Καταναγκαστικά έργα

3.11.2016

 

Η μέρα σκεβρώνει την ύπαρξή σου

σε κερνάει αθεράπευτες τύψεις

σου στήνει παγίδες

με εναλλαγές από το μαύρο στο άσπρο

σε σπρώχνει μέσα σε βαθύ σκοτάδι

και ύστερα σε πνίγει με φως.

Αργείς να συνηθίσεις

όλα γίνονται πάντα τόσο γρήγορα

το μυαλό σου μπερδεύεται

καθώς σκοντάφτει πάνω σε τόσες έννοιες:

Μελαγχολία, θλίψη, απόγνωση,

πόνος, κατάθλιψη, ανυπαρξία

δεν έχεις διορία

ο χρόνος επιχρυσωμένος, κάλπικος

τα σημάδια του τόσο αληθινά

ουλές επώδυνες, χαραγμένες βαθιά στη μνήμη.

Το μυαλό σου θέλει να ξεχάσει

να δουλέψει με άλλα δεδομένα

να ζωγραφίσει με καινούρια χρώματα την άβυσσο.

Τα μάτια σου πονάνε από δάκρυα ανείπωτα

ο αέρας στεγνός έρχεται καταπάνω σου μανιασμένος

κοντανασαίνει το βήμα σου

δεν κάνεις ούτε εμπρός ούτε πίσω

αβέβαια τα «θέλω» σου μπλεγμένα μέσα στο συρματόπλεγμα

γδέρνουν και ματώνουν τα όνειρά σου

και η μέρα συνεχίζεται με καταναγκαστικά έργα εναντίον σου.

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Φωτιά

Φωτιά

Μη με κρατάς! Θέλω να πάω κοντά. Τυφλώνομαι απ’ την ομορφιά της. Πρέπει να την αγγίξω κι ας γίνω ανάμνηση στη δίνη της. Είναι η σωτηρία μου. Η αρχή και το τέλος των πάντων.Καρδιά από πέτρα, χέρια και πόδια φτιαγμένα από χαλάζι. Τί να σου κάνουνε κι αυτά;...

Φωτιά

Έως το τίποτα

Σκιάχτρα μορφές Έρχονται και ταράζουν τα όνειρά μου Η διέξοδος μέσα μου Ομίχλη απέραντη   Ταξίδια ανείπωτα Ανατριχιάζουν στο βλέμμα μου Ψιλά γράμματα οι λέξεις Στη συμφωνία θανάτου   Σιωπή απόλυτη Συμπαραστάτης στο πλάι μου Και βήματα μετρημένα...

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Τα θυμάμαι εκείνα τα τραγούδιαόνειρα καλοκαιρινά, αγκαλιές κάτω από τ' άστρα.Θυμάμαι την μελωδία, το στίχο, τον ρυθμόθυμάμαι, θυμάμαι την ζεστασιά και το σ' αγαπώ. Να τ' οι δίσκοι, να και τα όνειρα μαςκάθε μελωδία ξεχωριστή, όπως και κάθε μέραμια μελωδία...

Η ελιά

Η ελιά

           Μεγάλη παρηγοριά φίλε μου το γράψιμο. Σου κρατάει απίστευτη συντροφιά. Έτσι και γράψεις στο χαρτί - ή όπου αλλού δεν έχει σημασία- αυτά που σου βαραίνουν το μυαλό και την καρδιά, πάει περίπατο η όποια μοναξιά σου. Αν δε παράλληλα, τα όσα σου...

Εγγαστριμυθία

Εγγαστριμυθία

             Πόσες ημέρες να έχουν περάσει που η Θεανώ δεν έχει ανταλλάξει δυο ανθρώπινες λέξεις με συνάνθρωπό της; Μια εβδομάδα, δυο;            “Και να δεις που, έτσι όπως πάει το πράμα, θα ξεχάσω πώς μιλάνε οι άνθρωποι, αφού εισπράττω μόνο ήχους και δεν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Εγγαστριμυθία

Εγγαστριμυθία

             Πόσες ημέρες να έχουν περάσει που η Θεανώ δεν έχει ανταλλάξει δυο ανθρώπινες λέξεις με συνάνθρωπό της; Μια εβδομάδα, δυο;            “Και να δεις που, έτσι όπως πάει το πράμα, θα ξεχάσω πώς μιλάνε οι άνθρωποι, αφού εισπράττω μόνο ήχους και δεν...

Η  σταγόνα

Η σταγόνα

Δεμένος χειροπόδαρα πάνω στο χωρίς στρώμα σιδερένιο κρεβάτι, και ακριβώς πάνω από το κεφάλι του κρεμασμένο, ένα βρυσάκι σαν εκείνο του παλιού καιρού που είχαμε στους νιπτήρες μας, όχι σαν υπό απειλή Δαμόκλειας σπάθας αλλά κυριολεκτικά σπάθας εν δράση....

Ερημιά

Ερημιά

Ερημιά προκαλεί ο πόλεμος και η φτώχεια. Και μια πόλη κατάστρεψε ολοσχερώς μια βόμβα   Δίχως παιδιά, δίχως χαρά μόνο με πόνο και σκλαβιά. Δίχως διασκέδαση και καλοπερασιά μόνο με πόλεμο που προκαλεί ζημιά _ γράφει ο Ευθύμιος-Ραφαήλ...

5 σχόλια

5 Σχόλια

  1. sofia25164

    Συγκλονιστικό! Μια ζωή που ο χρόνος είναι επιχρυσωμένος, κάλπικος και τα όνειρα γδαρμένα, ματωμένα! Καλό βράδυ Άννα μου!

    Απάντηση
    • sofia25164

      Έχεις δίκιο Άννα μου μια ζωή διόλου συγκλονιστική!!! Δοσμένη από μια πένα που γράφει πάντα συγκλονιστικά!!! Την αγάπη μου. Να έχεις ένα όμορφο Σ.Κ!!!

      Απάντηση
  2. Βάσω Καρλή

    Πάρα πολύ ωραίο Άννα!!!. Τα γραπτά σου έχουν μια έντονη βαθιά εσωτερικότητα, που σε αγγίζουν απευθείας στην καρδιά. Συγχαρητήρια!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου