Η σκιά της ζωής μου

28.11.2014

 

 

Όσες φορές κι αν χάθηκα, μες τα στενά του δρόμου
τον εαυτό μου ένιωσα, ακόμα πιο βαθιά
και μόνη σαν περπάτησα, στην άκρη αυτή του δρόμου
σε κάθε θυμητικό μου, μια άστεγη φωλιά.
Λένε πως στη ζωή βαδίζουμε, μονάχοι σαν σπουργίτια
απλά μας συντροφεύουν, αδέσποτα πουλιά
πως μες τη μνήμη μας ανθεί, μια άλλη ιστορία
κρυφή σαν αμαρτία, με άλλη φορεσιά.
Το μόνο που αισθανόμαστε είναι η σκιά μας
αυτή στα όνειρά μας, που μείναμε παιδιά.
Τι κι αν ρυτίδες γέμισαν, το πρόσωπο τα χρόνια
κι αν φύγαν χελιδόνια, κι άλλαξαν φωλιά.
Κάποιες φορές κρυβόμαστε, μαζί κι η μοναξιά μας
τραβάμε τα όνειρά μας, σε ήρεμα νερά
μα στον καθρέπτη όταν κοιτώ, η μνήμη μου γυρίζει
κι η φλόγα της μ’ αγγίζει και καίει τα σπαρτά.
Όχι ο φόβος δεν πονά, τα μάτια σαν τα κλείνω
σε όνειρα φευγάτα, με άδεια τη ψυχή
μα όταν το σκότος έρχεται, δε βλέπω πια το φως μου
και οι σκιές μου εμπρός μου, διαλύονται σαν καπνοί.
Γιατί φοβάμαι τη σκιά που υπάρχει στο πλευρό μου
σε κάθε μιλητό μου, σαν ήχος με κρατεί
και κρύβεται και χάνεται, σαν τον κακό εαυτό μου
που βλέπει το καλό μου, μα δε τολμά να βγει.

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Άσματα σειρήνων

Άσματα σειρήνων

Ο πυρετός τσακίζει την προσμονή του ορίζοντα μακραίνει η γραμμή. Τη νύχτα κλονίζονται οι θείες σιωπές είναι οι ώρες που πεθαίνουν οι αντοχές και οι αναμονές στου χρόνου τις εσοχές Το είναι μου Πηνελόπη ταξιδεύει σε σένα τα μάτια παραμένουν στην αντένα δεμένα. Τη...

Η πληγή της σιγής

Η πληγή της σιγής

Τα ξυράφια τής μνήμης, χαρακώναν τους ελεύθερους ήλιους, που σημαδεύαν οι άνθρωποι με τα δόρατα τους.   Κι όταν ανοίξαν τα στήθια τους, να μιλήσουν, ζωστήκαν την αθανασία, που την λιτάνευες σε μια σάρκα φθαρτή.   Οι κόρφοι σηκώναν την υπερηφάνεια της ύλης,...

Το αλάτι της ζωής

Το αλάτι της ζωής

Ίσως είναι το μητρικό σου αλάτι γλώσσα μου,  που σήμερα με έφερε κοντά σου. Το αλάτι σου που άνοιξε την πόρτα του ουρανού μου κι έσκασε μέσα μου σαν ρόδι, σαν πυροτέχνημα, σαν κύμα… Το αλάτι σου που πασχίζει να επιβιώσει μες  τα ανεμόδαρτα τα ρήματα, τα ρόδινα τα...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Ανώνυμος

    Μοναδικο πως κείμενα ή ποιοιματα σαν κι αυτό δεν είναι λέξεις που απλά τις διαβάζεις, είναι σκέψεις και συναισθήματα που έχεις μέσα σου.

    Απάντηση
  2. ΜΑΡΜΑΡΙΝΟΥ ΠΕΡΣΕΦΟΝΗ

    Ευχαριστώ πολύ για τα καλά σας σχόλια!!!!!!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου