Κοίτα αλλού όταν πονάς

21.08.2015

 

 

Ήσουν τόσο παγωμένη, που τα χέρια μου ματώσαν

Λες κι αγκάθια είχα πιάσει, κι όμως σ' είχα αγκαλιά μου

Και σου είπα καλημέρα, σε αγαπάω μην φοβάσαι

Κείνο το πρωί με βρήκες, πεθαμένο στο σαλόνι

με αγκάθια στην καρδιά μου

 

Πως μ αρέσει όταν βρέχει, και δεν φαίνονται τα μάτια

Που έχουν του νερού το χρώμα και της θάλασσας αλμύρα

Και τα χείλη σου σκουπίσαν, τις σταγόνες απ' το τζάμι

Να καθρεφτιστεί ο πόνος, να μην νιώθουμε μονάχοι

κι έτσι αγκαλιά σε πήρα

 

Σιωπηλοί μην μας ακούσουν, σου 'δειξα τον λάθος δρόμο

Να μην μάθει ότι φεύγεις, και σε κυνηγάει ο πόνος

Έλα φίλα μου τα χείλη, πάρε λίγο απ' το φαρμάκι

Κι αντί ο δρόμος να σε φέρει μες την αγκαλιά μου πάλι,

περπατώ στον δρόμο μόνος

 

Κρύφτηκες μες το παλτό σου, να μην δει κανείς τα δάκρυα

Που άφηνες καθώς χανόσουν, σαν σημάδια να θυμάσαι

Κι εγώ πίσω μου κοιτούσα, να μην νιώσεις ότι φεύγω

Κι εσύ έκλεινες τα μάτια, να μην βλέπω που δακρύζουν

 μα να νιώθω πως κοιμάσαι.

Κοίτα αλλού όταν πονάς

 

_

γράφει ο Γιάννης Πανδρεμένος

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Σκεπτικόν

Σκεπτικόν

Δολιχό ήττας θρόϊσμα ταλάνιζε την σκέψη, κάννες και υποκόπανοι όμηρο με κρατούν, μα δεν λογίστηκα ποτέ της έπαρσης την στέψη, θωπευτικά δεν ακουμπούν μονάχα οι νικηταί. Της αντοχής υπεροψία, ντύμα της ήττας γιορτινό. Πώς δεν ευδόκησες Επιθυμία! Τι μ’ απομένει να...

Άδακρυς γη

Άδακρυς γη

Δεν πότισα τότε, στης ανάγκης τον καιρό, και  Ξεράθηκε η γη μου  Το χώμα στέγνωσε και άνοιξαν ρωγμές, Διάβρωσης συμπτώματα Λουλούδια καν δεν πρόλαβαν να ανθίσουν Τα κατάπιε η άβυσσος  Φταίει το ότι δεν έκλαψα… ποτέ  Φταίει που τον πιο άγιο σπόρο δε φύτεψα… ποτέ  ...

Στο μηδέν σιωπούν

Στο μηδέν σιωπούν

Το χρόνο τον μετρώ, τη μνήμη την τσεκάρω της ζωής μου ύστερη αναδρομή στα θαμπά σημεία, κομμάτια που πέφτουν και το μυαλό λιγοστεύουν κeνό τ΄αφήνουν σε σώμα θλιβερό.   Οι αποστάσεις συντομεύουν με την ανημποριά παλεύουν. Ζωή που αδυνατεί τον χρόνο να παλεύει με...

Χρόνου ήθος

Χρόνου ήθος

Μέρα τη μέρα Ώρα την ώρα Λεπτό το λεπτό Δεύτερο το δεύτερο Μην υποπέσεις στο δεύτερο   Πόσο δύσκολο να ανέβεις την κλίμακα του χρόνου αψηφώντας τα δεύτερα του βίου Πόσο εύκολο σαν παγώσει μες στα μάτια σου του χρόνου το ρολόι(;)!   _ γράφει ο Άρης...

Λεπτή

Λεπτή

Κάθε που βγαίνει το φεγγάρι της ιλαρής - θλίψης την ωδή ζητάς επίμονα ν’ ακούς. Στα χείλη μου τη νιόνυφη ακμάδα γέρνεις κι απολαμβάνεις έκθαμβη τις ηλιαχτίδες της νυκτός που ασελγούν στους ουρανούς. Χρυσό, ασήμι και πορφύρα θα σου στολίσω τα μαλλιά, τα μάτια σου φωτός...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Λεπτή

Λεπτή

Κάθε που βγαίνει το φεγγάρι της ιλαρής - θλίψης την ωδή ζητάς επίμονα ν’ ακούς. Στα χείλη μου τη νιόνυφη ακμάδα γέρνεις κι απολαμβάνεις έκθαμβη τις ηλιαχτίδες της νυκτός που ασελγούν στους ουρανούς. Χρυσό, ασήμι και πορφύρα θα σου στολίσω τα μαλλιά, τα μάτια σου φωτός...

Φευγάτη αγάπη

Φευγάτη αγάπη

Άφησες από τα χέρια σου τον έρωτα, σαν παιδικό μπαλόνι πέταξε, σε ουρανούς που δεν βλέπουνε τα μάτια, αμετάκλητα μοναχή σε άφησε, χωρίς καν δάκρυα στα μάτια. Άφησες από την καρδιά σου μια αγάπη, φως νεανικών καλοκαιριών και άρωμα πεύκου γεμάτη, θυσία ανάξια στου φόβου...

Μητέρα αγωνίστρια

Μητέρα αγωνίστρια

Τα παλληκάρια τ’ άτρωτα  που πολεμούνε μ’ αυταπάρνηση στα βουνά, που δίνουν ψυχή και σώμα  για την αθώα ξανθομαλλούσα κόρη, την Ελευθερία• αυτά έχουν εξασφαλισμένη την αιώνια δόξα. Με λαμπρά καλλιγραφικά γράμματα οι άγγελοι στις στήλες της υστεροφημία θα γράψουνε τ’...

5 σχόλια

5 Σχόλια

    • Γιάννης Πανδρεμένος

      Σας ευχαριστώ Ελένη.

      Απάντηση
  1. Ανώνυμος

    Μπράβο,μπράβο,μπράβο!

    Απάντηση
  2. Μαίρη Αθανασίου

    Είμαι πολύ τυχερή διότι έχω ακούσει μελοποιημένο το παραπάνω ποίημα του Γιάννη, απ’ τον ίδιο το Γιάννη.
    Είχα καιρό να συγκινηθώ,να ανατριχιάσω και να νιώσω οτι αυτό το τραγούδι ΠΡΕΠΕΙ να το ακούσει ο κόσμος,τόσο επιβλητικά .
    Συγχαρητήρια φίλε μου!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου