Μετέωρο ταξίδι, της Στέλλας Ρωτού

14.04.2021

σχόλια

Η κυρία Στέλλα Ρωτού έγραψε μια νέα συλλογή τριάντα τεσσάρων διηγημάτων ποικίλης θεματολογίας που αυτήν τη φορά επικεντρώνονται στον εσωτερικό μας κόσμο και στο μετέωρο ταξίδι που κάνουμε μεταξύ αποφάσεων, ονείρων, σκέψεων, θανάτου και ζωής. Τα περισσότερα κείμενα μοιάζουν με εφιάλτες, τους οποίους προσπαθεί να ξορκίσει η συγγραφέας γράφοντας γι’ αυτούς, γι’ αυτό έχουν πολλούς υπαινιγμούς, απότομο τέλος ή αφήνουν εκκρεμότητες. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό, αν θέλει ο συγγραφέας να πειραματιστεί με τη γραφή ή αν ο αναγνώστης προτιμάει τέτοια διαφορετικά ταξίδια, μακριά από ταμπού και κλισέ. Απλώς είναι τόσο καλή η γραφή, τόσο στρωτά τα κείμενα που πολλές φορές το μετέωρο ή απόν τέλος μου άφηνε λειψή τη γεύση από την προσμονή της ολοκλήρωσης αυτών των ιστοριών.

Ενδιαφέρουσα η προσωποποίηση του φόβου στον «Φόβο της απώλειας», συγκινητικό το «Μην της πάρεις σκυλί» με ρεαλιστικούς διαλόγους, τρυφερή και απελπισμένη η ματιά στους πρόσφυγες που πηγάζει μέσα από το «Στο λεωφορείο», ταιριαστό το δέσιμο της κλοπής των αγαλμάτων με την προσπάθεια να ριζώσουν σε ξένο τόπο όσων φεύγουν τρέχοντας μακριά από πολέμους στο «Άγαλμα», συγκινητικό το «Μετέωρο ταξίδι» κι ας επισκιάζεται από την εμφάνιση ενός θανατηφόρου ιού που θ’ αλλάξει την ανθρωπότητα, σκληρό μα και γλυκό το «Αναφορά στον πατέρα», είναι μερικά μόνο από τα αξιόλογα μικρά κείμενα του βιβλίου, που κυμαίνονται από δύο ή τρεις μέχρι δέκα σελίδες, συνθέτουν μια καλογραμμένη συντροφιά «βραχύσωμων» αλλά μεστών σε νοήματα και ιδέες διηγημάτων και μου κράτησαν κι αυτά, όπως και η προηγούμενη συλλογή, καλή παρέα.

Διορατικότητα χαρακτηρίζει τις περιγραφές της κυρίας Ρωτού, δηλαδή αν καθίσει κάπου και παρατηρήσει γύρω της μπορεί να καταγράψει με συναρπαστικές λεπτομέρειες, λεκτικά υπονοούμενα και κοφτές φράσεις τα πάντα και να ζωντανέψει ενδιαφέρουσες και ποικίλες ιστορίες. Βρήκα πολλά προτερήματα: εναλλαγές αφήγησης από πρώτο σε τρίτο πρόσωπο και από ενεστώτα διαρκείας σε αφηγηματικό αόριστο, ταξίδια σε ξένες πόλεις αλλά και πιο κοντινές, πανσπερμία χαρακτήρων και ιστοριών όπου πρόσφυγες, παιδεραστές, μεσήλικες κυρίες που καταφεύγουν σε νεότερες ηλικιακά αγκαλιές, νεαροί που αγκαλιάζουν τη μοτοσυκλέτα τους χάνοντας τα πάντα, έγκλειστοι εν όψει πανδημίας, υποψήφιοι για τον Παράδεισο ή την Κόλαση με γέμισαν εικόνες, με κράτησαν κοντά τους, μου έδειξαν τον μικρόκοσμό τους και μου χάρισαν ποικίλα συναισθήματα. Αγγλία, Ιταλία, Μετέωρα, μέσα μας και γύρω μας, εδώ κι εκεί, όλα ένα «Μετέωρο ταξίδι» από μια στέρεη και προσγειωμένη γραφή.

Ακολουθήστε μας

Το ποτάμι, του Αιμίλιου Σολωμού

Το ποτάμι, του Αιμίλιου Σολωμού

Ο Χάρης ζει δίπλα στο ποτάμι και ξεχνιέται ψαρεύοντας πέστροφες όσο περιμένει την επιστροφή του πατέρα του από τον πόλεμο. Μια μέρα αρχίζουν να κατεβαίνουν διάφορα παιχνίδια μέσα σε ξύλινα κιβώτια. Ποιος τα έχασε; Τι κρύβεται λίγα μόλις μέτρα πιο πάνω και πώς θα...

Οι οικογενειακοί μας δράκοι, της Χρυσάνθης Τσιαμπαλή

Οι οικογενειακοί μας δράκοι, της Χρυσάνθης Τσιαμπαλή

Η Πινακοθήκη της πόλης διοργανώνει διαγωνισμό ζωγραφικής για παιδιά δημοτικού σχολείου με θέμα τους δράκους. Ο Γιάννης διαπιστώνει πως δύο συμμαθητές του τα καταφέρνουν καλύτερα από κείνον, γιατί, μεταξύ άλλων, δέχτηκαν βοήθεια από γονείς κι αδέλφια. Έτσι, ο Γιάννης...

Επιμέλεια άρθρου Πάνος Τουρλής

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Οι οικογενειακοί μας δράκοι, της Χρυσάνθης Τσιαμπαλή

Οι οικογενειακοί μας δράκοι, της Χρυσάνθης Τσιαμπαλή

Η Πινακοθήκη της πόλης διοργανώνει διαγωνισμό ζωγραφικής για παιδιά δημοτικού σχολείου με θέμα τους δράκους. Ο Γιάννης διαπιστώνει πως δύο συμμαθητές του τα καταφέρνουν καλύτερα από κείνον, γιατί, μεταξύ άλλων, δέχτηκαν βοήθεια από γονείς κι αδέλφια. Έτσι, ο Γιάννης...

Τα χέρια της θεάς, του Διονύση Λεϊμονή

Τα χέρια της θεάς, του Διονύση Λεϊμονή

Τι συνέβη την ημέρα της αρπαγής της Αφροδίτης από τη Μήλο; Πού χάθηκαν τα χέρια της; Πώς ρίζωσε το άγαλμα στο Μουσείο του Λούβρου; Πώς θα καταφέρουν κάποια παιδιά να αγκαλιάσουν την ιστορία της και να δουλέψουν πάνω σε αυτήν, χρησιμοποιώντας όλα τα εκφραστικά μέσα των...

Ο Ιωάννης και τα γεώμηλα της Αίγινας (Μικρές Ιστορίες για Μεγάλα Γεγονότα #4), της Μαρίας Ανδρικοπούλου

Ο Ιωάννης και τα γεώμηλα της Αίγινας (Μικρές Ιστορίες για Μεγάλα Γεγονότα #4), της Μαρίας Ανδρικοπούλου

Ποιος ήταν ο Ιωάννης Καποδίστριας που κυβέρνησε το ελληνικό κράτος στα πρώτα του βήματα μετά την Επανάσταση του 1821; Ποια ήταν η σχέση του με την Ελβετία πριν έρθει στην Ελλάδα και γιατί μνημονεύεται ακόμη σε αυτήν τη χώρα; Πώς αντιμετώπισε και πώς οργάνωσε το χάος...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου