Select Page

Ιώδιο

Ιώδιο

Ιώδιο
 
Θες να κρυφτείς μες τα μαλλιά μου;
Ολόγυρά μας φύκια, μοχθηρό νερό,
μαύρα κοχύλια, σκουριασμένα βότσαλα.
Ένα θαυμαστικό που επιπλέει ακόμα
κι οι σκοτωμένοι πειρατές,
τ' άδειο σεντούκι τους...
Θες να κρυφτείς μες τα μαλλιά μου;
 
Οι γαλαξίες σε σύνθλιψη,
διάττοντες στην πτωτική...
Για ποιον να σώπασε η Σελήνη;
Κι η ηχώ, σκοτείνιασε.
 
Φόβο μυρίζουν τα τραγούδια σου.
Πάνθηρες μαύροι τα φωνήεντα σου.
Θα μου το μάθεις το συντακτικό;
Ρήμα, υποκείμενο, αντικείμενο;
Αντικείμενο.
Ή όχι καλύτερα, κατηγορούμενο.
Ναι, κατηγορούμενο.
 
Βραχιόλια μου κάτι ερωτηματικά.
Όλο αυθάδεια και κομπασμό χτυπάνε.
Σπασμένα ξάρτια, ξεσκισμένα τα πανιά,
κι οι μεθυσμένοι ναύτες προς τον Άδη...
 
Θες να κρυφτείς μες τα μαλλιά μου;
 
Θα σου στολίσω μια βουβή αγκύλη.
Μ' επιθυμίες παλιές...
Φθάρθηκαν με το χρόνο,
ξέρω,
μα θα στις ανάψω μονομιάς.
Μη νοιάζεσαι.
Κάπου έχω θάψει λίγο πανικό...
 
Θες να κρυφτείς μες τα μαλλιά μου;
 
Ζηλόφθονοι αστερίες, ύπουλοι αχινοί.
Μάζεψε γρήγορα τελείες και κόμματα.
Φουσκώνει η θάλασσα, αγριεύει.
Δεν θα γλυτώσεις με παρομοιώσεις σήμερα.
Ποιον καταγγέλει η νύχτα τόσο αδίστακτα;
 
Και μην αργήσεις.
Θα χαθεί ο δρόμος.
Σφουγγάρια επίμονα,
θα με μπερδέψουν.
Παραφυλάνε αδίστακτα,
αποσιωπητικά...
 
Θες να κρυφτείς μες τα μαλλιά μου;
Νομίζω γδάρθηκε η πλάτη μου,
σε μια παλιά Οπισθοχώρηση..
Για δες με, τώρα.
Αλύγιστη.
Σειρές κυμάτων με χτυπάνε
και χαμογελώ.
Όχι πια. Ποτέ ξανά.
Αδιαπέραστο φράγμα οι παρενθέσεις μου.
 
Κι αν θες,
μπορείς να κρυφτείς μες τα μαλλιά μου.
 
 
 
Αικατερίνη Τεμπέλη

Η Μαρία Πιλάτου γράφει για το 'Ιώδιο'

Η συγγραφέας Αικατερίνη Τεμπέλη προσπαθεί να μπει στη ψυχή του σημερινού, κι όχι μόνο, ανθρώπου. Ενός ανθρώπου που έχασε τη διάθεση για πάλη στη ζωή και που ψάχνει απεγνωσμένα ένα στήριγμα, μια προστασία μέσα σ’ αυτήν την αδίστακτη και απαισιόδοξη κοινωνία. Χρησιμοποιώντας εικόνες από τη θάλασσα, που θεωρείται πηγή ζωής για τον πλανήτη μας, δείχνει με ξεκάθαρο τρόπο τη σαθρότητα του κοινωνικού συνόλου. Παντού ελλοχεύει η απειλή, ο φόβος για το μέλλον. Τα ‘’πρέπει’’ που οφείλει ο καθένας ν’ ακολουθήσει, οι αρνητικοί χαρακτηρισμοί – κριτικές και τα άλυτα καθημερινά θέματα, που μας θυμίζουν την παρουσία τους σαν τον θόρυβο των βραχιολιών, αναγκάζουν τον άνθρωπο να καταφύγει σε λύσεις ανούσιες, που μάλλον αποσυντονίζουν και δημιουργούν περισσότερα προβλήματα, χωρίς να δείχνουν ότι υπάρχει κάποιος τρόπος διαφυγής μέσω των ξεσκισμένων πανιών και κάποια ελπίδα για ούριο άνεμο. Σ’ αυτή λοιπόν τη ζωή, όπου απλές καθημερινές καταστάσεις έχουν χάσει την αξία τους, αλλά όμως υπάρχουν στο πίσω μέρος του μυαλού κάθε ανθρώπου, χρειάζεται να βρεθεί το κατάλληλο ερέθισμα να του τις επαναφέρει. Μπορεί αυτό να του προκαλέσει πανικό και τύψεις, επειδή δεν ήταν μέχρι τώρα προτεραιότητά του. Ακόμη και ζήλεια και κακία ίσως από τους γύρω του, γιατί αυτοί δε το κατάφεραν. Αλλά, όμως, σίγουρα πρέπει να οπλιστεί και να λάβει δραστικά μέτρα, γιατί στην κοινωνία δεν υπάρχει έλεος και καραδοκεί ο κίνδυνος να μπερδευτεί μέσα στις δαιδαλώδεις απαιτήσεις της ζωής, όπως ακριβώς είναι οι διαδρομές μέσα από τις τρύπες του σφουγγαριού. Ο άνθρωπος λοιπόν αυτός που θα παλέψει, που θα λαβωθεί από πιθανές λιγοψυχίες, που θα καταφέρει να βάλλει φραγμούς στα ‘’πρέπει’’ και θα απομακρυνθεί από επώδυνες καταστάσεις για ηρεμία και ανεφοδιασμό ψυχής, είναι αυτός που θα επιζήσει και θα καταλάβει ότι το στήριγμα που έψαχνε είναι βαθιά μέσα του κι ότι δεν είναι ο μόνος που βρέθηκε σ’ συτήν την κατάσταση. Αντλώντας δύναμη και ενθάρρυνση απ’ όσους γύρω του κατάφεραν να ξεφύγουν απ’ το τέλμα, καλείται να βάλει άμεσα μια τελεία στα περασμένα για να υπάρξει μια αφετηρία για ένα νέο, ουσιαστικό, δημιουργικό και αισιόδοξο μέλλον.

 

Η Μαρία Πιλάτου είναι εκπαιδευτικός της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης.

Η Αικατερίνη Τεμπέλη γεννήθηκε στη Σάμο, αλλά έζησε μερικά απ' τα πιο ενδιαφέροντα χρόνια της ζωής της στη Θεσσαλονίκη και στο Ηράκλειο, όπου σπούδασε αντίστοιχα Ψυχολογία και Κοινωνική Εργασία. Στην Αθήνα εκπαιδεύτηκε στην οικογενειακή θεραπεία και στην βραχεία ψυχοθεραπεία. Εργάστηκε για πάνω από μια δεκαετία στο ραδιόφωνο (Ράδιο Κρήτη, 9,84, Studio 19, ΕΡΑ Ηρακλείου, 102-ΕΡΤ 3 κ.ά.) ως παραγωγός και παρουσιάστρια ραδιοφωνικών εκπομπών, καθώς και σε γνωστά περιοδικά κι εφημερίδες ως δημοσιογράφος. Σπούδασε υποκριτική στο "Θέατρο των Αλλαγών" και μονωδία στο "Ολυμπιακό Ωδείο" Ηρακλείου. Σήμερα ζει στην Αθήνα κι ασχολείται μεταξύ άλλων με την Ιστορία, το Θέατρο και τις νέες τεχνολογίες. Γράφει τις νύχτες και ταξιδεύει συχνά στις ζωές των άλλων. "Η σκόνη των άστρων" είναι το δεύτερο της μυθιστόρημα Προηγήθηκε το "Βενετσιάνικο χρυσάφι" Και τα δύο εκδόθηκαν απ' τις εκδόσεις "Μοντέρνοι Καιροί".

Επιμέλεια κειμένου

6 Σχόλια

  1. Καλαϊτζάκης Γιάννης

    πολύ όμορφα σημάδια γραφής …

    Απάντηση
  2. Βαγγέλης Θερμογιάννης

    Όμορφο ποίημα, ψυχογράφημα ενός ανθρώπου που παλεύει να μην κοιτάξει πίσω, που θέλει να ”δει” μόνο μπροστά… Πολύ όμορφη και η ανάλυσή του.

    Απάντηση
    • aikaterinitempeli

      Με τιμούν και με συγκινούν τα λόγια σας κύριε Θερμογιάννη… Σας ευχαριστώ. Ξέρετε, ένας απ’ τους πιο αγαπημένους μου στίχους είναι εκείνος που έγραψε ο Ιάκωβος Καμπανέλλης: “Όποιος στη μάχη πάει για να πεθάνει, στρατιώτη μου για πόλεμο δεν κάνει…” Ίσως έτσι εξηγούνται μερικά πράγματα. Η κυρία Πιλάτου βοήθησε να γίνουν κατανοητά και τόσα άλλα… Είδε πίσω απ’ τις λέξεις. Της χρωστάω ένα μεγάλο Ευχαριστώ…

      Απάντηση
  3. Μαρία Πιλάτου

    Το ”ταξίδεμα” με το ποίημα σας ήταν και δική μου ευχαρίστηση. Μακάρι, όπως λέτε, να ακούμπησα στα βαθιά νοήματά του και να τα απέδωσα στον βαθμό που θέλατε. Σας εύχομαι καλή συνέχεια με εξίσου όμορφα ποιήματα!

    Απάντηση
    • aikaterinitempeli

      Το κάνατε κυρία Πιλάτου και χωρίς καν να σας έχω εξηγήσει το παραμικρό, για το ‘παρασκήνιο’ του ποιήματος. Σας ευχαριστώ για όλα! Να είστε καλά κι ελπίζω αυτή να μην είναι η τελευταία φορά που ‘συναντιόμαστε’. Θα ‘ρθουν κι άλλα ‘ταξίδια’…

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Εγγραφείτε στο newsletter

Έλληνες εκδότες

Έλληνες εκδότες

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος