Κάθε που βουίζει η άνοιξη

28.04.2016

flower_bee

Έχω μια άνοιξη να βουίζει στα αυτιά
Κι έναν ήλιο να ψηλώνει πόντο πόντο
Να μου θυμίζει τότε που ήμασταν παιδιά
Κι είχαμε ολάκερη ζωή μπροστά μας φόντο

Τότε που χρώμα κλέβαμε από γαλάζιο γιασεμί
Κι άρωμα από γαρδένια π’ άνθιζε στη γλάστρα
Και ζωγραφίζαμε τον κόσμο απ’ την αρχή
Ελπίδες τότε που κρεμούσαμε στα άστρα.

Τότε που η μέλισσα τρυγούσε τον ανθό
Μα πριν τη γύρη απ’ τα φτερά της να τινάξει
Ήρθε ο χρόνος να γυρίσει τον τροχό
Και τ’ όνειρο έψαχνε φτερούγες να πετάξει

Συνεπαρμένοι απ’ το νέκταρ της γιορτής
Μα στο πανηγύρι της ζωής φθηνά παζάρια
Μοιάζαμε να ‘μαστε χαμένοι εξ’ αρχής
Όταν το όνειρο ένα βράδυ παίξαμε στα ζάρια

Και ήταν τότε που σε πύρινα χαρτιά
Σφράγισε η ζωή την συμφωνία
Τα όνειρά μας κάνει ολόχρυσα καρφιά
Και κάθε άνοιξη σταυρώνει με μανία

Κάθε που βουίζει εκείνη η φωνή μέσα μου ρωτά
Ο ήλιος ψήλωσε πολύ και κάπου σκάλωσε στ’ αστέρια
Ή μήπως τότε… και ποτέ δεν τον πιστέψαμε αρκετά
Έτσι έμεινε χαμηλά και τελικά μας έκαψε τα χέρια

 

_

γράφει η Βάσω Κώστογλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Βασιλικός ίσον αναμνήσεις

Βασιλικός ίσον αναμνήσεις

  Ένα κλωνάρι βασιλικό κρατεί το παιδί την πρώτη του μέρα στο σχολειό• για να πάρει κουράγιο τ' άμοιρο, του τ’ έδωσε η μάνα του• για μια καλή νέα αρχή.  Το ίδιο και η Αρετούλα. Ένα κλωνάρι βασιλικό κρατά περιχαρής στ' αρραβωνιάσματά της. Ένα κλωνάρι βασιλικό...

Του πεπρωμένου σκάλες

Του πεπρωμένου σκάλες

Ανηφοριές, κατηφοριές έχει η ζωή μεγάλες κύκλους διαγράφουν οι στιγμές όμορφες, γκρίζες κι άλλες του πεπρωμένου σκάλες . Όταν η λύπη σου χτυπά απρόσκλητη την πόρτα δοκιμασία που ζητά υπομονής την νότα . Πολλών σου στόχων το βουνό απότομο κι οδυνηρό θα το ανεβείς...

Βερούκης

Βερούκης

ΒΕΡΟΥΚΗΣ Ο μάστορας Βερούκης, συνεργείο ονομαστό,  μόνος ήρθε απ’ το χωριό, 17 στα 18, έφτυσε αίμα, να το ανοίξει, δούλευε σαν το σκυλί, μα η ζωή καλή μαζί του, έγινε κάποιος και αυτός, έχει πια 6 υπαλλήλους, χρειάζεται και έβδομο, του προτείνανε παιδί, πατριώτη, απ’...

πλάκες – συγγράμματα

πλάκες – συγγράμματα

  Στην ακατάστατη μάντρα των αζήτητων αναμνήσεων θα βρεις τις πλάκες με τα συγγράμματα, τα ρητά  που ανακατεμένα πια δε βγάζουν νόημα. Μόνο σε μπερδεύουν, το μηδέν και το άγαν, το τίποτα με το άπαν, η δόξα συναντά τη λόξα και οι προσευχές τις κατάρες. Τα ονόματα...

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Διαβάστε κι αυτά

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

13 σχόλια

13 Σχόλια

  1. Αννα Ρουμελιωτη

    Παρα πολυ ομορφο … Γεματο ευαισθησια…με αγγιξε Βασω.Καλο Πασχα ευχομαι.

    Απάντηση
  2. Χριστίνα Σουλελέ

    Πολύ πολύ όμορφο, νοσταλγικό, γεμάτο από χρώματα και αρώματα της παιδικής μας ηλικίας. Καλό Πάσχα!

    Απάντηση
  3. vaso kostoglou

    Σας ευχαριστώ πολύ και τις δύο για τις ευχές και τα καλά σας λόγια κι εγώ με τη σειρά μου θα ήθελα να ευχηθώ, πατώντας πάνω στα λόγια της κ. Τζουγανάκη, να βρούμε τη δύναμη και την πίστη να αναστήσουμε τα σταυρωμένα όνειρά μας.
    Να διορθώσω επίσης τον προτελευταίο στίχο και να πω ότι ο ποιητής ήθελε να πει ποτέ και όχι πότε…

    Απάντηση
  4. fotini

    παρα πολυ νοσταλγικο και ομορφο!!!!!!
    καλο πασχα!!!

    Απάντηση
  5. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    ”Και τ’ όνειρο έψαχνε φτερούγες να πετάξει…” Πόσα όνειρα , αλήθεια, έμειναν να χαμοπεταρίζουν!!!!!!!!! Πόσα όνειρα δεν πέταξαν πάνω από το ονειροδρόμιό μας επειδή κάποιοι αρέσκονται στις χαμηλές πτήσεις του ”εγώ” τους! Μπράβο Βάσω….
    ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ!!!!!

    Απάντηση
  6. Μάχη Τζουγανακη

    Εξαιρετικό σε ολα του Βάσω! Καλή Ανάσταση!
    (Συγχωρα την επιμελήτρια σου μπέρδεψε τους τονους…)

    Απάντηση
  7. vaso kostoglou

    Καλημέρα Μάχη
    Το μπέρδεμα στους τόνους ήταν δικό μου.
    Καλή Ανάσταση σε όλους μας.

    Απάντηση
  8. Ανώνυμος

    Στιχοι που μιλανε στην ψυχη!

    Απάντηση
  9. Σοφία Ντούπη

    Δεν ξέρω τι λάθος κάνω; Αλλά ορισμένες φορές τα σχόλια μου χάνονται!!! Συγκλονιστικό το ποίημα σου δυνατές οι λέξεις του και ο Ήλιος ναι… θαρρώ τελικά πως μας έκαψε τα χέρια!!!

    Απάντηση
  10. Μάρθα Δήμου

    Το ποίημά σου μοιάζει με νερό που κελαρύζει στο ρυάκι!!! Οι λέξεις αβίαστα κυλούν και δροσίζουν την καρδιά μας!

    Απάντηση
  11. vaso kostoglou

    Πάντα όμως έχουμε την επιλογή να τον πιστέψουμε αρκετά και να προσπαθήσουμε να τον σηκώσουμε λίγο ψηλότερα. Καλημέρα Σοφία χρόνια πολλά και σ’ ευχαριστώ!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου