Καλοκαίρι στην Καρδιά

16.07.2014

 

 

Από τα παιδικά μου χρόνια,
κάτι ιδιαίτερο ένιωθα στο άκουσμα & μόνο
μιας εποχής που οι μεγάλοι είχαν ονομάσει..
Καλοκαίρι..

Μπορεί να γεννήθηκα στην καρδιά του Χειμώνα,
τα χρόνια όμως πέρασαν & έμαθα να Αγαπώ..
Την Ζέστη, τα Χαμόγελα, την Ελευθερία & πολλές ακόμα λέξεις.

Μια λέξη αποκτά αξία από την στιγμή,
που αρχίζεις να βιώνεις την σημασία της!

Μέχρι τότε, κάθε λέξη είναι απλά μια λέξη..
Κάθε συναίσθημα, υπάρχει από συνήθεια.
..& κάθε προσμονή άλλη μια ανούσια αντίστροφη μέτρηση..

Με το άγχος στην τσέπη ξεκινούσε κάθε μου θέρος.
Με το βλέμμα στο Αύριο & όχι στο Τώρα!
Να προσμένω μια εποχή, να ξοδεύω τον εαυτό μου..
& μετά να αναρωτιέμαι το γιατί.
Έφυγε ή διαρκεί τόσο λίγο..

..Η αντίστροφη μέτρηση κάθε φορά, ζάχαρη στο ποτήρι μου..

Έκανα λάθος μα δεν με νοιάζει.
Γιατί όλα αυτά με οδήγησαν στο Σήμερα.
Αν έχεις ένα όνειρο, με τον χρόνο δεν ξεθωριάζει..
Αντιθέτως ωριμάζει όπως το.. καλό κρασί!

Πάψε να καρτεράς Καλοκαίρια, μάθε να τα έχεις στην Καρδιά σου..
& μην ρωτάς το πως..
..1 ματιά μπορεί να το καταφέρει!. .

 

του Κωνσταντίνου Κοφινά

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Άνθρωποι μόνοι

Άνθρωποι μόνοι

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

Το κλειστό σπίτι

Το κλειστό σπίτι

Ένα παιδί πεθαίνει στο σπίτι. Κουρτίνες κλειστές. Λίγο φως ξεφεύγει τα βράδια.  Καθόλου φως δεν μπαίνει. Κι ας είναι καλοκαίρι.   Στον κήπο το ποδήλατο του μεγάλου αδερφού. Της είναι μεγάλο. Αλλά θα το πάρει σε κανα δυο χρόνια. Που δεν θα 'ρθουν.    Τα...

Το ερώτημα

Το ερώτημα

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Βάσω Αποστολοπούλου-Αναστασίου

    “Μια λέξη αποκτά αξία από την στιγμή,
    που αρχίζεις να βιώνεις την σημασία της!”

    Σωστά! Αλλιώς είναι γράμματα στη σειρά και ήχοι χωρίς νόημα!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου