύων εποχών
της νυχτερινής βάρδιας το κασκέτο.
Η πένα μου εξέχει -σκληρό νυστέρι-
μετρά σταγόνες από οξύ στο δέρμα
καρφώνει πρόκες από τρυφερότητα
σε κρύα μάγουλα
χειμώνα με ξεβράζει στα βράχια της.
Μια θηλυκή παραμάνα έχω πάντα
ραμμένη στο πανωφόρι μου.
Κάποιοι ποίηση την είδαν.
Είπαν πως αφήνει
μια κάποια ζέση στον κόσμο
-αρσενικός στο πρόσημο-
που έχει πάντα στη βάση του τον πόνο.
Τι να σας πω. Εγώ πάντως μόνο
πάνω σε παλίρροιες περπατώ.

_

γράφει η  Καλλιόπη Δημητροπούλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Πλάνη

Πλάνη

Ταξιδιώτη αέναε στο γνέψιμό μου αποκρίθηκες. Στης λήθης τ’ ακρογιάλι ξεκουράσου. Βότσαλα μικρά οι αναμνήσεις λαχταρούν την αλμύρα, στη σάρκα τους λουσμένη. Να γευτούν στα χείλη τον αφρό της ελπίδας και να μεθύσουν απ’ τα τσαλακωμένα βήματά σου. Η σιωπή σκεπάζει τη...

Άσματα σειρήνων

Άσματα σειρήνων

Ο πυρετός τσακίζει την προσμονή του ορίζοντα μακραίνει η γραμμή. Τη νύχτα κλονίζονται οι θείες σιωπές είναι οι ώρες που πεθαίνουν οι αντοχές και οι αναμονές στου χρόνου τις εσοχές Το είναι μου Πηνελόπη ταξιδεύει σε σένα τα μάτια παραμένουν στην αντένα δεμένα. Τη...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου