Η συνταγή της ημέρας

19.06.2016

Ξεφλουδίζουμε τις λέξεις, δίχως βαρεμάρα.
Αφαιρούμε πρώτα την πέτσα της αδράνειας
και προπαντός βγάζουμε το κουκούτσι του φόβου,
από μέσα μας,
κι αν γίνετε, για καλύτερο αποτέλεσμα και του άλλου δίπλα.

Ξεχωριστά ψιλοκόβουμε τις προκαταλήψεις,
επίσης κόβουμε σε μικρούς κύβους την μελαγχολία.

Για αυτούς που μασούν τα λόγια σαν τσίχλα στο στόμα

τρίβουμε στο μπλέντερ μας την  μπαγιάτικη  μιζέρια
ρίχνοντας σταγόνες κάθε είδους πόνου,
τα χτυπάμε διαδοχικά μέχρι να λιώσουν.

Την πίστη, βγαλμένη αποβραδίς απ’ την κατάψυξη

την ζυμώνουμε με άφθονες ποσότητες ελπίδας.
Συμπληρώνουμε με όνειρα σε ολόκληρα κομμάτια.

 

Προσθέτουμε μια παράληψη από παλιά, το Όραμα

Ζεσταίνουμε σε bain - marie το θέλω με το πεπρωμένο.

Στη συνέχεια πασπαλίζουμε  με ζωντανές αναμνήσεις.

 

Πλάθουμε τα συναισθήματα με  ευαισθησία 

ενώνουμε τις διαφορετικότητες, σε σχήμα καρδιάς.
Προθερμαίνουμε την αγάπη προσέχοντας μην κάψει,
βάζουμε το μείγμα στη σχάρα της ψυχής, την μεσαία 

(Όσο περισσότερο μένει τόσο καλύτερα).

 

Προαιρετικά το βουτάμε να σιροπιαστεί σε χαμόγελα
όσο παίρνει, γέλια

μη το παρακάνουμε με τα αστεία,
σε υψηλά επίπεδα  βλάπτουν  σοβαρά την υγεία.

Σερβίρεται  διακοσμημένο με σέβας και αξιοπρέπεια.


Δεν ξεχνάμε,

βάζουμε πάντα στο τραπέζι μας

ένα πιάτο παραπάνω.

 

_

γράφει η Teuta Sadiku

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

Ερωτικό

Ερωτικό

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Ερωτικό oι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε στο φως μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου ένα μενεξέ του απρίλη -μα είναι χειμώνας- μια σταγόνα της αυγής -μα εδώ είναι έρημος- κοίταξε από το παράθυρό σου βλέπεις ό,τι βλέπεις δεν...

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Ξεδιπλώνεις τον χάρτη και ψάχνεις για λαβύρινθο σε μια εικόνα ενός καθρέφτη μίας ασαφούς μάζας   Μπορείς να μυρίσεις τον δίχως βάρος καπνό του μελανιού του συγγραφέα προσπαθώντας να δημιουργήσει νέους κόσμους   Ένας σκοτεινός πίνακας σε χαρτί Μπορείτε να δεις...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Ξεδιπλώνεις τον χάρτη και ψάχνεις για λαβύρινθο σε μια εικόνα ενός καθρέφτη μίας ασαφούς μάζας   Μπορείς να μυρίσεις τον δίχως βάρος καπνό του μελανιού του συγγραφέα προσπαθώντας να δημιουργήσει νέους κόσμους   Ένας σκοτεινός πίνακας σε χαρτί Μπορείτε να δεις...

Ο πρόσφυγας

Ο πρόσφυγας

Ξεριζωμένος απ’ τον τόπο μου, απογοητευμένος απ’ τη ζωή, φεύγω για τόπους μακρινούς, για μια καινούργια αρχή. Μες στη βάρκα με τη τρικυμία ψάχνω μια ηλιαχτίδα σωτηρίας. Μάταια όμως. Του ανέμου τα φυσήματα και της θάλασσας τα ξεβράσματα  βγάζουν στην επιφάνεια σώματα....

Φυλακισμένη καρδιά

Φυλακισμένη καρδιά

Ο έρωτάς σου ένα φθηνό μαγαζάκι κόσμος μπαίνει βγαίνει κι εγώ σε μιαν άκρη να παρατηρώ: “πόσες καρδιές ακόμα θα προσπεράσεις  και θα σπάσεις στο διάβα σου;” Σε μιαν άκρη του μυαλού σου ευελπιστώ να βρίσκομαι κι εγώ ένα μονοπάτι τρέχω να βρω να χωθώ στην αγκαλιά σου να...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Spiros Makrigiannis

    Ένα εξαιρετικό ποίημα που με έκανε να δακρύσω την πρώτη φορά που το άκουσα… Γράφτηκε από την Teuta για την εκδήλωσή μας με τίτλο ”Στίχων γεύσεις” της Ποιητικής σκηνής Poetry Slam Βόλου στο πλαίσιο των εκδηλώσεων της Μαγνήτων Κιβωτός για το φετινό θεματικό έτος “Μάγνητες και ο πολιτισμός των γεύσεων”….
    Τρυφερό και αληθινό, με την ευγένεια που διακρίνει την ποιήτρια δημιουργό του, από τα καλύτερα “παιδιά” της, με έκανε να το μάθω απ’ έξω, να το απαγγέλω συχνά…. Μηνύματα αγάπης, ενότητας, ανθρωπιάς, πίστης, αξιοπρέπειας, ενάντια στα σημάδια του καιρού που θέλουν να κατηγοριοποιούν και να χωρίζουν τους ανθρώπους….
    Εύγε στην Teuta για το ήθος της και την ευπρέπεια του λόγου της όπως και για τον χειρισμό της Ελληνικής γλώσσας…

    Απάντηση
  2. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    ΑΠΟ ΤΑ ΩΡΑΙΟΤΕΡΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΣΑ ΣΤΗΝ ΣΕΛΙΔΑ ΑΥΤΗ…
    Συμφωνώ με τον κ. Μακρυγιάννη …………Ποίημα για Γλωσσολογικό σεμινάριο!

    ΜΠΡΑΒΟ Teuta !!!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
  3. Ζωή Δικταίου

    Πόσο ωραία φώτισε ακόμα κάτι στην ψυχή μου. Ας είστε καλά και να γράφετε.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου