Η συνταγή της ημέρας

19.06.2016

Ξεφλουδίζουμε τις λέξεις, δίχως βαρεμάρα.
Αφαιρούμε πρώτα την πέτσα της αδράνειας
και προπαντός βγάζουμε το κουκούτσι του φόβου,
από μέσα μας,
κι αν γίνετε, για καλύτερο αποτέλεσμα και του άλλου δίπλα.

Ξεχωριστά ψιλοκόβουμε τις προκαταλήψεις,
επίσης κόβουμε σε μικρούς κύβους την μελαγχολία.

Για αυτούς που μασούν τα λόγια σαν τσίχλα στο στόμα

τρίβουμε στο μπλέντερ μας την  μπαγιάτικη  μιζέρια
ρίχνοντας σταγόνες κάθε είδους πόνου,
τα χτυπάμε διαδοχικά μέχρι να λιώσουν.

Την πίστη, βγαλμένη αποβραδίς απ’ την κατάψυξη

την ζυμώνουμε με άφθονες ποσότητες ελπίδας.
Συμπληρώνουμε με όνειρα σε ολόκληρα κομμάτια.

 

Προσθέτουμε μια παράληψη από παλιά, το Όραμα

Ζεσταίνουμε σε bain - marie το θέλω με το πεπρωμένο.

Στη συνέχεια πασπαλίζουμε  με ζωντανές αναμνήσεις.

 

Πλάθουμε τα συναισθήματα με  ευαισθησία 

ενώνουμε τις διαφορετικότητες, σε σχήμα καρδιάς.
Προθερμαίνουμε την αγάπη προσέχοντας μην κάψει,
βάζουμε το μείγμα στη σχάρα της ψυχής, την μεσαία 

(Όσο περισσότερο μένει τόσο καλύτερα).

 

Προαιρετικά το βουτάμε να σιροπιαστεί σε χαμόγελα
όσο παίρνει, γέλια

μη το παρακάνουμε με τα αστεία,
σε υψηλά επίπεδα  βλάπτουν  σοβαρά την υγεία.

Σερβίρεται  διακοσμημένο με σέβας και αξιοπρέπεια.


Δεν ξεχνάμε,

βάζουμε πάντα στο τραπέζι μας

ένα πιάτο παραπάνω.

 

_

γράφει η Teuta Sadiku

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η Ευρυδίκη σε περιμένει

Η Ευρυδίκη σε περιμένει

Η Ευρυδίκη περιμένει εσένα, Ορφέα, να την σώσεις μόνη της κάθεται και μαστίζεται από τα όρνια που την ψυχή της τυραννούν. Φίδια στραγγίζουν το αίμα της  με την δηλητηριώδη γλώσσα τους  κι αυτή κάθεται κι αλείφει τις πληγές στο κορμί της που ακόμη αιμορραγούν... Εσένα,...

Άνθρωποι μόνοι

Άνθρωποι μόνοι

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

Το κλειστό σπίτι

Το κλειστό σπίτι

Ένα παιδί πεθαίνει στο σπίτι. Κουρτίνες κλειστές. Λίγο φως ξεφεύγει τα βράδια.  Καθόλου φως δεν μπαίνει. Κι ας είναι καλοκαίρι.   Στον κήπο το ποδήλατο του μεγάλου αδερφού. Της είναι μεγάλο. Αλλά θα το πάρει σε κανα δυο χρόνια. Που δεν θα 'ρθουν.    Τα...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Spiros Makrigiannis

    Ένα εξαιρετικό ποίημα που με έκανε να δακρύσω την πρώτη φορά που το άκουσα… Γράφτηκε από την Teuta για την εκδήλωσή μας με τίτλο ”Στίχων γεύσεις” της Ποιητικής σκηνής Poetry Slam Βόλου στο πλαίσιο των εκδηλώσεων της Μαγνήτων Κιβωτός για το φετινό θεματικό έτος “Μάγνητες και ο πολιτισμός των γεύσεων”….
    Τρυφερό και αληθινό, με την ευγένεια που διακρίνει την ποιήτρια δημιουργό του, από τα καλύτερα “παιδιά” της, με έκανε να το μάθω απ’ έξω, να το απαγγέλω συχνά…. Μηνύματα αγάπης, ενότητας, ανθρωπιάς, πίστης, αξιοπρέπειας, ενάντια στα σημάδια του καιρού που θέλουν να κατηγοριοποιούν και να χωρίζουν τους ανθρώπους….
    Εύγε στην Teuta για το ήθος της και την ευπρέπεια του λόγου της όπως και για τον χειρισμό της Ελληνικής γλώσσας…

    Απάντηση
  2. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    ΑΠΟ ΤΑ ΩΡΑΙΟΤΕΡΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΣΑ ΣΤΗΝ ΣΕΛΙΔΑ ΑΥΤΗ…
    Συμφωνώ με τον κ. Μακρυγιάννη …………Ποίημα για Γλωσσολογικό σεμινάριο!

    ΜΠΡΑΒΟ Teuta !!!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
  3. Ζωή Δικταίου

    Πόσο ωραία φώτισε ακόμα κάτι στην ψυχή μου. Ας είστε καλά και να γράφετε.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου