Καληνύχτα, της Ελένης Ιωαννάτου

19.04.2015

 

 

Γέμισε χρώματα ο καμβάς της ημέρας
το μονοπάτι πλημμύρισε με ροδοπέταλα
σαν το αεράκι της αύρας σου απλώθηκε...

Η άνοιξη έφερε τη μελωδία της αίσθησης
η ανάσα σου έδωσε αρμονία
στο ηχόχρωμα της ζωής μου
οι νότες εντυπωσιάστηκαν
απ' αυτόν τον υδάτινο ρυθμό
ήταν άγνωστος σ' αυτές
ακούστηκε πως τις είχαν κρύψει
οι οπτασίες στο κατώφλι του νου σου

Σε ένιωσα δίπλα μου... κοντά μου
η απουσία σου μου χάιδευε αέρινα την όψη
στάθηκε με στοργή στην άκρη του δωματίου
ακούμπησα τα χέρια στο πρόσωπο
και την κοιτούσα… να με καθηλώνει

Ήρθε πλάι μου
άγγιζε την ισορροπία μου
της πρόσφερε το ελατήριο της φωνής της
με αγκάλιασε, με νανούρισε
μ' ένα ξεχασμένο παραμύθι
μυρίσαμε τη σιωπή και τη πάχνη
τα φώτα έσβησαν στους λυγμούς
κλείσαμε τα μάτια και ξαπλώσαμε
στη καμάρα του ονείρου...

 

_

γράφει η Ελένη Ιωαννάτου 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Παραλήρημα

Παραλήρημα

Πρωινού πάλεμα, αίσθησης ανταρσία, φλόγας αλύχτημα, φίλημα τελευταίο, τις γροθιές μου σφίγγω να μην προφέρω, να μην γράψω το κοινότοπο ρήμα˙ τα σκιρτήματα σκιαγραφώ, διαφεύγει το παραλήρημά τους. Να σε γδύσω, πιότερο να σε ζήσω, στα ανοιχτά χέρια σου να τρέξω. Στο...

Η μνήμη της ποίησης

Η μνήμη της ποίησης

Η άγνοια γιγαντώνει το άγνωστο. Τα κύματα που σου γνέφουν, το άγνωστο που καραδοκεί. Το σκοτάδι ανασταίνει τους ξεχασμένους. Καθώς σε αφήνουν όλα, απομεινάρια μιας ζωής σε καλούν. Οι μνήμες του παρελθόντος άφωνες σε συνοδεύουν. Αυτό που έφυγε  δεν έχει λησμονηθεί....

Εγκαίνια του καλοκαιριού

Εγκαίνια του καλοκαιριού

Τα τζάμια του παραθύρου ένα χέρι καθαρίζει, λες καθαρίζει τον ουρανό, τα σύννεφα του χειμώνα.   Το ημερολόγιο κρέμεται στον τοίχο.  Η μαθήτρια σε ένα τετραγωνάκι εκεί γράφει: «μέρα με ήλιο!».   Φυσάει αέρας δροσερός και ο ανεμοδείχτης τιμόνι που στριφογυρνάει στης...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου