Θάλασσα

2.06.2014

 

 

Ο Ποσειδώνας έριξε στη θάλασσα, την τρίαινα σημάδι

και οι αναμνήσεις σκόρπισαν, μες τους τρελούς ανέμους

παρέσυραν τα κύματα, θύελλες οργώσανε

καράβια μεσοπέλαγα, τσάκισαν τα σκαριά τους.

Άφωνα λόγια κούτσουρα, σαν κράτησε στο στήθος

βαριά μεγάλα μυστικά, μες σε κρυφό βιβλίο

και φύλαξε στα σπλάχνα της κάθε λογής κουφάρι.

Ταξίδεψε η θάλασσα, όνειρα βυθίστηκαν

ζωντάνεψε η αλμύρα της, την άμμο και τα βράχια.

Βυθίστηκε κι ο ουρανός, μέσα στην αγκαλιά της

σαν εραστής που διάλεξε, αιώνια παρέα,

να τη φυλάει στο στήθος του, σαν ακριβή που είναι.

Και σαν πιστός προσκυνητής, έσκυψε το κεφάλι,

να αφουγκραστεί τον ήχο της, αχόρταγη γυναίκα.

Βογκά ο ήχος δυνατός, μπροστά στο φως του ήλιου

και το τραγούδι αρχινά, σειρήνες το άγγιγμά της.

Αγρίεψε και όρμησε, στα βράχια πάνω γέρνει

για να μπορέσει να ακουστεί, εκεί ψηλά στην πόλη.

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Οι μέρες φεύγουν άβουλες, νωθρές κυλούν οι νύκτες  με ορχήστρα μοιάζει η ζωή που έχασε τον τόνο δίχως σκουριά σταμάτησαν το μέτρημα οι δείκτες στάθηκαν σαν να ‘ναι φιλί, μηδένισαν το χρόνο...     Αποκοιμήθηκε η ανατολή, αλάργεψε η δύση  σταμάτησε και η ψυχή δάκρυα να...

Πλάνη

Πλάνη

Ταξιδιώτη αέναε στο γνέψιμό μου αποκρίθηκες. Στης λήθης τ’ ακρογιάλι ξεκουράσου. Βότσαλα μικρά οι αναμνήσεις λαχταρούν την αλμύρα, στη σάρκα τους λουσμένη. Να γευτούν στα χείλη τον αφρό της ελπίδας και να μεθύσουν απ’ τα τσαλακωμένα βήματά σου. Η σιωπή σκεπάζει τη...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. espera

    ένας στίχος γεμάτος αλμύρα ομορφιά και ανάμνηση.Με δυνατή παρομοίωση στα όρια του εξωπραγματικού . Μου άρεσε πολύ . καλή συνέχεια

    Απάντηση
    • Περσεφόνη Μαρμαρινού

      Ευχαριστώ πολύ . Τα σχόλιά σας με βοηθούν να γίνομαι καλύτερη

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου