Μάλλιος Σπύρος ~ Τρία Ποιήματα

22.05.2015

 

 

Προσέγγισις

Μην έχεις την νίκη στο μυαλό ’σου
παρά μόνο πώς η προσέγγισις θα επέλθει
είναι κι αυτό μια νίκη
κοντά να είσαι
κι ύστερα μην πολυσκοτίζεσαι
το αύριο τι θα φέρει.

 

---

 

Στη Ρώμη όταν επήγα

Στη Ρώμη όταν επήγα
όπως οι Ρωμαίοι εσυμπεριφέρθην
βήμα-βήμα τους τρόπους προσάρμοσα
και λόγια αντίστοιχα έλεγα
να με αποδεχτούν
και να ανέλθω

προσέχοντας
σχέδιο να καταστρώσω
και μετά τα πρώτα βήματα
να αρχίσω σιγά-σιγά
να συμπληρώνω
τη ρωμαϊκή συμπεριφορά
με του εαυτού μου
τας πιο γλυκάς επιθυμίας.

 

---

 

Σοφιστής επιφανής

Σοφιστής επιφανής και ξακουστός
νέον να διδάξει προσήλθε
και ο γονεύς το λόγο του για λίγο άκουσε
και μετά έμεινε κι άλλο
ως που ο γονεύς έγινε ο πιο φανατικός μαθητής του
και θορυβήθηκε πως ο υιός του αν αυτά ακούει
θα τον κατατροπώσει
και ζήτησε από τον σοφιστή τον υιό του να μην διδάσκει
και άλλο ’δάσκαλο για τον υιό του ’βρήκε

τέτοιον σοφιστή δεν ξανάδε η γη
να ακούει ο γονεύς και το παιδί να μην αφήνει.

 

_

γράφει ο Σπύρος Μάλλιος

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Βερούκης

Βερούκης

ΒΕΡΟΥΚΗΣ Ο μάστορας Βερούκης, συνεργείο ονομαστό,  μόνος ήρθε απ’ το χωριό, 17 στα 18, έφτυσε αίμα, να το ανοίξει, δούλευε σαν το σκυλί, μα η ζωή καλή μαζί του, έγινε κάποιος και αυτός, έχει πια 6 υπαλλήλους, χρειάζεται και έβδομο, του προτείνανε παιδί, πατριώτη, απ’...

πλάκες – συγγράμματα

πλάκες – συγγράμματα

  Στην ακατάστατη μάντρα των αζήτητων αναμνήσεων θα βρεις τις πλάκες με τα συγγράμματα, τα ρητά  που ανακατεμένα πια δε βγάζουν νόημα. Μόνο σε μπερδεύουν, το μηδέν και το άγαν, το τίποτα με το άπαν, η δόξα συναντά τη λόξα και οι προσευχές τις κατάρες. Τα ονόματα...

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

Διαβάστε κι αυτά

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

Ρότα τ’ αγνώστου

Ρότα τ’ αγνώστου

Με τ’ ανοιξιάτικο αεράκι ένα πρωί, πανιά θ’ ανοίξω πάλι στο γαλάζιο, παίρνοντας μια βαθειά αναπνοή, της θάλασσας τις στράτες σαν διαβάζω. Η βάρκα μου ένα όμορφο σκαρί, σε ταρσανά χτισμένο με μεράκι, να σκίζει τα νερά και να ‘ν’ γερή, με μένα καπετάνιο στο δοιάκι. Ο...

Γυναίκα

Γυναίκα

Ρόδο εσύ της άνοιξης, αστέρι της καρδιάς μας γλυκιά νότα της ποίησης, πηγή της ομορφιάς μας. Με σένα η μέρα ξεκινά και η ζωή αρχίζει με σένα αγάλλεται η αυγή κι ο έρωτας ανθίζει.   Κάθε ανάσα σου, πνοή, κάθε σου γέλιο, ελπίδα απάγκιο και αναπνοή, μέσα στην...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Ale Ros

    Εξυπνα και πρωτότυπα, με σκωπτική διάθεση. Μου άρεσαν.

    Απάντηση
  2. Άννα Ρουμελιώτη

    Πολύ ιδιαίτερα και πολύ ωραία τα ποιήματά σας. Και με καίριους προβληματισμούς!

    Απάντηση
  3. Ανώνυμος

    Επιτέλους, πρωτότυπη ποίηση! Ιδιαίτερα το τρίτο σας ποίημα ειναι εξαιρετικό!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου