Θέμα τιμής

11.11.2015

 

 

Τα χέρια απλώνω να με δεις

Μαντήλι δώσε  κεντητό

Χορό να σου χαρίσω

Δώσε μου τώρα το ρυθμό

Ελλάδα χώρα ζηλευτή

Του Παραδείσου άκρη

Το γέλιο φέρε πίσω εδώ

Διώξε μακριά το δάκρυ

Πατώ στο χώμα και μπορώ

Να ελπίζω όσο αντέχω

Δώσε μου χώρα αγκαλιά

να νιώθω πως σε έχω

Φόβο στο φόβο το νικώ

Και στην ελπίδα γέρνω

Δώσε μου χτύπο να σταθώ

Τα όνειρα να σπέρνω

Ήλιε χρυσίζεις και διψάς

Πίνεις  απ΄το Αιγαίο

Τούτη η χώρα η μικρή

Όρισε το «ωραίο»

Κι εσύ καημένε μου μικρέ

Δολάρια σου τάζουν

Μα δεν πουλιέται η τιμή

Οι πρόγονοι φωνάζουν

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Του πεπρωμένου σκάλες

Του πεπρωμένου σκάλες

Ανηφοριές, κατηφοριές έχει η ζωή μεγάλες κύκλους διαγράφουν οι στιγμές όμορφες, γκρίζες κι άλλες του πεπρωμένου σκάλες . Όταν η λύπη σου χτυπά απρόσκλητη την πόρτα δοκιμασία που ζητά υπομονής την νότα . Πολλών σου στόχων το βουνό απότομο κι οδυνηρό θα το ανεβείς...

Βερούκης

Βερούκης

ΒΕΡΟΥΚΗΣ Ο μάστορας Βερούκης, συνεργείο ονομαστό,  μόνος ήρθε απ’ το χωριό, 17 στα 18, έφτυσε αίμα, να το ανοίξει, δούλευε σαν το σκυλί, μα η ζωή καλή μαζί του, έγινε κάποιος και αυτός, έχει πια 6 υπαλλήλους, χρειάζεται και έβδομο, του προτείνανε παιδί, πατριώτη, απ’...

πλάκες – συγγράμματα

πλάκες – συγγράμματα

  Στην ακατάστατη μάντρα των αζήτητων αναμνήσεων θα βρεις τις πλάκες με τα συγγράμματα, τα ρητά  που ανακατεμένα πια δε βγάζουν νόημα. Μόνο σε μπερδεύουν, το μηδέν και το άγαν, το τίποτα με το άπαν, η δόξα συναντά τη λόξα και οι προσευχές τις κατάρες. Τα ονόματα...

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Διαβάστε κι αυτά

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

Ρότα τ’ αγνώστου

Ρότα τ’ αγνώστου

Με τ’ ανοιξιάτικο αεράκι ένα πρωί, πανιά θ’ ανοίξω πάλι στο γαλάζιο, παίρνοντας μια βαθειά αναπνοή, της θάλασσας τις στράτες σαν διαβάζω. Η βάρκα μου ένα όμορφο σκαρί, σε ταρσανά χτισμένο με μεράκι, να σκίζει τα νερά και να ‘ν’ γερή, με μένα καπετάνιο στο δοιάκι. Ο...

24 σχόλια

24 Σχόλια

  1. evangeloukissa

    Έτσι! Έτσι! Αισιόδοξα και πατριωτικά! Καλημέρα Μαχούλα 🙂

    Απάντηση
  2. drmakspy

    Τούτη η χώρα η μικρή
    Όρισε το «ωραίο»….

    Κι εσύ όρισες το ωραίο με αυτή σου την στιχοπλοκή…. Αχ η Ελλάδα που λατρεύουμε, που την πληγώνουμε, που την κατακρεουργούν, που μας πληγώνει, που μας λιντσάρει….

    Απάντηση
  3. Παναγιώτης Σκοπετέας

    … Ήλιε χρυσίζεις και διψάς
    Πίνεις απ΄το Αιγαίο
    Τούτη η χώρα η μικρή
    Όρισε το «ωραίο»
    Κι εσύ καημένε μου μικρέ
    Δολάρια σου τάζουν
    Μα δεν πουλιέται η τιμή
    Οι πρόγονοι φωνάζουν !!!

    Η ελληνική αλήθεια μας,
    μέσα από την ποιητική
    διήθησή σου Μάχη, αποκτά
    επίτρεψέ μου να πω μία
    νέα διάσταση, η οποία
    καταξιώνει την άποψη που θέλει
    την ποίηση να έχει πράγματι
    τη δυνατότητα να μας κάνει να
    μπορούμε να βλέπουμε
    την οικονομική κρίση σαν εκείνο το
    μικρό ” χολ ” ή αλλιώς σαν εκείνον
    τον μικρό προθάλαμο στον οποίο
    είναι ανάγκη να περιμένουμε για
    λίγο όλοι μας, προτού από κοινού
    εισέλθουμε πανηγυρικά στο ” living room ”
    τής πνευματικής μας αναστάσεως,
    στο ευρύχωρο δηλαδή σαλόνι τής μισθαποδοσίας μας
    για την τεραστίων διαστάσεων
    ψυχοπνευματική ταλαιπωρία που υπέστημεν,
    στο τεράστιο ” super market ” τής μακαριότητας,
    μακριἀ πολύ μακριά από τα μικροσκοπικά
    περίπτερα που ετσιθελικά μάς εγκλωβίζουν
    οι λύκοι, οι οποίοι … δολάρια τάζουν …
    μα που δε λογαριάζουν την … εκδίκηση
    των προγόνων, που, ταχυδρομούν
    λουλούδια κάτω από το χώμα, μαζί
    με τη λιβανισμένη τους κραυγή πως
    … δεν πουλιέται η τιμή … !

    Για μία ακόμα φορά το πανέμορφο ποίημά σου,
    μ᾽έκανε να φλυαρήσω … γι᾽ αυτό συγχώρησον !

    Καλημέρα Μάχη!

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Ακόμα πιο όμορφος ο λόγος σου εδώ Παναγιώτη γεμάτος από το φως που διαθέτεις. Σε ευχαριστώ!

      Απάντηση
  4. Άννα Ρουμελιώτη

    Ας κοιτάξουμε μπροστά, ας φέρουμε το γέλιο στα χείλη μας και στα χείλη των παιδιών, ας κάνουμε έργα, που να μην ξεπουλάνε την αξιοπρέπειά μας, ας πράξουμε λοιπόν!!Μπράβο Μάχη μου έτσι με δύναμη!!Την καλημέρα μου 🙂

    Απάντηση
  5. ΛέναΜαυρουδή Μούλιου

    ”Τούτη η χώρα η μικρή όρισε το”ωραίο” Ένα από τα πολύ ωραία που έχεις γράψει Μάχη Πατριώτισσα…

    Απάντηση
  6. Βάσω Αποστολοπούλου

    “Πατώ στο χώμα και μπορώ
    Να ελπίζω όσο αντέχω”

    Σαν τον Ανταίο – παίρνω δύναμη από τη γη μου!
    Πολύ ευαίσθητο αλλά και γεμάτο δύναμη, Μάχη μου!

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Σας ευχαριστώ πολύ. Την έχουμε όλοι μας αυτή τη δύναμη. Ας ελπίσουμε οτι κάποια στιγμή θα τη χρησιμοποιήσουμε κιόλας…

      Απάντηση
  7. Teuta Sadiku ukidas

    “δώσε μου χτύπο να σταθώ, όνειρα να σπέρνω“ Μάχη . Τζ, Στάθηκα μπροστά στο ποίημα αυτό,πήρα το χτύπο και το ρυθμό και σπέρνω τα όνειρά μου.

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Σας ευχαριστώ πολύ! Μακάρι να μην ξεχάσει κανείς μας να έχει αυτόν τον εσωτερικό ρυθμό.

      Απάντηση
  8. Ελένη Ιωαννάτου

    Μάχη μου πραγματικά ανατρίχιασα!!!
    Δυνατό το ποίημα σου!! Γεμάτο αλήθειες.
    Εύγε!!

    Απάντηση
  9. Pola Vakirli

    Δυνατό ποίημα γεμάτο πατριωτικό συναίσθημα!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου