Μαύρη θάλασσα

8.12.2015

 

 

Τράβηξαν  εκ νέου τις γραμμές στον χάρτη
Στη διεθνή σκακιέρα, ρουά - ματ  κινήσεις
Η  ζωή σου  σάκος που κρεμάς στην πλάτη
Ποιον θεό να κλάψεις και  να προσκυνήσεις

Η  θάλασσα μαύρη, τα νερά θολώσαν
Με πελώριο κύμα η πλώρη παλεύει
Σε σπασμένες βάρκες τις ζωές φορτώσαν
Ψεύτικη η ελπίδα στον βυθό σαλεύει

Πάνω σε εκατόμβες από ψυχές αθώων
Με πορφυρό μανδύα καγχάζει η ιστορία
Λυσσαλέα η πάλη, σαν αγρίων ζώων
Για ένδοξους αγώνες γράφουν τα βιβλία

Νοιώθω ν’ ανασαίνω βαριά, σάπιο αέρα
Ανάμεσα σε λέξεις τρέφω ψευδαισθήσεις
Μάταια περιμένω να ‘ρθει κάποια  μέρα
Που δεν θα υπάρχουν μάχες για να πολεμήσεις

 

_

γράφει η Βάσω Κώστογλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Οι μαυροφορεμένες γυναίκες είχαν μιαν αύρα αλησμόνητης παιδίσκης (Τα βλήτα ανθούσαν στο άγουρο τριαντάφυλλο) Κι ήταν τα παιδιά που τραγουδούσαν και μας χαρίζαν μια γλυκιά παρερμηνεία του ολεθρίου. Ο σπόρος χάθηκε στο χυλό της μοίρας, η μοίρα μαράθηκε στην ορμή της...

Ακακία

Ακακία

Σαν καταφυγή και σαν όνειρο μοιάζεις  μικρή σύνθεση σε μορφή χλωρίδας Κάποιος επαίτης θηρευτής του άλλου τρόπου Θα σε ονόμασε   Και καθώς σε παρατηρώ -αυτό μόνο αφού διάλογος ανάμεσα  σε φύση και άνθρωπο ουδόλως ευδοκιμεί- Δεν διακρίνω μήτε άνθος μήτε μίσχο Του...

Ονειρικό

Ονειρικό

Ο ουρανός μαζεύει τις πληγές του κόσμου  το φεγγάρι αφουγκράζεται τα όνειρα των ανθρώπων  ο ήλιος ζεσταίνει τα δάκρυα και τα κάνει αστέρια  να λάμπουν στο μαντήλι του.  Το κόκκινο ποτάμι γαλήνεψε στις εκβολές του παραδείσου η ανώφελη κόλαση πάγωσε στα φτερά των...

8 σχόλια

8 Σχόλια

  1. Σοφία Ντούπη

    Δυνατό… ξεκάθαρο κι αληθινό!!!
    Ανατρίχιασα… πόνεσα… με τις αλήθειες σου!…

    Απάντηση
    • vaso kostoglou

      Όπως ακριβώς το λέτε. Επώδυνη και ανατριχιαστική η πραγματικότητα…

      Απάντηση
  2. Μάχη Τζουγανάκη

    Αιχμηρά και αληθινά τα λόγια σου Βάσω. Αυτός ο σάπιος αέρας είναι που με κάνει και εμένα να ασφυκτιώ…και να αναρωτιέμαι αν θα έρθει ποτέ η μέρα αυτή… Καλό σου βράδυ, καλή μας αντοχή..

    Απάντηση
    • vaso kostoglou

      Σαν νεότερη και πιο μαχητική ίσως, αφήνεις με ένα αν… το παράθυρο ανοιχτό στην ελπίδα, για έναν κόσμο χωρίς ένοπλες μάχες και αιματηρούς πολέμους. Για έναν κόσμο σαν αυτόν που ζωγραφίζεις με ”χρυσό φτερό” ίσως… Καληνύχτα Μάχη, ” αυτός ο κόσμος δεν θ’αλλάξει ποτέ…”

      Απάντηση
  3. drmakspy

    Εξαιρετικό σε όλα του… Τι να σχολιάσω;… Δεν μπορώ να σχολιάσω τίποτε το ξεχωριστό… Όλα είναι τόσο αληθινά, πικρά, δυνατά…. Μόνο για το σύνολο μπορώ να μιλήσω αλλιώς θα έγραφα σελίδα…

    Απάντηση
    • vaso kostoglou

      Κύριε Σπύρο, τα λόγια σας με τιμούν. Ομολογώ πως έχω ζηλέψει πολλές φορές την ποιητική σας μαεστρία.Λυπάμαι μόνο που οι στίχοι μας αναφέρονται τόσο συχνά πια σε μια τόσο σκληρή πραγματικότητα.

      Απάντηση
  4. Ανώνυμος

    Πολύ αληθινό …δυστυχώς…. Εξαιρετικά δυνατό.
    Φιλικά Λία Ράμου

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου