Κάτι να μείνει

Δημοσίευση: 4.07.2016

Ετικέτες

Κατηγορία

 

love_b

 

Στο χέρι μου το τελευταίο τσιγάρο
Με μόνο φως την πανσέληνο
κι ένα κερί που αργοσβήνει

Η στάχτη του να πλησιάζει απειλητικά το δάχτυλο μου
Καθώς το φεγγάρι χάνεται απ' τον ουρανό
Και κείνο το κερί έχει πια λιώσει.

Το μόνο που δεν τελείωσε για μένα απόψε
Είναι η σκέψη σου.
Σαν χαρακιά, μένει να μου πληγώνει το μυαλό

Και μες σε κάθε φλόγα
Όπως κάθε φορά,
Πάντα ν' ανταμώνω τα μάτια σου

Τώρα, πιο πολύ από κάθε άλλοτε
Νιώθω πως όλα είναι περαστικά
Και βάλθηκα να ψάχνω κάτι σταθερό για να πιαστώ.

Κι έψαχνα για αιώνες, μήνες, μέρες
Βραδιά ξάγρυπνα σπατάλησα μάταια
Μάταια, για ν' ανακαλύψω αυτό που γνώριζα εξαρχής

Πως το μόνο που δεν θα τελειώσει για μένα
Ούτε απόψε, ούτε αύριο, μα ποτέ
Είσαι εσύ.

 

_

γράφει η Ελένη Βαρδαξόγλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ταξίδι άνευ προορισμού

Ταξίδι άνευ προορισμού

Ήρθε λοιπόν η ώρα να αρχίσω το ταξίδι το μυστηριακό, το συναρπαστικό, Δε ξέρω αν είμαι ακόμη έτοιμος όμως δεν έχω και άλλη επιλογή Με την βελόνα κολλημένη στο διαμάντι που αστράφτει λαμπερό, Ξεκινάει αυτό το έργο απελευθερωμένο από κάθε είδους λογική   Είναι μια...

Λίγο πριν τα μεσάνυχτα

Λίγο πριν τα μεσάνυχτα

Χρόνια στη γύρα. Εδώ το φως, εκεί το φως, σκόρπιες ηλιαχτίδες. Κυνηγητό στους δρόμους και κρυφτούλι στις γωνιές. Μυστήρια βλέμματα πίσω απ' τις κουρτίνες. Κι ο θάνατος χρονίζει.   Τα μεσημέρια κολυμπάμε σκεφτικοί στο συρφετό. Καθένας κρύβει πανικό στα λογικά του, κάθε...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Λίγο πριν τα μεσάνυχτα

Λίγο πριν τα μεσάνυχτα

Χρόνια στη γύρα. Εδώ το φως, εκεί το φως, σκόρπιες ηλιαχτίδες. Κυνηγητό στους δρόμους και κρυφτούλι στις γωνιές. Μυστήρια βλέμματα πίσω απ' τις κουρτίνες. Κι ο θάνατος χρονίζει.   Τα μεσημέρια κολυμπάμε σκεφτικοί στο συρφετό. Καθένας κρύβει πανικό στα λογικά του, κάθε...

Τέλειος αποκλεισμός

Τέλειος αποκλεισμός

Μας στέρεψαν, δεν άφησαν ιδεολογία, πιστεύω, ελπίδα καμία ούτε από χαραματιά φως, ζωή με το στανιό και η χαρά φευγάτη. Μέσα στη μαυρίλα, το αύριο αδιάφορα ξημερώνει. Στένεψε το μονοπάτι κι ασήκωτο το βήμα, Κοπάδι ο άνθρωπος με νεκρές αισθήσεις. Ίσιο μονοπάτι μ άνοιγμα...

Μέσα στον ιστό της σιωπής

Μέσα στον ιστό της σιωπής

Χαμένο, το φεγγάρι, χαμένο κι εσύ λες πως  μ' αναζητάς... κι αν είν' το πρόσωπό σου κλαμένο, στα μάτια ξέρω δεν κοιτάς... γιατί... τις νύχτες δεν μπορείς, μέσα στο σκοτάδι, τη σκέτη την αλήθεια να πεις και χάνονται οι ώρες  κι οι μέρες να ξέρεις, μέσα στον ιστό της...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Ύμνος στην αγάπη … ΠΟΛΥ ΡΟΜΑΝΤΙΚΟ!!! Το μόνο που μένει και δεν τελειώνει ποτέ είναι η αγάπη…………
    Μπράβο!!!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου