Η συνταγή της ημέρας

19.06.2016

Ξεφλουδίζουμε τις λέξεις, δίχως βαρεμάρα.
Αφαιρούμε πρώτα την πέτσα της αδράνειας
και προπαντός βγάζουμε το κουκούτσι του φόβου,
από μέσα μας,
κι αν γίνετε, για καλύτερο αποτέλεσμα και του άλλου δίπλα.

Ξεχωριστά ψιλοκόβουμε τις προκαταλήψεις,
επίσης κόβουμε σε μικρούς κύβους την μελαγχολία.

Για αυτούς που μασούν τα λόγια σαν τσίχλα στο στόμα

τρίβουμε στο μπλέντερ μας την  μπαγιάτικη  μιζέρια
ρίχνοντας σταγόνες κάθε είδους πόνου,
τα χτυπάμε διαδοχικά μέχρι να λιώσουν.

Την πίστη, βγαλμένη αποβραδίς απ’ την κατάψυξη

την ζυμώνουμε με άφθονες ποσότητες ελπίδας.
Συμπληρώνουμε με όνειρα σε ολόκληρα κομμάτια.

 

Προσθέτουμε μια παράληψη από παλιά, το Όραμα

Ζεσταίνουμε σε bain - marie το θέλω με το πεπρωμένο.

Στη συνέχεια πασπαλίζουμε  με ζωντανές αναμνήσεις.

 

Πλάθουμε τα συναισθήματα με  ευαισθησία 

ενώνουμε τις διαφορετικότητες, σε σχήμα καρδιάς.
Προθερμαίνουμε την αγάπη προσέχοντας μην κάψει,
βάζουμε το μείγμα στη σχάρα της ψυχής, την μεσαία 

(Όσο περισσότερο μένει τόσο καλύτερα).

 

Προαιρετικά το βουτάμε να σιροπιαστεί σε χαμόγελα
όσο παίρνει, γέλια

μη το παρακάνουμε με τα αστεία,
σε υψηλά επίπεδα  βλάπτουν  σοβαρά την υγεία.

Σερβίρεται  διακοσμημένο με σέβας και αξιοπρέπεια.


Δεν ξεχνάμε,

βάζουμε πάντα στο τραπέζι μας

ένα πιάτο παραπάνω.

 

_

γράφει η Teuta Sadiku

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Σείριος

Σείριος

Σε είδα σήμερα Μυστική μου ερωμένη. Μικρή μελαγχολική απροστάτευτη με έψαχνες χωρίς να ξέρεις το γιατί σε έψαχνα σε έβρισκα σε έχανα. Και ήσουν παντού δεν ήθελα να σου μιλώ να σε αρπάξω ήθελα να καταστρέψω τη εύθραυστη ηρεμία σου Να σου γυμνώσω τα στήθη Να τα δαγκώσω...

Το φως δεν επαιτεί…

Το φως δεν επαιτεί…

- γράφει η Θεοδοσία Αργυράκη - Ασαργιωτάκη - Με αλαζονεία λεηλατήθηκε, δε νικήθηκε  ότι αναστήθηκε στο φως είναι εκεί  στις παγωμένες αίθουσες κραυγάζει με τέχνης ρωμαλέα, αιώνια φωνή. __Δεν σου ανήκω, δεν είμαι εδώ θρηνούν τα ακρωτηριασμένα μέλη μου  με το ρυθμό της...

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Πού να ’ξερες γέρο Έρνεστ πως θα γινόμασταν συμμαθητές   στην Αίθουσα του Ανοιχτού Ορίζοντα μαζί να έρπουμε με μάτια δακρυσμένα   Και εγώ σαν ένας από σένα να βλέπω, να μιλώ και  να απορώ Τι Λάθος Έκανα  όταν ξεκίνησα να Ζω και να Aγαπώ τη Θάλασσα   Ω!...

Μοναχικά Χριστούγεννα

Μοναχικά Χριστούγεννα

Έστρωσε το πιο όμορφο, χριστουγεννιάτικο τραπέζι  το γέμισε με καλούδια, τίποτα να μην λείπει έβαλε και την μουσική, στη διαπασών να παίζει να μην ακούγονται τόσο πολύ, της μοναξιάς οι χτύποι.   Γέμισε τα ποτήρια μέχρι πάνω, με κρασί κι ελπίζει πως κάποιος απόψε...

Κάθε Δεκέμβρη

Κάθε Δεκέμβρη

Περπατούσες κι εσύ στο στενό εκείνο δρόμο το Δεκέμβρη, με τα μάτια σου ανοικτά.  Ονειροπολώντας ένα κατευθυνόμενο χρωματιστό Χριστουγεννιάτικο μέλλον. Διατάζοντας, την ευτυχία που περιμένεις, κάθε Δεκέμβρη. Όλα τα σχέδια σου συσκευασμένα, τυλιγμένα με το γυαλιστερό...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Κάθε Δεκέμβρη

Κάθε Δεκέμβρη

Περπατούσες κι εσύ στο στενό εκείνο δρόμο το Δεκέμβρη, με τα μάτια σου ανοικτά.  Ονειροπολώντας ένα κατευθυνόμενο χρωματιστό Χριστουγεννιάτικο μέλλον. Διατάζοντας, την ευτυχία που περιμένεις, κάθε Δεκέμβρη. Όλα τα σχέδια σου συσκευασμένα, τυλιγμένα με το γυαλιστερό...

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που γρατσουνάει το μέσα σου κι ανοίγει κουφάλες στην καρδιά σου Που στο κοπιαστικό χαμόγελό σου κεντάει μια Ατέρμονη γραμμή Που τα χέρια σου διπλώνει σαν να ‘σαι μαριονέτα ανήμπορη. Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που –σαν αλλοτινό τσογλάνι της...

Έρως

Έρως

Από την πλούσια γενιά του πατρός σου  Στην μίζερη μεριά της μητρός σου...   Πώς γίνεται να κάνεις τέτοιο σαματά  Όταν μπαίνεις στην ψυχή βαθιά, Να χτυπάς βαριά την καρδιά και το μυαλό  Το μόνο που μ΄ αφήνεις· τον αναστεναγμό.   Να τρέμω σαν το ψάρι, να...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Spiros Makrigiannis

    Ένα εξαιρετικό ποίημα που με έκανε να δακρύσω την πρώτη φορά που το άκουσα… Γράφτηκε από την Teuta για την εκδήλωσή μας με τίτλο ”Στίχων γεύσεις” της Ποιητικής σκηνής Poetry Slam Βόλου στο πλαίσιο των εκδηλώσεων της Μαγνήτων Κιβωτός για το φετινό θεματικό έτος “Μάγνητες και ο πολιτισμός των γεύσεων”….
    Τρυφερό και αληθινό, με την ευγένεια που διακρίνει την ποιήτρια δημιουργό του, από τα καλύτερα “παιδιά” της, με έκανε να το μάθω απ’ έξω, να το απαγγέλω συχνά…. Μηνύματα αγάπης, ενότητας, ανθρωπιάς, πίστης, αξιοπρέπειας, ενάντια στα σημάδια του καιρού που θέλουν να κατηγοριοποιούν και να χωρίζουν τους ανθρώπους….
    Εύγε στην Teuta για το ήθος της και την ευπρέπεια του λόγου της όπως και για τον χειρισμό της Ελληνικής γλώσσας…

    Απάντηση
  2. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    ΑΠΟ ΤΑ ΩΡΑΙΟΤΕΡΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΣΑ ΣΤΗΝ ΣΕΛΙΔΑ ΑΥΤΗ…
    Συμφωνώ με τον κ. Μακρυγιάννη …………Ποίημα για Γλωσσολογικό σεμινάριο!

    ΜΠΡΑΒΟ Teuta !!!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
  3. Ζωή Δικταίου

    Πόσο ωραία φώτισε ακόμα κάτι στην ψυχή μου. Ας είστε καλά και να γράφετε.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου