Κάπου παράπεσε η ανθρωπιά

3.12.2015

 

Όλα θα αλλάξουν
είχες πει κάποτε
όλα θα γίνουν καλύτερα.
Εσύ κι εγώ
και άλλοι πολλοί
ένα βήμα εμπρός κάθε φορά
τον κόσμο πιο ωραίο να κάνουμε
ναι είχαμε όνειρα.
Μπορούσαμε έλεγες
μέσα από συντρίμμια
να βγάλουμε τη χαρά
απλόχερα να την σκορπάγαμε
σαν πέταλα ανεμώνης
σαν ρόδου ευωδιά.
Μπορούσαμε έλεγες
με το κεφάλι ψηλά
με το μυαλό και τα μάτια ανοιχτά
με τα χέρια κρατημένα σφιχτά
με μια ζεστή αγκαλιά.
Μπορούσαμε να χαμογελάμε πλατιά
να αγαπάμε ξανά και ξανά
όλα τα πλάσματα
όλη η γη μια ελπίδα
μια μεγάλη φωλιά.
Μπορούσαμε;
Και τι κάναμε;
Τώρα μπορούμε;
Και τι κάνουμε;
Κοίτα σήμερα τον ουρανό
ολόμαυρη ντύθηκε φορεσιά
κάπου παράπεσε η ανθρωπιά…

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι 10 χωρισμοί

Οι 10 χωρισμοί

ΟΙ 10 ΧΩΡΙΣΜΟΙ (εφηβικό σατιρικό)   Πρώτη φορά χωρίσανε, όταν ήμουνα 9, Αυτός έπαιζε χαρτιά, Αυτή όλο να φωνάζει, έφυγε για κανά μήνα, αλλά γύρισε κλαμένος και τα βρήκαν φυσικά. Μα η 2η φορά ήρθε μετά από λίγους μήνες, έλειψε όλο το βράδυ, κι όταν ήρθε το πρωί, τον...

Η Ήττα

Η Ήττα

Και τελικά πες μου. Γιατί να πετάξω; Ποιος ο λόγος τα σύννεφα να φτάσω; Έκανα το πρώτο βήμα και τόλμησα, έκανα το πρώτο άλμα με τόσες προσδοκίες. Τόσα σενάρια πιθανά, τόσες ελπίδες επιθυμητές. Αλλά, ξέχασα ότι η ζωή δεν είναι ποτάμι που κυλάει όπως επιθυμώ. Έκανα την...

O κόσμος μας

O κόσμος μας

Πόσο μικρή στα αλήθεια, μοιάζει η ζωή; Πόσο ασύστολα, παλεύει με τον χρόνο; σαν συμπυκνώνεται, σε μια μόνο στιγμή σε ένα παιχνίδι, που σε βρίσκει πάντα μόνο.   Πόσο μικρός μοιάζει ο κόσμος μας, αλήθεια;  σε ένα σύμπαν που ατέλειωτο φαντάζει όταν το συναίσθημα,...

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Μπορείς να με λες Αδάμ ή ό, τι σου αρέσει Λέω στον φίλο μου Ρούμπιν στο όνειρό μου   Ξέρεις τι εννοώ Ρούμπιν Δώσε μου την εντολή σου Δώσε μου τις παραγγελίες σου   Είμαστε και τα δύο παιχνιδιάρικα παιδιά που συμπεριφέρονται σαν ενήλικες που θέλουν να γίνουν διάσημοι...

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

16 σχόλια

16 Σχόλια

  1. Χριστίνα Σουλελέ

    “Μπορούσαμε;
    Και τι κάναμε;
    Τώρα μπορούμε;
    Και τι κάνουμε;”
    Αναπάντητα τα ερωτήματα, όταν τα αγγίζεις πονάνε, το ποίημά σου όμως είναι πολύ όμορφο!

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Η αλήθεια πονάει αν λεγαμε μόνο αλήθεια και οι πράξεις πορεύονταν μόνο με αλήθεια δεν θα πονάγαμε τόσο ισως… Σε ευχαριστώ πολύ Χριστίνα την καλημέρα μου!!!

      Απάντηση
  2. Μάχη Τζουγανάκη

    εκεί που παράπεσε για πολλούς δε…νομίζω οτι θα καταφέρουν να τη βρουν ποτέ…Και δεν τους παράπεσε…την πέταξαν…να τις λέμε τις αλήθειες..Τους κόστιζε…τους ενοχλούσε…τους ασφυκτιούσε….

    Κάποιοι μπορούν…κάποιοι πάντα θα κάνουν…Μακάρι να έγερνε προς αυτούς η τραμπάλα…
    καλη σου μέρα Άννα!

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Έτσι είναι Μάχη μου!!Σε ευχαριστώ να είσαι καλά την καλημέρα μου 🙂

      Απάντηση
  3. Σοφία Ντούπη

    Και δυστυχώς, μάθαμε να ζούμε χωρίς αυτήν… κι είναι εύκολο, με τη συνείδηση μας να βρίσκετε σε καταστολή, είναι εύκολο!!! Ίσως να έπρεπε να γράφονται και να λέγονται περισσότερα για αυτή τη λέξη. Ίσως θα έπρεπε να διδάσκετε σαν σχολικό μάθημα!!! Έθιξες μεγάλο θέμα!…Κι αναρωτιέμαι προλαβαίνουμε να την ξανανταμώσουμε στους πολλούς;

    Απάντηση
  4. Άννα Ρουμελιώτη

    Και σαν σχολικο μαθημα και γενικοτερα σαν μαθημα ζωής γιατι ότι βλέπουμε κάνουμε αυτη είναι η αλήθεια.Να είσαι καλά Σοφια!

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Το ότι “Ότι βλεπουμε κάνουμε ” αφορούσε το τι παραδείγματα παίρνουμε από την παιδική μας ηλικία από κάθε περιβάλλον στο οποίο συνυπάρχουμε. Την καλημέρα μου Σοφία!

      Απάντηση
  5. ΛέναΜαυρουδή Μούλιου

    Η ανθρωπιά ναι παράπεσε Γιατί πώς το εξηγείς εσύ να νοιαζόμαστε , και όχι άδικα. για τον μετανάστη , τον κυνηγημένο πρόσφυγα και να μη μας καίγεται καρφί για το πεινασμένο παιδί της γειτονιάς μας και τον άστεγο που κομάται στο απέναντι πεζοδρόμιο;Υποκριτές είμαστε χωρίς να συνειδητοποιούμε τον βαθμό της υποκρισίας μας.

    Απάντηση
  6. Ανώνυμος

    Αυτοί που δεν νοιάζονται για τον αστεγο και το πεινασμένο παιδί δεν νομιζω ότι νοιάζονται για τους πρόσφυγες ή ΄για οποιονδηποτε κατατρεγμένο Λένα.Σε ευχαριστώ την καλημέρα μου!

    Απάντηση
  7. Άννα ΡΟυμελιώτη

    Αυτοί που δεν νοιάζονται για τον αστεγο και το πεινασμένο παιδί δεν νομιζω ότι νοιάζονται για τους πρόσφυγες ή ΄για οποιονδηποτε κατατρεγμένο Λένα.Σε ευχαριστώ την καλημέρα μου!

    Απάντηση
  8. Έλενα Σαλιγκάρα

    Πολύ ωραίο, Άννα!

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Έλενα σε ευχαριστώ πάρα πολύ να είσαι καλά!!

      Απάντηση
  9. sofiakioroglou

    Πολύ ωραίο και με νόημα. Χαίρομαι να σε διαβάζω Άννα μου.

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Χαίρομαι πολύ που χαίρεσαι όταν με διαβάζεις Σοφία!!Χίλια ευχαριστώ 🙂

      Απάντηση
  10. Ελένη Ιωαννάτου

    Ελένη Ιωαννάτου.

    Άννα μου Συγκλονιστικό!!!
    Δυνατό μεσ’ την αλήθεια του!!!
    Λίγοι στίχοι όλη η ανθρωπότητα!!
    Πολλά μπορούμε, αρκετά θέλουμε, ελάχιστα τελικά κάνουμε…

    Καλό μεσημέρι!!!

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Ελένη μου ωραία η ανθρωπιά μπορει να είναι οτιδήποτε μπορούμε να κάνουμε ώστε να μην δημιουργούμε πρόβλημα στους συνανθρώπους μας…ακόμα και το να σκεφτόύμε μήπως οι πράξεις μας ή τα λόγια μας θα έφερναν σε δύσκολη θέση κάποιον… να είσαι καλά καλό μεσημέρι!!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου