Λόγου αντίθεση, της Ανδρονίκης Δημητριάδου

Πρώτα απ’ όλα, θα ήθελα να πω μπράβο στον εκδοτικό οίκο για την εξαιρετική έκδοση και το πάρα πολύ όμορφο εξώφυλλο κι έπειτα στην ποιήτρια γιατί κατάφερε να με συγκινήσει και να με κάνει να δακρύσω αρκετές φορές.

Αν η μουσική είναι η βασίλισσα των τεχνών -μια που μπορεί να διεγείρει οποιονδήποτε- η ποίηση είναι η πριγκίπισσα, που ή θα σε αγγίξει με το μαγικό ραβδάκι (λέξεις) της, είτε όχι. Οι λέξεις αυτές είτε θα σε συγκλονίσουν-κατακτήσουν, είτε θα σε αφήσουν αδιάφορο. Μέση λύση, κατά τη γνώμη μου, δεν υπάρχει.

Στη συλλογή αυτή, η ποιήτρια μάς χαρίζει απλόχερα αμέτρητες, υπέροχες εικόνες, γλυκές μα άλλοτε πικρές. Θέτει φιλοσοφικά ερωτήματα ή μας δίνει κάποια τετελεσμένα συμπεράσματα, εναρμονισμένα πάντα σαν ένα κέντημα γαλαξιών από σπουδαίο χέρι.

Ο έρωτας πρωτοστατεί, είναι η εναρκτήρια-κινητήρια δύναμη, που μας κάνει να προχωράμε στη ζωή.

Είναι αναγκαίος:

Δώσε μου λίγη από την ψίχα σου

για να κορέσω της ψυχής μου τις ρωγμές.

Είναι μυρωδιές και γεύσεις:

Ήρθες κι ο έρωτας μύρισε άνοιξη, αλισμαρί και μέλι.

Είναι αισθήσεις:

Ανεπαίσθητη ηδονή

έπλαθε το σώμα σου με ανάσες.

Είναι σπουδαίες στιγμές:

Εκεί,

στο ξάφνιασμα του χρόνου

σ’ ερωτεύτηκα

Είναι εμπόδια:

Δεν είναι που δεν σ’ αγαπώ.

Είναι που οι βουρκωμένοι γαλαξίες

έγιναν ποτάμια αδιάβατα.

Είναι αναμνήσεις:

Περπατήσαμε σε δρόμους

που ακόμα κι αν δεν μάθαμε ποτέ τ’ όνομά τους,

θα τους θυμόμαστε για πάντα.

Η ποιήτρια μάς δείχνει πως όλοι οι έρωτες κατά κάποιο τρόπο είναι αρχάριοι κι όλοι μας βαδίζουμε στα τυφλά. Κάθε έρωτας είναι κι ένα καινούργιο ταξίδι στο άγνωστο, μα με τις ίδιες παγίδες. Εκτός από τον έρωτα, η ποιήτρια μάς δείχνει κι άλλα σπουδαία πράγματα μες τη ζωή.  Θα κλείσω με ένα ποίημα που με συγκλόνισε:

Αντίδοτο

Κι όταν θα ‘χεις πεθάνει,

κανείς δεν θα μπει

μαζί σου στο κιβούρι

για να του πεις

ποιος είσαι αληθινά

κι αν έχει πιει

νερό απ’ την ψυχή σου.

Σας ευχαριστώ πολύ για τα υπέροχα, όμορφα, αυτά ταξίδια!

γράφει ο Χρήστος Αναστασόπουλος από τη σελίδα Βιβλιοσημεία

αναρτήθηκε από τη Λιάνα Τζιμογιάννη για το τοβιβλίο.net

Ακολουθήστε μας

Ο κλήρος πέφτει στα κορίτσια, του Λευτέρη Μπούρου (Drifter#3)

Ο κλήρος πέφτει στα κορίτσια, του Λευτέρη Μπούρου (Drifter#3)

Ο Στράτος Μαύρος, ο ξεχωριστός μετριοπαθής χαρακτήρας που γνωρίσαμε στα προηγούμενα βιβλία της τριλογίας με τον τίτλο Drifter, ανακρίνεται σκαιά στη ΓΑΔΑ για τα τελευταία γεγονότα που συνέβησαν στον υπόκοσμο της Αθήνας. Ένας αρχιμαφιόζος εκτελείται μπροστά στο σπίτι...

Ο ψαράς και ο γιος του, του Zoυλφί Λιβανελί

Ο ψαράς και ο γιος του, του Zoυλφί Λιβανελί

- γράφει η Κατερίνα Σιδέρη - Το μυθιστόρημα του Ζουλφί Λιβανελί, ένα μικρό βιογραφικό του οποίου θα βρείτε στο τέλος του άρθρου, ξεχειλίζει συναισθήματα που δεν αφήνουν αδιάφορο, κανέναν. Ο Μουσταφά, ζει με τη γυναίκα του Μεσουντέ, μια ήρεμη ζωή, στα τουρκικά παράλια....

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Ο ψαράς και ο γιος του, του Zoυλφί Λιβανελί

Ο ψαράς και ο γιος του, του Zoυλφί Λιβανελί

- γράφει η Κατερίνα Σιδέρη - Το μυθιστόρημα του Ζουλφί Λιβανελί, ένα μικρό βιογραφικό του οποίου θα βρείτε στο τέλος του άρθρου, ξεχειλίζει συναισθήματα που δεν αφήνουν αδιάφορο, κανέναν. Ο Μουσταφά, ζει με τη γυναίκα του Μεσουντέ, μια ήρεμη ζωή, στα τουρκικά παράλια....

Μες στο αντίο που έλαμψε η ψυχή

Μες στο αντίο που έλαμψε η ψυχή

Πόσο πονάει η καρδιά που έχει μάθει ν' αγαπά μόνο εσένα,  πόσο πονάει η καρδιά στα φιλιά του αποχαιρετισμού,  πόσο αποτρόπαια πράξη ο αποχαιρετισμός,  πως να ξεστομίσεις το «Αντίο» χωρίς να πονέσεις, Τα μεγαλύτερα φιλιά που κράτησαν αιωνιότητα  ήταν εκείνα που δεν...

Ένα βιβλίο με… υπερδυνάμεις! της Σουζάνα Ίσερν

Ένα βιβλίο με… υπερδυνάμεις! της Σουζάνα Ίσερν

Στο "Ένα βιβλίο με... υπεδυνάμεις!" γνωρίζουμε τις υπερδυνάμεις μικρών παιδιών, πρωταγωνιστών με προτερήματα που δε φαίνονται με γυμνό μάτι. Είναι φυσιολογικά πλάσματα, όπως και οι μικροί αναγνώστες, μόνο που το καθένα έχει κάτι που το ξεχωρίζει, ήταν επίκτητο και το...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου