Άδραξε τους καρπούς,

τώρα που η ευθανασία κοιμάται

στης εφηβείας σου τα κατάσπαρτα βοσκοτόπια.

Τώρα που στη ρεματιά του έρωτα

σκίζεται στα δυο η καρδιά σου

κι ο αναστεναγμός ανάλαφρο φτερούγισμα

πουλιού ακούγεται στις φυλλωσιές.

Ροή νερού η αναπνοή από της νιότης την πηγή

καθώς ζυγώνει η στιγμή να ασπαστούν τα χείλη,

κελάηδισμα αηδονιού μετέπειτα η θύμηση της,

κι ο μισεμός αλαργινός για την Ιθάκη.

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!