Θα σου μίλαγα…

Εδώ θα κάτσω.
Στην κουπαστή.
Θα περιμένω τον άνεμο.
Να του μιλήσω για τη σιωπή.

Είναι την ώρα που
πεφταστερίζουν οι λέξεις.
Τις κουβαλάει στην πλάτη.
Ως τον γέροντα που
σκύβει το κεφάλι.
Μετρώντας τα σύννεφα
στο κομπολόι του.
Ξεφυλλίζοντας
το παλιό ημερολόγιο του.
Μελλοντικά έψαχνε
τις σελίδες του χρόνου.
Να χαράξει
τις κουκκίδες στον χάρτη.
Ως τον προορισμό του.

Δεν θα κάτσω.
Με περιμένουν τα πουλιά.

Αν φανεί η σιωπή.
Να της πείτε,
πως ψάχνω τον άνεμο.
Θα της μιλήσω άλλη στιγμή
για τον λογισμό του.

Σας χαιρετώ…