Στο χέρι μου το τελευταίο τσιγάρο
Με μόνο φως την πανσέληνο
κι ένα κερί που αργοσβήνει
Η στάχτη του να πλησιάζει απειλητικά το δάχτυλο μου
Καθώς το φεγγάρι χάνεται απ’ τον ουρανό
Και κείνο το κερί έχει πια λιώσει.
Το μόνο που δεν τελείωσε για μένα απόψε
Είναι η σκέψη σου.
Σαν χαρακιά, μένει να μου πληγώνει το μυαλό
Και μες σε κάθε φλόγα
Όπως κάθε φορά,
Πάντα ν’ ανταμώνω τα μάτια σου
Τώρα, πιο πολύ από κάθε άλλοτε
Νιώθω πως όλα είναι περαστικά
Και βάλθηκα να ψάχνω κάτι σταθερό για να πιαστώ.
Κι έψαχνα για αιώνες, μήνες, μέρες
Βραδιά ξάγρυπνα σπατάλησα μάταια
Μάταια, για ν’ ανακαλύψω αυτό που γνώριζα εξαρχής
Πως το μόνο που δεν θα τελειώσει για μένα
Ούτε απόψε, ούτε αύριο, μα ποτέ
Είσαι εσύ.
_
γράφει η Ελένη Βαρδαξόγλου
Ύμνος στην αγάπη … ΠΟΛΥ ΡΟΜΑΝΤΙΚΟ!!! Το μόνο που μένει και δεν τελειώνει ποτέ είναι η αγάπη…………
Μπράβο!!!!!!!!
Δήλωση ξεκάθαρη! Μου αρέσει