Μετρητής βημάτων

15.05.2014

 

 

Λυσσομανάει απάνω ο αγέρας·

η γη δεν με λυπάται…

Εμπρός! Μαυροντυμένα κοράκια,

το σταυρό με το ράμφος κτυπάτε.

Λιόκλαδα, ελεύθερα απλώστε

τις ρίζες σας στο ρημαγμένο τάφο…

 

Και ξαφνικά, από ’να κτύπημα,

ξεπροβάλλει μι’ αχτίδα·

χάνεται του σκότους το κάλος.

Μια κυρία που την λένε «Ελπίδα»

ισχυρίζεται πως πέθανε άλλος…

 

Μα εγώ τρομάζω και μόνο στη σκέψη,

στην ιδέα πως θα ζω με το πλήθος.

«Άφησε με! Καλύτερα έτσι…

Όσα μου τάζεις είναι ένας μύθος!»

 

Προτιμώ των σκουληκιών την παρέα,

αυτά συστήνονται με τ’ όνομα τους.

Έχει απάγκιο εδώ, κ’ είναι ωραία

να μετράς βήματα

σε ανυποψίαστους μελλοθανάτους!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Το ερώτημα

Το ερώτημα

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

Ταραγμένοι καιροί

Ταραγμένοι καιροί

Άρρωστο το κύμα ξεψυχάει στην αμμουδιά. Θύελλες μου είχες τάξει φουρτουνιασμένα νερά. Κι εγώ ήσυχος κάλπαζα σε αναζητήσεις γι' άγριους καιρούς κι αιθερογέννητους βοριάδες. Με υποσχέσεις έωλες και χλιαρές σιωπές πότισες το βλέμμα μου μια θάλασσα λάδι να με κρατάει...

Πρωινό φιλί

Πρωινό φιλί

ΠΡΩΙΝΟ ΦΙΛΙ (τιμήθηκε με το Α’ Βραβείο Μουσικού Στίχου στον 10ο Παγκόσμιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό του Ελληνικού Πολιτιστικού Ομίλου Κυπρίων Ελλάδας) - Ήλιε μου που ξημέρωσες, ψάξε για την καλή μου όταν τα μάτια της σε δουν δώσε της το φιλί μου - Αύρα γλυκιά της...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Βάσω Αποστολοπούλου-Αναστασίου

    “Μα εγώ τρομάζω και μόνο στη σκέψη,
    στην ιδέα πως θα ζω με το πλήθος.”

    Όταν έχεις συμφιλιωθεί με την κατάσταση που βιώνεις… όταν έχεις συμφιλιωθεί με την Ειμαρμένη σου…
    Τότε αποποιείσαι την αλλαγή… το ξάφνιασμα – έστω κι αν φαίνεται παραπλανητικά δελεαστικό…

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου