Η τόλμη της νιότης

3.07.2019

Νιότη που ζεις για μια φορά
φεύγει σαν άνεμος γοργά
το χρόνο δεν γυρίζεις
φραγμούς δεν του ορίζεις

Γεμάτος όνειρα αγνά
φιλόδοξα και σθεναρά
τον κόσμο θα μπορούσες
με μιας να κατακτούσες

Με δύναμη και σιγουριά
ψυχή και σώμα μια γροθιά
τον κίνδυνο αγνοούσες
κι αθάνατος θα ζούσες

Ανθρώπους και πολιτισμούς 
γνώρισες έμαθες πολλούς
αιώνων κακώς κείμενα
θ’ άλλαζες με τολμήματα

Επαναστάσεις τόσες, στάσεις και αντιστάσεις
αγώνες νέων τολμηρών, δράσεις και αντιδράσεις
έφεραν νίκες πάμπολλες, δόξες και αναστάσεις
όμως η φτώχεια, οι πόλεμοι, αιώνων απειλές
δεν έπαψαν να υπάρχουν, να φέρνουν συμφορές.

 

_

γράφει η Ελένη Λουκά

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

H γνωριμία

H γνωριμία

Δειλό, ξεκίνημα δειλό μ’ ανώριμα στιχάκια στο διάβα σου πλανήθηκα, λαθραία μου πορεία να ξεκουράζομαι γυμνός στης μνήμης τα παγκάκια να καρτερώ την αύρα σου, ονείρων καπηλεία. Στα χέρια σου ανδρώθηκα, φωλιά ελπιδοφόρα στάχυ να ‘ναι η τέρψη σου, το πάθος η τροφή ρόζους...

Μνήμη

Μνήμη

Εκείνο το αύριο που στην πλάτη του κουβαλούσε μια υπόσχεση πως οι μέρες που θα έρθουν θα είναι καλύτερες πλημμυρισμένες φως και όνειρα πού χάθηκε; Τώρα, στη θέση του στέκεται ο φόβος Πλέκει τον ιστό του Τον παρατηρώ από μακριά και τον πολεμώ με κομμάτια μνήμης Μνήμη,...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου