Η παραμάνα

28.04.2018

Επιστρέφω τα μαλλιά μου στη θέση τους
τούτος ο αέρας δε λέει να κοπάσει
υφίσταται του έσω βίου εξοχές.
Εξέχει η πτώση των κρύων εποχών
της νυχτερινής βάρδιας το κασκέτο.
Η πένα μου εξέχει -σκληρό νυστέρι-
μετρά σταγόνες από οξύ στο δέρμα
καρφώνει πρόκες από τρυφερότητα
σε κρύα μάγουλα
χειμώνα με ξεβράζει στα βράχια της.
Μια θηλυκή παραμάνα έχω πάντα
ραμμένη στο πανωφόρι μου.
Κάποιοι ποίηση την είδαν.
Είπαν πως αφήνει
μια κάποια ζέση στον κόσμο
-αρσενικός στο πρόσημο-
που έχει πάντα στη βάση του τον πόνο.
Τι να σας πω. Εγώ πάντως μόνο
πάνω σε παλίρροιες περπατώ.

_

γράφει η  Καλλιόπη Δημητροπούλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Ταραγμένοι καιροί

Ταραγμένοι καιροί

Άρρωστο το κύμα ξεψυχάει στην αμμουδιά. Θύελλες μου είχες τάξει φουρτουνιασμένα νερά. Κι εγώ ήσυχος κάλπαζα σε αναζητήσεις γι' άγριους καιρούς κι αιθερογέννητους βοριάδες. Με υποσχέσεις έωλες και χλιαρές σιωπές πότισες το βλέμμα μου μια θάλασσα λάδι να με κρατάει...

Πρωινό φιλί

Πρωινό φιλί

ΠΡΩΙΝΟ ΦΙΛΙ (τιμήθηκε με το Α’ Βραβείο Μουσικού Στίχου στον 10ο Παγκόσμιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό του Ελληνικού Πολιτιστικού Ομίλου Κυπρίων Ελλάδας) - Ήλιε μου που ξημέρωσες, ψάξε για την καλή μου όταν τα μάτια της σε δουν δώσε της το φιλί μου - Αύρα γλυκιά της...

Κόκκινη κλωστή δεμένη…

Κόκκινη κλωστή δεμένη…

Μια φορά κι έναν καιρό, δεν είχαμε τι να πούμε, έδεσα μια κόκκινη κλωστή στο δάχτυλο για να θυμηθώ να πω όταν έχω. - Μια φορά κι έναν καιρό, είχες μια κόκκινη κλωστή στο δάχτυλο αλλά δεν θυμόσουν γιατί. - Μια φορά κι έναν καιρό, δυο κόκκινες κλωστές ενώθηκαν σε μια...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου