Λευτέρωσε την πεταλούδα

Δημοσίευση: 4.11.2015

Ετικέτες

Κατηγορία

 

 

Σαν πεταλούδα... έτσι νιώθω.

Σαν τις πεταλούδες τις καρφιτσωμένες σε κορνίζα... άψυχες, τελειωμένες.

Έτσι είμαι κι εγώ, τελειωμένος - αλλ’ όχι άψυχος. Με κρατούν εδώ, καρφωμένο στο κρεβάτι, με σωλήνες να ξεπηδούν από παντού στο κορμί μου. Τρέφομαι με σωλήνα, αναπνέω με σωλήνα, παίρνω φάρμακα με σωλήνα.

«Δεν αντέχω άλλο, πατέρα», μου είπες. «Κουράστηκα να σε νταντεύω, να κλείνομαι μέσα για χάρη σου... έχω τη ζωή μου να σκεφτώ. Θα σε πάω σε οίκο ευγηρίας, να έχεις τη φροντίδα που πρέπει»
Δεν ήθελα τη φροντίδα του γηροκομείου, εσένα ήθελα μοναχά... να σε βλέπω, να σε ακούω, να σε αισθάνομαι γύρω μου. Όπως τότε, που ήσουν μικρούλα - θυμάσαι; Δεν ξεκολλούσες λεπτό από κοντά μου. Το χεράκι σου στο χέρι μου, περίπατοι στην αμμουδιά κι ατέλειωτες ερωτήσεις για να μάθεις τον κόσμο.

Και τον έμαθες, στον έμαθα... αλλά δεν σου έμαθα τη συμπόνοια, τραγική μου αμέλεια.

Αρνήθηκα την τροφή, αρρώστησε η ψυχή μου, αρρώστησε το σώμα μου - και με γέμισαν σωλήνες για να τρέφομαι, να αναπνέω, να παίρνω φάρμακα.

Πες τους να τους βγάλουν, σε ικετεύω. Να ησυχάσεις κι εσύ, να ξεκουραστώ κι εγώ... να πάω να βρω τη μάνα σου.

Λευτέρωσε την πεταλούδα... την ψυχή μου.

 

_

γράφει η Βάσω Αποστολοπούλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Routine

Routine

- γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης - Ήταν ίσως η μόνη γυναίκα στον κόσμο που ξέβαφε τα χείλια της! Έμοιαζε με εξώφυλλο ακριβού περιοδικού πολυτελείας που κανείς δεν μπορούσε να (εξ)αγοράσει. Είχε φίλους. Πολλούς και λίγους. Οι πολλοί της φίλοι, σαν τα πουκάμισα τα αδειανά...

Pure

Pure

- γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης - Ήταν βασίλισσα, αυτό της είχαν πει από μικρή. Κι εκείνη το είχε πιστέψει. Μέχρι τη μέρα που γνώρισε ένα αγόρι κι εκείνος της είπε ότι την αγαπάει. Βρέθηκε σε δύσκολη θέση, δεν ήταν βλέπεις του κύκλου της. Πάλεψε με τον εαυτό της όπως...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Pure

Pure

- γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης - Ήταν βασίλισσα, αυτό της είχαν πει από μικρή. Κι εκείνη το είχε πιστέψει. Μέχρι τη μέρα που γνώρισε ένα αγόρι κι εκείνος της είπε ότι την αγαπάει. Βρέθηκε σε δύσκολη θέση, δεν ήταν βλέπεις του κύκλου της. Πάλεψε με τον εαυτό της όπως...

Mimozas

Mimozas

- γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης - Είχε γεννηθεί απότομα πολλά χρόνια πριν το καταλάβει. Η ζωή του έμοιαζε με αρχαία τραγωδία, παιδί αγνώστων θεών, ήξερε πως έπρεπε να θυσιαστεί στο βωμό της διαφορετικότητας για να μπορέσει να ζήσει. Τον είχαν προικίσει όμως οι θεοί με...

Dream

Dream

- γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης - Η Πολυξένη κάθε πρωί άφηνε τον κουρασμένο της πόθο να κοιμηθεί ήσυχα ήσυχα πάνω στο μαξιλάρι της. Μπροστά στον καθρέφτη ζωγράφιζε την ιδανική της εικόνα, κοκκίνιζε τα χείλη της κι ονειρευόταν για όσο διαρκούσε η καθημερινότητα έναν...

10 σχόλια

10 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    Την καρδιά μου μάγκωσε η ιστορία σας..

    Φτωχός εκείνος….που δεν έμαθε να αγαπά…να συναισθάνεται…να συμπονά…πόσο μάλλον όταν είναι καρπός από το δικό σου δέντρο…

    Λίγες οι λέξεις σας…μεγάλο το μάθημα…δυνατή η ουσία…!

    Απάντηση
    • Βάσω Αποστολοπούλου

      Πικρές αλήθειες… από πικρές ιστορίες που δεν θα έπρεπε να υπάρχουν..
      Σ΄ευχαριστώ πολύ, Μάχη μου!

      Απάντηση
  2. drmakspy

    Εργαζόμενος σε νευρολογική κλινική, φαντάζεστε πόσους “παρκαρισμένους” βλέπω εδώ…. Πονάει αυτή η ιστορία… Πονάει…

    Απάντηση
    • Βάσω Αποστολοπούλου

      Σαν γιατρός, που έχουν δει κι εμένα πολλά τα μάτια μου, σε καταλαβαίνω απόλυτα, φίλε μου drmakspy…
      Σ’ ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο!

      Απάντηση
  3. Pola Vakirli

    Μια δυνατή και συγκινητική ιστορία με μηνύματα ανθρωπιάς!!!!!!!!!

    Απάντηση
    • Βάσω Αποστολοπούλου

      Ένα καμπανάκι για τον καθένα μας…
      Σ’ ευχαριστώ πολύ, Πόλα μου!

      Απάντηση
  4. Άννα Ρουμελιώτη

    Κανένας να μην έφτανε σε τέτοιο σημείο ..κανένας Βάσω μου … μεγάλη πίκρα.. Σε ευχαριστώ για αυτη την ιστορία!!

    Απάντηση
    • Βάσω Αποστολοπούλου

      Σε κανέναν δεν αξίζει να ζει τέτοιο εφιάλτη… πόσω μάλλον όταν “ηθικός αυτουργός” είναι το ίδιο του το σπλάχνο, έστω και άθελά του…
      Σ’ ευχαριστώ πολύ, Άννα μου!

      Απάντηση
  5. Μαριανθη πλειωνη

    Πόση απογοήτευση και θλίψη για όσους βιώνουν τέτοια γεγονότα και είναι γονείς…! Έντονα συναισθηματικό το μήνυμα, της αληθινής και πικρής ιστορίας σου,Βάσω μου!!!!!

    Απάντηση
    • Βάσω Αποστολοπούλου

      Αφορμή στάθηκε μια πραγματική ιστορία που παρακολούθησα πρόσφατα με πολύ πόνο και με ανείπωτη, ανίσχυρη οργή, Μαριάνθη μου…

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου