Κατάρα η ευχή…

31.12.2014

 

ΚΑΤΑΡΑ Η’ ΕΥΧΗ Ν’ ΑΡΚΕΙ ΕΝΑ ΚΟΜΜΑΤΙ ΧΑΡΤΙ ΓΙΑ Ν’ ΑΝΑΣΑΝΕΙΣ;

 

…είναι κάποιοι που μιλούν με λέξεις και άλλοι που με εικόνες σιωπούν…

Ευλογημένοι κι οι δυο

Ολότελα Ανθρώπινοι

Ειλικρινά αφιερωμένοι

Κάπως έτσι ένιωσα όταν λιγόστεψε το μελάνι στα δάχτυλα μου και σίγησε προσωρινά εκείνη η φωνή στο νου. Αφήνοντας με να περιπλανιέμαι σε μια φωτογραφία που κρατούσα μπροστά μου και μέσα μου.

Την φωτογραφία εκείνη που αποτύπωσε στο χαρτί ο Στράτος Γιαννόπουλος -ερασιτέχνης φωτογράφος μεν, αυθεντικός ταξιδιώτης και συλλέκτης αισθαντικών στιγμών δε-, που με οδηγό τα μυστικά του χρώματα σου εξιστορεί και από μια νέα, ανείπωτη ιστορία του σε κάθε βλεφάρισμά σου στην εικόνα.

Γιατί καθετί που προορίζεται για την Ψυχή έχει το δικό του τρόπο να σ’ αγγίζει.

Και μην φοβάσαι.

-Ακόμη κι αυτοί που κάποιες στιγμές κάνουν πως δεν ακούν τα λόγια σου, να’ σαι σίγουρος ότι τα νιώθουν.-

Άκου κι εμένα που μια ζωή ολάκαιρη κρατώ αγκαλιά το μολύβι και το χαρτί για να ξομολογούμαι τα αγαπημένα και τα επώδυνα κινδυνεύοντας ν’ απομείνω μοναχός….

Η απαρχή έγινε τότε που βολεύτηκε στη χούφτα μου η Σιωπή και το Σκοτάδι μου ‘πε «Γράψε!».

Κι εγώ σώπασα.

Σώπασα τόσο που η γκρίζα φωτογραφία αντανακλάστηκε εντός μου.

Ωσάν σε ενός φτωχού ποιητή τη σκιά που βραβευμένος με δάκρυ αγκομαχά από χαρά που επιτέλους του επιστράφηκε στα χέρια το λευκό, το μαύρο και το γκρίζο της Ψυχής του.

 

Και η Θάλασσα;

…αυτή η θάλασσα….

Πόσες φορές στέγνωσα τις σκέψεις μου στους βράχους της, σκαλώνοντας την καρδιά στον αφρό της ονειροβατώντας στους μυστήριους ήχους της. Αδιάκοπα και ολόψυχα, μέχρι να πάρω την συγχώρεση Του Θεού, που βάφτισα στα νερά του τις λύπες μου.

 

-Τόσες πολλές για μια τέτοια καρδιά που ερωτεύτηκε σα παιδί τις ψιχάλες-

…κι άραγε τι να πρωτοχωρέσει σε τούτο το αναστημένο κουφάρι ηθικής που προσπέρασε κάθε «ευκαιρία» υποταγής σε οτιδήποτε αληθινό, επιμένοντας ν’ αναμοχλεύει την γεύση της αισιοδοξίας βαστώντας πάντα το χέρι της απόφασης για αλλαγή, στα βήματα της ελπίδας και των ονείρων;

Μας χαϊδεύει ο χρόνος

Σε κλεψύδρα είναι οι χαρές της ζωής και στο χέρι μας είναι να μην τις αφήσουμε να λιγοστέψουν.

Άνοιξε την αγκαλιά σου

Ζήσε, μοιράσου, εκφράσου.

Μ’ ένα χαμόγελο, με μια κραυγή, με κάτι!

…και έπειτα αναλογίσου αν είναι ευχή ή κατάρα ν’ αρκεί ένα κομμάτι χαρτί για ν’ ανασάνεις….

 

 

ΥΓ. Ευχαριστώ από καρδιάς γι’ αυτό το ταξίδι τόσο εσάς αγαπημένοι μου συνοδοιπόροι, όσο και τον Στράτο Γιαννόπουλο που μας συντροφεύει σε κάθε μας ταξίδεμα με τις ξεχωριστές του φωτογραφίες….

 

_

γράφει ο Θεόφιλος Γιαννόπουλος

Ακολουθήστε μας

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ. Μεγάλη εφεύρεση του ανθρώπου. Εκτός των πολλαπλών χρήσεών του και εφαρμογών, έχει γίνει απαραίτητο συμπλήρωμα, ας το πούμε κι’ έτσι, της καθημερινότητάς μας είτε μέσα στο σπίτι είτε έξω απ΄ αυτό. Αν τύχει και συμβεί κάποια βλάβη στο δίκτυο και δεν...

Το φλερτ

Το φλερτ

_ γράφει ο Νίκος Πουλικίδης _ Η οθόνη του κινητού αναβόσβηνε. Μόλις ήρθε το μήνυμα από το αγόρι της. Περιχαρής πληκτρολόγησε την απάντηση αγάπης. Όλα ήταν τόσο αυτοματοποιημένα πλέον. Η αγάπη μπορούσε να βρει καταφύγιο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, να γίνει story...

Ανώνυμος τόπος

Ανώνυμος τόπος

Δεν ξέρω πως βρέθηκα εδώ σε αυτήν την παραλία να κοιτάζω τους γλάρους και να γεύομαι την μεθυστική αλμύρα της ατίθασης θάλασσας, το μόνο που επιθυμώ είναι να παραμείνω σε αυτόν τον αλλόκοτο τόπο που μου μιλά μέσα από τα τοπία του. Πριν λίγο τα χέρια μου άγγιξαν τα...

Η μάσκα

Η μάσκα

Μόλις πριν λίγα χρόνια, έβλεπε κανείς αραιά και πού, κανέναν ξένο, κυρίως Κινέζο- εύκολα εντοπίζεις την Εθνικότητά του,- να περιδιαβαίνει τους Αρχαιολογικούς χώρους του τόπου, σαν τουρίστας, φορώντας, περιέργως, χειρουργική μάσκα. Δεν ήξερα τι να υποθέσω. Να ήταν ο...

Μια αναπάντεχη συνάντηση

Μια αναπάντεχη συνάντηση

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Μ’ αρέσει να φτιάχνω πρωινό για τα παιδιά μου. Έρχονται στο σπίτια πια μόνο τις Κυριακές. Δουλειά, σπουδές, τρεχάματα, που να προλάβουν και αυτά. Τηγανίζω 2 αυγά και βράζω άλλα δύο δίπλα. Έτσι ήταν πάντα οι γιοι μου, ο ένας μέρα, ο...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Μια αναπάντεχη συνάντηση

Μια αναπάντεχη συνάντηση

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Μ’ αρέσει να φτιάχνω πρωινό για τα παιδιά μου. Έρχονται στο σπίτια πια μόνο τις Κυριακές. Δουλειά, σπουδές, τρεχάματα, που να προλάβουν και αυτά. Τηγανίζω 2 αυγά και βράζω άλλα δύο δίπλα. Έτσι ήταν πάντα οι γιοι μου, ο ένας μέρα, ο...

Η απεργία

Η απεργία

Ο προϊστάμενος βγήκε απ’ το υπερυψωμένο γραφείο του διευθυντή, ακούμπησε στα κάγκελα και κοίταξε τους εργάτες που ήταν μαζεμένοι από κάτω. Όλα τα κεφάλια στράφηκαν στο μέρος του. -Ο κύριος Ηρακλής θέλει να κουβεντιάσει με την αντιπροσωπεία σας, είπε. Τέσσερις εργάτες...

Μια Φιλία

Μια Φιλία

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Υπάρχει άραγε φιλία ανάμεσα σε έναν άντρα και μια γυναίκα; Αυτό ίσως είναι το πιο αμφιλεγόμενο και σίγουρα ακόμη αναπάντητο ερώτημα της ιστορίας του ανθρώπου. Πιο εύκολα τετραγωνίζεται ο κύκλος. Οι απόψεις χωρίζονται σε ομάδες σαν το...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου