Select Page

Θυμάσαι;

Θυμάσαι;

 

 

Νύχτα ήταν, θυμάσαι;
«Θέλω το φιλί σου» ψιθύρισες, θυμάσαι;
Και εγώ δεν μίλησα, μόνο σε κοίταξα.
Και εσύ δεν είπες τίποτε άλλο, μόνο όρμησες.
Χωρίς τη διαύγεια της λογικής.
Αυτή δε χωρούσε στη στιγμή.

Σταμάτησες να διεκδικείς ό,τι δεν σου ανήκε και
απαίτησες όσα η σκέψη έκανε εικόνες και συναισθήματα.
Σταμάτησες να προσποιείσαι πως ήταν απλή επιθυμία και
παραδόθηκες στην ανάγκη για επαφή.

Σίγησαν τα ρολόγια και χάθηκε η αίσθηση του χρόνου.
Μόνο οι αισθήσεις μας άνοιξαν διάλογο.
Και είπαν, Θεέ μου, τόσα πολλά.

Οι σάρκες των χειλιών μας συναντήθηκαν με φόρα.
Οι γλώσσες μας μπερδεύτηκαν μεθυσμένες από προσμονή.
Οι αναπνοές μας χάθηκαν στην έξαψη.
Οι ανάσες μας κόπηκαν στη μέση.
Τα στήθη ρίγησαν, τα γόνατα λύγισαν, τα χέρια μπερδεύτηκαν.
Τα σώματα αναζήτησαν την αλήθεια της γύμνια τους.

Ύστερα ήρθε η ένταση, άλλοτε ζωώδης κι άλλοτε τρυφερή.
Ένιωσες τα «σε θέλω» μου που είχαν χαθεί σε σιωπές.
Ένιωσα τα «μείνε λίγο ακόμη» σου που είχαν πνιγεί σε γέλια αμηχανίας.

Νύχτα ήταν, θυμάσαι;
Νύχτα ενοχική, νύχτα δική μας.
«Θέλω το φιλί σου» ψιθύρισες, θυμάσαι;
Φιλί ευλαβικό σε χείλη κολασμένα.
Παράδεισος της γης σε φόντο ζοφερό.

Πάλεψε ο Έρωτας τον Έρεβο.
Το φως με το σκοτάδι.
Η μέρα με τη νύχτα.
Και έμεινε η στιγμή.
Στιγμή στο μαζί, για το φιλί.

«Σε θέλω» ψιθύρισες την ώρα που χάραζε.
«Σε θέλω» απάντησα την ώρα που γύρευα ξανά τα χείλη σου.
Η νύχτα στάθηκε, η μέρα άργησε, ο πόθος δεν έσβησε.

Έμεινε το φιλί.
Μετέωρο στο πριν και το μετά.
Να ζητά όση αμαρτία μπορούσε να πάρει.

Ήταν νύχτα όταν μου πήρες το φιλί.
Ξημέρωσε κι ακόμη το ζητάω…

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

10 Σχόλια

  1. eleni

    Πάρα πολύ όμορφο και αυθεντικό!!!!

    Απάντηση
    • Ιωάννα Γκανέτσα

      Σε ευχαριστώ πολύ, Ελένη!

      Απάντηση
  2. Άννα Ρουμελιώτη

    Υπέροχο!!!Αισθαντικό!!!!!

    Απάντηση
    • ioannagkanetsa

      Άννα μου, mille mercis!

      Απάντηση
    • Ιωάννα Γκανέτσα

      Μάχη μου, ευχαριστώ! 🙂

      Απάντηση
  3. Vivian

    Διάβασα το μυθιστόρημα σας. Απλά εξαιρετικό… Τόσο ρεαλιστικό που νομιζα οτι στην αρχή περιγραφατε την ζωή μου.. Συνεχίστε έτσι…

    Απάντηση
      • Ιωάννα Γκανέτσα

        Σ’ ευχαριστώ, Ελένη!

        Απάντηση
    • Ιωάννα Γκανέτσα

      Ευχαριστώ για την παρότρυνση, Vivian! Να είσαι καλά!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Εγγραφείτε στο newsletter

Έλληνες εκδότες

Έλληνες εκδότες

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος