Καλοκαίρι στην Καρδιά

16.07.2014

 

 

Από τα παιδικά μου χρόνια,
κάτι ιδιαίτερο ένιωθα στο άκουσμα & μόνο
μιας εποχής που οι μεγάλοι είχαν ονομάσει..
Καλοκαίρι..

Μπορεί να γεννήθηκα στην καρδιά του Χειμώνα,
τα χρόνια όμως πέρασαν & έμαθα να Αγαπώ..
Την Ζέστη, τα Χαμόγελα, την Ελευθερία & πολλές ακόμα λέξεις.

Μια λέξη αποκτά αξία από την στιγμή,
που αρχίζεις να βιώνεις την σημασία της!

Μέχρι τότε, κάθε λέξη είναι απλά μια λέξη..
Κάθε συναίσθημα, υπάρχει από συνήθεια.
..& κάθε προσμονή άλλη μια ανούσια αντίστροφη μέτρηση..

Με το άγχος στην τσέπη ξεκινούσε κάθε μου θέρος.
Με το βλέμμα στο Αύριο & όχι στο Τώρα!
Να προσμένω μια εποχή, να ξοδεύω τον εαυτό μου..
& μετά να αναρωτιέμαι το γιατί.
Έφυγε ή διαρκεί τόσο λίγο..

..Η αντίστροφη μέτρηση κάθε φορά, ζάχαρη στο ποτήρι μου..

Έκανα λάθος μα δεν με νοιάζει.
Γιατί όλα αυτά με οδήγησαν στο Σήμερα.
Αν έχεις ένα όνειρο, με τον χρόνο δεν ξεθωριάζει..
Αντιθέτως ωριμάζει όπως το.. καλό κρασί!

Πάψε να καρτεράς Καλοκαίρια, μάθε να τα έχεις στην Καρδιά σου..
& μην ρωτάς το πως..
..1 ματιά μπορεί να το καταφέρει!. .

 

του Κωνσταντίνου Κοφινά

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η πληγή της σιγής

Η πληγή της σιγής

Τα ξυράφια τής μνήμης, χαρακώναν τους ελεύθερους ήλιους, που σημαδεύαν οι άνθρωποι με τα δόρατα τους.   Κι όταν ανοίξαν τα στήθια τους, να μιλήσουν, ζωστήκαν την αθανασία, που την λιτάνευες σε μια σάρκα φθαρτή.   Οι κόρφοι σηκώναν την υπερηφάνεια της ύλης,...

Το αλάτι της ζωής

Το αλάτι της ζωής

Ίσως είναι το μητρικό σου αλάτι γλώσσα μου,  που σήμερα με έφερε κοντά σου. Το αλάτι σου που άνοιξε την πόρτα του ουρανού μου κι έσκασε μέσα μου σαν ρόδι, σαν πυροτέχνημα, σαν κύμα… Το αλάτι σου που πασχίζει να επιβιώσει μες  τα ανεμόδαρτα τα ρήματα, τα ρόδινα τα...

Η ιστορία του Βάγιου του Ακριτζή

Η ιστορία του Βάγιου του Ακριτζή

                                                   ΒΑΓΙΟΣ (Προς τον αναγνώστη):  Τον ήλιο δένω στ’ άρμενα κι έναν Σταυρό στην πλώρη,                                                       άγκυρα λύνω και ζητώ απ’ τον παραγιό μου φόκο1....

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Βάσω Αποστολοπούλου-Αναστασίου

    “Μια λέξη αποκτά αξία από την στιγμή,
    που αρχίζεις να βιώνεις την σημασία της!”

    Σωστά! Αλλιώς είναι γράμματα στη σειρά και ήχοι χωρίς νόημα!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου