Ματαιότητα

5.01.2016

dead_trees

Ανθίζουν τα δέντρα και ύστερα νεκρά
ρίχνουν τα χρυσά τους φύλλα.
Τα χέρια τους πλέον γυμνά
νιώθουν του χειμώνα την ανατριχίλα.

Ανατέλλει ο ήλιος για να δύσει,
σέρνει την αρχαία πληγή.
Τίποτα για πάντα δε θα ζήσει ·
μόνο η αιώνια αλλαγή.

Πορεύονται οι άνθρωποι γοργά
σε κάθε βήμα ματαιότητα.
Να ζήσουν είναι πια αργά
και χάνονται στην αιωνιότητα.

 

_

γράφει ο Βασίλειος Ζήνας

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αντιγραφές κι επαναλήψεις

Αντιγραφές κι επαναλήψεις

Προσκλητήριο άγγελμα η ανυπόταχτη ζωή ξέχωρης προσωπικής δημιουργίας και ολοκλήρωσης, με ρήξεις ανοιχτές, ανατροπές και επινοήσεις. Ο χρόνος, αξίωμα αναγνώρισης και δοκιμασία για δραστικές αλλαγές, σχεδιασμούς και υπερβάσεις. Ο τόπος, αναφορά, σπονδή και σημειολογία...

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Οι μαυροφορεμένες γυναίκες είχαν μιαν αύρα αλησμόνητης παιδίσκης (Τα βλήτα ανθούσαν στο άγουρο τριαντάφυλλο) Κι ήταν τα παιδιά που τραγουδούσαν και μας χαρίζαν μια γλυκιά παρερμηνεία του ολεθρίου. Ο σπόρος χάθηκε στο χυλό της μοίρας, η μοίρα μαράθηκε στην ορμή της...

Ακακία

Ακακία

Σαν καταφυγή και σαν όνειρο μοιάζεις  μικρή σύνθεση σε μορφή χλωρίδας Κάποιος επαίτης θηρευτής του άλλου τρόπου Θα σε ονόμασε   Και καθώς σε παρατηρώ -αυτό μόνο αφού διάλογος ανάμεσα  σε φύση και άνθρωπο ουδόλως ευδοκιμεί- Δεν διακρίνω μήτε άνθος μήτε μίσχο Του...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Σοφία Ντούπη

    Πολύ όμορφο!!! Καλό σας βράδυ.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου