Μαύρη θάλασσα

8.12.2015

 

 

Τράβηξαν  εκ νέου τις γραμμές στον χάρτη
Στη διεθνή σκακιέρα, ρουά - ματ  κινήσεις
Η  ζωή σου  σάκος που κρεμάς στην πλάτη
Ποιον θεό να κλάψεις και  να προσκυνήσεις

Η  θάλασσα μαύρη, τα νερά θολώσαν
Με πελώριο κύμα η πλώρη παλεύει
Σε σπασμένες βάρκες τις ζωές φορτώσαν
Ψεύτικη η ελπίδα στον βυθό σαλεύει

Πάνω σε εκατόμβες από ψυχές αθώων
Με πορφυρό μανδύα καγχάζει η ιστορία
Λυσσαλέα η πάλη, σαν αγρίων ζώων
Για ένδοξους αγώνες γράφουν τα βιβλία

Νοιώθω ν’ ανασαίνω βαριά, σάπιο αέρα
Ανάμεσα σε λέξεις τρέφω ψευδαισθήσεις
Μάταια περιμένω να ‘ρθει κάποια  μέρα
Που δεν θα υπάρχουν μάχες για να πολεμήσεις

 

_

γράφει η Βάσω Κώστογλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Βερούκης

Βερούκης

ΒΕΡΟΥΚΗΣ Ο μάστορας Βερούκης, συνεργείο ονομαστό,  μόνος ήρθε απ’ το χωριό, 17 στα 18, έφτυσε αίμα, να το ανοίξει, δούλευε σαν το σκυλί, μα η ζωή καλή μαζί του, έγινε κάποιος και αυτός, έχει πια 6 υπαλλήλους, χρειάζεται και έβδομο, του προτείνανε παιδί, πατριώτη, απ’...

πλάκες – συγγράμματα

πλάκες – συγγράμματα

  Στην ακατάστατη μάντρα των αζήτητων αναμνήσεων θα βρεις τις πλάκες με τα συγγράμματα, τα ρητά  που ανακατεμένα πια δε βγάζουν νόημα. Μόνο σε μπερδεύουν, το μηδέν και το άγαν, το τίποτα με το άπαν, η δόξα συναντά τη λόξα και οι προσευχές τις κατάρες. Τα ονόματα...

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

Διαβάστε κι αυτά

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

Ρότα τ’ αγνώστου

Ρότα τ’ αγνώστου

Με τ’ ανοιξιάτικο αεράκι ένα πρωί, πανιά θ’ ανοίξω πάλι στο γαλάζιο, παίρνοντας μια βαθειά αναπνοή, της θάλασσας τις στράτες σαν διαβάζω. Η βάρκα μου ένα όμορφο σκαρί, σε ταρσανά χτισμένο με μεράκι, να σκίζει τα νερά και να ‘ν’ γερή, με μένα καπετάνιο στο δοιάκι. Ο...

Γυναίκα

Γυναίκα

Ρόδο εσύ της άνοιξης, αστέρι της καρδιάς μας γλυκιά νότα της ποίησης, πηγή της ομορφιάς μας. Με σένα η μέρα ξεκινά και η ζωή αρχίζει με σένα αγάλλεται η αυγή κι ο έρωτας ανθίζει.   Κάθε ανάσα σου, πνοή, κάθε σου γέλιο, ελπίδα απάγκιο και αναπνοή, μέσα στην...

8 σχόλια

8 Σχόλια

  1. Σοφία Ντούπη

    Δυνατό… ξεκάθαρο κι αληθινό!!!
    Ανατρίχιασα… πόνεσα… με τις αλήθειες σου!…

    Απάντηση
    • vaso kostoglou

      Όπως ακριβώς το λέτε. Επώδυνη και ανατριχιαστική η πραγματικότητα…

      Απάντηση
  2. Μάχη Τζουγανάκη

    Αιχμηρά και αληθινά τα λόγια σου Βάσω. Αυτός ο σάπιος αέρας είναι που με κάνει και εμένα να ασφυκτιώ…και να αναρωτιέμαι αν θα έρθει ποτέ η μέρα αυτή… Καλό σου βράδυ, καλή μας αντοχή..

    Απάντηση
    • vaso kostoglou

      Σαν νεότερη και πιο μαχητική ίσως, αφήνεις με ένα αν… το παράθυρο ανοιχτό στην ελπίδα, για έναν κόσμο χωρίς ένοπλες μάχες και αιματηρούς πολέμους. Για έναν κόσμο σαν αυτόν που ζωγραφίζεις με ”χρυσό φτερό” ίσως… Καληνύχτα Μάχη, ” αυτός ο κόσμος δεν θ’αλλάξει ποτέ…”

      Απάντηση
  3. drmakspy

    Εξαιρετικό σε όλα του… Τι να σχολιάσω;… Δεν μπορώ να σχολιάσω τίποτε το ξεχωριστό… Όλα είναι τόσο αληθινά, πικρά, δυνατά…. Μόνο για το σύνολο μπορώ να μιλήσω αλλιώς θα έγραφα σελίδα…

    Απάντηση
    • vaso kostoglou

      Κύριε Σπύρο, τα λόγια σας με τιμούν. Ομολογώ πως έχω ζηλέψει πολλές φορές την ποιητική σας μαεστρία.Λυπάμαι μόνο που οι στίχοι μας αναφέρονται τόσο συχνά πια σε μια τόσο σκληρή πραγματικότητα.

      Απάντηση
  4. Ανώνυμος

    Πολύ αληθινό …δυστυχώς…. Εξαιρετικά δυνατό.
    Φιλικά Λία Ράμου

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου