Καλοκαίρι στην Καρδιά

Δημοσίευση: 16.07.2014

Ετικέτες

Κατηγορία

 

 

Από τα παιδικά μου χρόνια,
κάτι ιδιαίτερο ένιωθα στο άκουσμα & μόνο
μιας εποχής που οι μεγάλοι είχαν ονομάσει..
Καλοκαίρι..

Μπορεί να γεννήθηκα στην καρδιά του Χειμώνα,
τα χρόνια όμως πέρασαν & έμαθα να Αγαπώ..
Την Ζέστη, τα Χαμόγελα, την Ελευθερία & πολλές ακόμα λέξεις.

Μια λέξη αποκτά αξία από την στιγμή,
που αρχίζεις να βιώνεις την σημασία της!

Μέχρι τότε, κάθε λέξη είναι απλά μια λέξη..
Κάθε συναίσθημα, υπάρχει από συνήθεια.
..& κάθε προσμονή άλλη μια ανούσια αντίστροφη μέτρηση..

Με το άγχος στην τσέπη ξεκινούσε κάθε μου θέρος.
Με το βλέμμα στο Αύριο & όχι στο Τώρα!
Να προσμένω μια εποχή, να ξοδεύω τον εαυτό μου..
& μετά να αναρωτιέμαι το γιατί.
Έφυγε ή διαρκεί τόσο λίγο..

..Η αντίστροφη μέτρηση κάθε φορά, ζάχαρη στο ποτήρι μου..

Έκανα λάθος μα δεν με νοιάζει.
Γιατί όλα αυτά με οδήγησαν στο Σήμερα.
Αν έχεις ένα όνειρο, με τον χρόνο δεν ξεθωριάζει..
Αντιθέτως ωριμάζει όπως το.. καλό κρασί!

Πάψε να καρτεράς Καλοκαίρια, μάθε να τα έχεις στην Καρδιά σου..
& μην ρωτάς το πως..
..1 ματιά μπορεί να το καταφέρει!. .

 

του Κωνσταντίνου Κοφινά

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Κι εγώ δεν είχα ήλιο

Κι εγώ δεν είχα ήλιο

Η στάχτη του σκορπίστηκε στο Αιγαίον Πέλαγος, διότι ήθελε να μην υπάρχει τίποτα απ’ αυτόν, να υπάρχουν μόνο τα έργα του.   Ο νόστος ήταν πάντοτε ελληνικός... Προς τα έξω εδειχνε ευτυχισμένος, όμως η θάλασσα τού έδειχνε τον δρόμο: μόνος, να κολυμπά στο Αιγαίον...

Αναίτια Ευθυμία

Αναίτια Ευθυμία

Πράξεις ολικές και αμαρτωλές, βλασφημίες και άνομες επιθυμίες μου, κείτονται εντός μου. Επιπόλαιες οι αναθεωρήσεις μου, κατά βάση γιατί επιβάλλονται. Ξεκινάω πάλι από την αρχή, μόνο για να βεβαιωθώ, πως οι αστερισμοί ανήκουν στους ουρανούς. Τα σφάλματά μου και ο...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Αναίτια Ευθυμία

Αναίτια Ευθυμία

Πράξεις ολικές και αμαρτωλές, βλασφημίες και άνομες επιθυμίες μου, κείτονται εντός μου. Επιπόλαιες οι αναθεωρήσεις μου, κατά βάση γιατί επιβάλλονται. Ξεκινάω πάλι από την αρχή, μόνο για να βεβαιωθώ, πως οι αστερισμοί ανήκουν στους ουρανούς. Τα σφάλματά μου και ο...

Το σπαθί του Δαμοκλή

Το σπαθί του Δαμοκλή

Και ο δόλιος ο Δαμοκλής, Κάθεται και στοχάζεται Στου παλατιού την πόρτα Και μονός του καταριέται Τον άτιμο τον τύραννο, Που τον εκαταράστη. Και κάθε ώρα που περνά Το χρώμα η πορφύρα χάνει, και χρυσός την λάμψη, την απαράμιλλη, Και το φαΐ την γεύση του. Αφού του Άδη το...

σε τρεις στροφές

σε τρεις στροφές

Πάνω στο παραθύρι ένας βασιλικός  κάποια κλωνιά από ζουμπούλια στο τραπέζι της κουζίνας Τα βήματα της μάνας άδεια Κοίταξα μέσα μου να τη βρω Πότε απόδιωξε από πάνω της τα μαύρα; Φόρεσε εκείνη τη φανταχτερή ρόμπα τη μόνη που είχε ξεμείνει σε κάποιο παλιό μπαούλο στο...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Βάσω Αποστολοπούλου-Αναστασίου

    “Μια λέξη αποκτά αξία από την στιγμή,
    που αρχίζεις να βιώνεις την σημασία της!”

    Σωστά! Αλλιώς είναι γράμματα στη σειρά και ήχοι χωρίς νόημα!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου