Λίγο παραπέρα…

14.08.2014

 

 

ligoparapera_b

Είμαι εδώ..
Αδιαφόρησα, Μετάνιωσα, Έκλαψα, Εκδικήθηκα..
Νόμιζα πως είχα χάσει τα πάντα..
Εγώ τα απομάκρυνα.

Λίγο παραπέρα..
Σε ότι αγαπώ & έχω χάσει..
Σε ότι αγκάλιαζα πριν φύγει.
Σε ότι ήλπιζα & τώρα ονειρεύομαι..
Σου έχει τύχει ποτέ να χάσεις κάτι πριν ακόμα το κάνεις δικό σου;. .

Είμαι μόνος; Τολμάς & το ρωτάς.
Τολμάς & μου λες, «Το Σ΄ αγαπώ».
. .Τέλος παιχνιδιού σου ψιθυρίζω. .

Χτίζω κάστρα με το ψέμα
& μετά απομακρύνομαι..
Να ψαρέψω τις αλήθειες..
Όσα Ψέματα τόσες & οι αλήθειες. .

Η μέρα που καρτεράς θα έρθει..
Η μέρα που όλα τα ψέματα σου θα είναι αλήθειες..
& θα μπορείς να την κοιτάξεις κατάματα!

. .Αλλά & να την κοιτάξεις,
δεν θα είναι πια αυτή που γνώρισες κάποτε. .
Γιατί πάντα ο παράδεισος θα είναι,
Λίγο παραπέρα..

 

του Κωνσταντίνου Κοφινά

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Οι μαυροφορεμένες γυναίκες είχαν μιαν αύρα αλησμόνητης παιδίσκης (Τα βλήτα ανθούσαν στο άγουρο τριαντάφυλλο) Κι ήταν τα παιδιά που τραγουδούσαν και μας χαρίζαν μια γλυκιά παρερμηνεία του ολεθρίου. Ο σπόρος χάθηκε στο χυλό της μοίρας, η μοίρα μαράθηκε στην ορμή της...

Ακακία

Ακακία

Σαν καταφυγή και σαν όνειρο μοιάζεις  μικρή σύνθεση σε μορφή χλωρίδας Κάποιος επαίτης θηρευτής του άλλου τρόπου Θα σε ονόμασε   Και καθώς σε παρατηρώ -αυτό μόνο αφού διάλογος ανάμεσα  σε φύση και άνθρωπο ουδόλως ευδοκιμεί- Δεν διακρίνω μήτε άνθος μήτε μίσχο Του...

Ονειρικό

Ονειρικό

Ο ουρανός μαζεύει τις πληγές του κόσμου  το φεγγάρι αφουγκράζεται τα όνειρα των ανθρώπων  ο ήλιος ζεσταίνει τα δάκρυα και τα κάνει αστέρια  να λάμπουν στο μαντήλι του.  Το κόκκινο ποτάμι γαλήνεψε στις εκβολές του παραδείσου η ανώφελη κόλαση πάγωσε στα φτερά των...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου