Χρωματίζω έναν τοίχο

τον τοίχο του σήμερα με το χθες

ήταν ασβεστωμένος

μα όχι ποια.

Ο τοίχος χρωματίζει μια ζωή

η οποία γεννήθηκε σήμερα

και πέθανε χθες.

Η ζωή με την σειρά της

χρωματίζει την μοίρα

την στολίζει με 

τις πιο φανταχτερές κατάρες

μέχρι οι μαύρες πιτσιλιές

από το πινέλο της

να στεγνώσουν,

και το μελάνι

να θέλει πάλι γέμισμα.

 

_

γράφει ο Ευθύμιος-Ραφαήλ Αγγελής