Κόρη λυγερή

Δημοσίευση: 3.02.2017

Ετικέτες

Κατηγορία

Κόρη λυγερή
ξεπρόβαλες απ’ της γωνιάς την άκρη,
κατάντικρυ στην προσμονή
και στης καρδιάς το δάκρυ.
Το δάκρυ σαν ψιχαλητό
μου θόλωνε τη θέα,
κι η προσμονή σα  βογγητό
μου ’κοβε τον αέρα.
 
Ξεπρόβαλες ξανά
με μια περίσσια χάρη
κι απ’ τη γωνιά σαν έστριψες
η φύση σε φλερτάρει.
Άνοιξαν τ’ ουρανού
ξάστερες οι αγκάλες,
ηρέμησαν θαρρείς
κύματα και αντάρες.
 
Η όψη σου γαλήνεψε
της φύσης τα στοιχεία,
το δάκρυ παραμέρισε
κι απλώθηκε ηρεμία.
Τα χρώματα της ίριδας
στόλισαν τη μορφή σου
κι ορθάνοιχτες φαντάζανε
οι πύλες του παραδείσου.
 
Αχ! κόρη λυγερή
με ομορφιά ναρκίσσου,
να ’μουν η γη να σε κρατώ
κι αγέρι Επτανήσου.
Να χάιδευα τον κόρφο σου
και να σε νανουρίζω,
σε πέρατα ωκεανών
μαζί σου ν’ αρμενίζω!

_

γράφει η Μηλιά Τσομπανίδου

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 24 – 25 Φεβρουαρίου 2024

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 24 – 25 Φεβρουαρίου 2024

Real News Καθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη αλληλογραφία ενώ μπορείτε να διαγραφείτε με ένα κλικ και δεν θα...

Στεφανωμένος έρωτας

Στεφανωμένος έρωτας

Κι έτσι γύρισα το χρόνο πίσω  για να πάρω τον Έρωτα που μου χρωστάς  τα φιλιά, τα χάδια, τις αγκαλιές  που μοιράστηκαν άδικα σε ξένα χέρια Γύρισα με τη δίψα στα χείλη  την παρόρμηση των κολασμένων  που τραγουδούν ακόμη  τον Έρωτα που ξοδεύτηκε σε ξένα κορμιά Γύρισα...

Άκουσέ με, Ουρανέ

Άκουσέ με, Ουρανέ

πρόλογος   σαν βραδιάζει και ο Πύργος πέφτει μία φίλη μου κρατάει το χέρι  και λέει δες! το αστέρι μας είναι ακόμα εκεί   θαρρώ πως είναι ψέμα δεν συνηθίζω άλλωστε να συλλέγω αστέρια αν και τα άδεια χέρια μου κάποτε γυμνά σμίγανε με τον ουρανό   δυο δυο...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Άκουσέ με, Ουρανέ

Άκουσέ με, Ουρανέ

πρόλογος   σαν βραδιάζει και ο Πύργος πέφτει μία φίλη μου κρατάει το χέρι  και λέει δες! το αστέρι μας είναι ακόμα εκεί   θαρρώ πως είναι ψέμα δεν συνηθίζω άλλωστε να συλλέγω αστέρια αν και τα άδεια χέρια μου κάποτε γυμνά σμίγανε με τον ουρανό   δυο δυο...

Καημός

Καημός

Πού πας ψυχή γυρεύοντας την αγκαλιά, το χάδι, ακροβατώντας σε κλωστή αναζητείς το βράδυ, το λόγο το γλυκύ.   Εστέρεψες, απόκαμες μες της ζωής τη λήθη, τα βάσανα σε στράγγιξαν, οι έννοιες και τα λάθη,  τούτο το αβούητο το βράδυ.   Παλεύοντας να κρατηθείς απ’...

Τα προβλήματα των άλλων

Τα προβλήματα των άλλων

Δεν την πληγώνει που μπήκε σε λεηλατημένο σπίτι, όταν επέστρεψε από την αρρώστια, την πληγώνει που οι κλέφτες προσκυνάνε τον χρυσό στα δαχτυλίδια. Δάκρυα χύνει για το ασήκωτο πένθος, όταν επέστρεψε από την αρρώστια · μέχρι που οι σταλαγμοί των δακρύων κίνησαν τα βουνά...

7 σχόλια

7 Σχόλια

  1. 'Αννα Ρουμελιώτη

    Λυρικό!! Πολύ ωραίοι στίχοι!!!

    Απάντηση
    • Milia Tsobanidou

      Χαίρομαι που σας άρεσε κυρία Ρουμελιώτη και σας ευχαριστώ πολύ για το όμορφο σχόλιό σας!!! 🙂

      Απάντηση
  2. sofia25164

    Πανέμορφο και αυτό το ποίημά σου Μηλιά μου…Μπράβο σου!!!

    Απάντηση
    • Milia Tsobanidou

      Σοφία μου γλυκιά σ’ ευχαριστώ πολύ. Να έχεις ένα όμορφο βράδυ. Πολλά φιλιά!!! 🙂

      Απάντηση
  3. Ανώνυμος

    ΜΗΛΙΤΣΑ ΕΙΣΑΙ ΠΟΛΥ ΔΥΝΑΤΗ ΚΑΙ ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΠΟΛΥ ΓΙΑΥΤΟ… ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΝΑ ΛΟΓΟΠΛΕΚΕΙΣ

    Απάντηση
  4. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Ποιητικότατο…Γεμάτο εικόνες και όμορφες νότες δροσιάς, έμπνεσης, νοσταλγίας και δύναμης!

    ΜΠΡΑΒΟ ΜΗΛΙΑ!

    Απάντηση
    • Milia Tsobanidou

      Σας ευχαριστώ πολύ κυρία Πλοκαμάκη για το τόσο όμορφο σχόλιό σας!!! Να έχετε ένα όμορφο Σαββατοκύριακο!!! 🙂

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου