Η σκιά της ζωής μου

28.11.2014

 

 

Όσες φορές κι αν χάθηκα, μες τα στενά του δρόμου
τον εαυτό μου ένιωσα, ακόμα πιο βαθιά
και μόνη σαν περπάτησα, στην άκρη αυτή του δρόμου
σε κάθε θυμητικό μου, μια άστεγη φωλιά.
Λένε πως στη ζωή βαδίζουμε, μονάχοι σαν σπουργίτια
απλά μας συντροφεύουν, αδέσποτα πουλιά
πως μες τη μνήμη μας ανθεί, μια άλλη ιστορία
κρυφή σαν αμαρτία, με άλλη φορεσιά.
Το μόνο που αισθανόμαστε είναι η σκιά μας
αυτή στα όνειρά μας, που μείναμε παιδιά.
Τι κι αν ρυτίδες γέμισαν, το πρόσωπο τα χρόνια
κι αν φύγαν χελιδόνια, κι άλλαξαν φωλιά.
Κάποιες φορές κρυβόμαστε, μαζί κι η μοναξιά μας
τραβάμε τα όνειρά μας, σε ήρεμα νερά
μα στον καθρέπτη όταν κοιτώ, η μνήμη μου γυρίζει
κι η φλόγα της μ’ αγγίζει και καίει τα σπαρτά.
Όχι ο φόβος δεν πονά, τα μάτια σαν τα κλείνω
σε όνειρα φευγάτα, με άδεια τη ψυχή
μα όταν το σκότος έρχεται, δε βλέπω πια το φως μου
και οι σκιές μου εμπρός μου, διαλύονται σαν καπνοί.
Γιατί φοβάμαι τη σκιά που υπάρχει στο πλευρό μου
σε κάθε μιλητό μου, σαν ήχος με κρατεί
και κρύβεται και χάνεται, σαν τον κακό εαυτό μου
που βλέπει το καλό μου, μα δε τολμά να βγει.

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Άνθρωποι μόνοι

Άνθρωποι μόνοι

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

Το κλειστό σπίτι

Το κλειστό σπίτι

Ένα παιδί πεθαίνει στο σπίτι. Κουρτίνες κλειστές. Λίγο φως ξεφεύγει τα βράδια.  Καθόλου φως δεν μπαίνει. Κι ας είναι καλοκαίρι.   Στον κήπο το ποδήλατο του μεγάλου αδερφού. Της είναι μεγάλο. Αλλά θα το πάρει σε κανα δυο χρόνια. Που δεν θα 'ρθουν.    Τα...

Το ερώτημα

Το ερώτημα

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Ανώνυμος

    Μοναδικο πως κείμενα ή ποιοιματα σαν κι αυτό δεν είναι λέξεις που απλά τις διαβάζεις, είναι σκέψεις και συναισθήματα που έχεις μέσα σου.

    Απάντηση
  2. ΜΑΡΜΑΡΙΝΟΥ ΠΕΡΣΕΦΟΝΗ

    Ευχαριστώ πολύ για τα καλά σας σχόλια!!!!!!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου