Μαύρη θάλασσα

8.12.2015

 

 

Τράβηξαν  εκ νέου τις γραμμές στον χάρτη
Στη διεθνή σκακιέρα, ρουά - ματ  κινήσεις
Η  ζωή σου  σάκος που κρεμάς στην πλάτη
Ποιον θεό να κλάψεις και  να προσκυνήσεις

Η  θάλασσα μαύρη, τα νερά θολώσαν
Με πελώριο κύμα η πλώρη παλεύει
Σε σπασμένες βάρκες τις ζωές φορτώσαν
Ψεύτικη η ελπίδα στον βυθό σαλεύει

Πάνω σε εκατόμβες από ψυχές αθώων
Με πορφυρό μανδύα καγχάζει η ιστορία
Λυσσαλέα η πάλη, σαν αγρίων ζώων
Για ένδοξους αγώνες γράφουν τα βιβλία

Νοιώθω ν’ ανασαίνω βαριά, σάπιο αέρα
Ανάμεσα σε λέξεις τρέφω ψευδαισθήσεις
Μάταια περιμένω να ‘ρθει κάποια  μέρα
Που δεν θα υπάρχουν μάχες για να πολεμήσεις

 

_

γράφει η Βάσω Κώστογλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Χορός στο ηλιοβασίλεμα

Χορός στο ηλιοβασίλεμα

− Αντί για διαθήκη –  Στιχάκια στήνω ένα σωρό, περίσσια η μαεστρία. Αχ να μπορούσα και χορό στα δύο και στα τρία!   Να ήταν λέω, δυνατό το άσπρο μου μαντήλι να ανάψω σε ένα κεραυνό, και ας σβήσει το καντήλι...   Άχ, να μπορούσα, λεβεντιά, το χέρι σου να σφίξω! Μετά να...

Στο στύψιμο θολώνει

Στο στύψιμο θολώνει

Σαν με ρωτάς ποιο χρώμα να φορέσω, πια, δεν έχω αμφιβολία. Φόρεσα το γαλάζιο, το κόκκινο και το ροζ, το πράσινο και το μαβί, το κίτρινο και το σκατί, το ένα και το άλλο.    Πολλές φορές τα έσμιξα, να βγάλω το καθάριο μα και τούτο μούντζες μ άφηνε και το ’βγαζα, ...

Μαντινάδες

Μαντινάδες

Είναι το βράδυ παγερό μα η φωτιά δεν φτάνει να μου ζεστάνει την ψυχή, το ντέρτι μου να γιάνει... - Όταν θωρώ σε να περνάς απ’ τα παράθυρά μου, μου κλέβεις νου και τη καρδιά, χάνω τα λογικά μου. - Είναι το κάτι στη ματιά, που παίρνει το μυαλό μου και μου ταράζει την...

8 σχόλια

8 Σχόλια

  1. Σοφία Ντούπη

    Δυνατό… ξεκάθαρο κι αληθινό!!!
    Ανατρίχιασα… πόνεσα… με τις αλήθειες σου!…

    Απάντηση
    • vaso kostoglou

      Όπως ακριβώς το λέτε. Επώδυνη και ανατριχιαστική η πραγματικότητα…

      Απάντηση
  2. Μάχη Τζουγανάκη

    Αιχμηρά και αληθινά τα λόγια σου Βάσω. Αυτός ο σάπιος αέρας είναι που με κάνει και εμένα να ασφυκτιώ…και να αναρωτιέμαι αν θα έρθει ποτέ η μέρα αυτή… Καλό σου βράδυ, καλή μας αντοχή..

    Απάντηση
    • vaso kostoglou

      Σαν νεότερη και πιο μαχητική ίσως, αφήνεις με ένα αν… το παράθυρο ανοιχτό στην ελπίδα, για έναν κόσμο χωρίς ένοπλες μάχες και αιματηρούς πολέμους. Για έναν κόσμο σαν αυτόν που ζωγραφίζεις με ”χρυσό φτερό” ίσως… Καληνύχτα Μάχη, ” αυτός ο κόσμος δεν θ’αλλάξει ποτέ…”

      Απάντηση
  3. drmakspy

    Εξαιρετικό σε όλα του… Τι να σχολιάσω;… Δεν μπορώ να σχολιάσω τίποτε το ξεχωριστό… Όλα είναι τόσο αληθινά, πικρά, δυνατά…. Μόνο για το σύνολο μπορώ να μιλήσω αλλιώς θα έγραφα σελίδα…

    Απάντηση
    • vaso kostoglou

      Κύριε Σπύρο, τα λόγια σας με τιμούν. Ομολογώ πως έχω ζηλέψει πολλές φορές την ποιητική σας μαεστρία.Λυπάμαι μόνο που οι στίχοι μας αναφέρονται τόσο συχνά πια σε μια τόσο σκληρή πραγματικότητα.

      Απάντηση
  4. Ανώνυμος

    Πολύ αληθινό …δυστυχώς…. Εξαιρετικά δυνατό.
    Φιλικά Λία Ράμου

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου