Με βάρκα ένα παπούτσι, της Άλκης Ζέη

Η Άλκη Ζέη, όταν επισκεπτόταν την κόρη της, Ειρήνη Σεβαστίκογλου και τα εγγόνια της στις Βρυξέλλες, περνούσε αξέχαστες στιγμές αλλά δεν έπαυε να γράφει ούτε στιγμή. Την περίοδο της πανδημίας η Ειρήνη αποφάσισε να συγυρίσει το δωμάτιο όπου έμενε η μητέρα της και ανακάλυψε σ’ ένα παλιό τετράδιο ένα κείμενο που έγραψε και αφιέρωσε η Άλκη Ζέη στον εγγονό της, Αντουάν («Στον Αντώνη που δεν τρώει πεπόνι»). Πρόκειται για παιγνιώδη επαναφήγηση του παραμυθιού του Μολυβένιου στρατιώτη του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν και οι εκδόσεις Μεταίχμιο το χαρίζουν με αγάπη σε παιδιά και γονείς με αφορμή το Λογοτεχνικό Έτος 2023 «Άλκη Ζέη» σε μια υπέροχη σκληρόδετη έκδοση μεγάλου μεγέθους.

Μια φορά κι έναν καιρό λοιπόν υπήρχαν οι μικροί Πόκεμον, φιγούρες ζωγραφισμένες σε πλαστικοποιημένες κάρτες που τις μάζευαν τα παιδιά και προσπαθούσαν να συμπληρώσουν τη συλλογή τους. Μεγάλη αγωνία να τους πέσουν διαφορετικοί ήρωες για να συμπληρώσουν το άλμπουμ! Ένας από αυτούς τους χαρακτήρες βγήκε στον κόσμο ακούγοντας τις λέξεις «Άχρηστος Πόκεμον», μιας και είναι κοινός ανάμεσα στα παιδιά και τον έχουν όλοι. Έτσι καταλήγει στα σκουπίδια με μια κούκλα Μπάρμπι που της λείπει το ένα χέρι και μαζί ζουν συναρπαστικές περιπέτειες στους υπονόμους της πόλης όπου παρασύρονται από τα νερά της βροχής.

Τι να πεις και τι να γράψεις για το ταλέντο της Άλκης, για τη μυθοπλασία που αναπτύσσει, για τον ρεαλισμό και ταυτόχρονα για τη φαντασία της…Η ιστορία έχει πολλές ανατροπές, βασίζεται σε αντικείμενα οικεία στα περισσότερα παιδιά και περνάει υποδόρια το μήνυμα της αποδοχής της διαφορετικότητας. Είχα παρασυρθεί τόσο πολύ που όταν έφτασα στην τελευταία σελίδα ένιωθα πως κάτι μου λείπει, πως ήθελα να διαβάσω κι άλλο όμως κατάλαβα και ενστερνίστηκα το ότι το κείμενο είναι περισσότερο ένα παιχνίδισμα, κάτι σαν άσκηση, παρά μια από τις ιστορίες της που όλοι γνωρίζουμε κι έτσι το έπιασα από την αρχή! Η εικονογράφηση της Φωτεινής Τίκκου είναι χορταστική, ρεαλιστική και με πολλές εκφράσεις αποτυπωμένες που δίνουν ποικιλία και στηρίζουν σωστά τις εξελίξεις του κειμένου. Η δυσκολία αποτύπωσης του καλαθιού αχρήστων και του περιεχομένου του μέσα από τη διχτυωτή του πλέξη ξεπερνιέται με ωραίες ιδέες ενώ οι φωτισμοί είναι σωστοί και οι αποτυπώσεις παραστατικές.

Το «Με βάρκα ένα παπούτσι» είναι οι περιπέτειες που ζουν ένα συνηθισμένο κι ένα ελαττωματικό παιχνίδι όταν τα παραπετάει ο ιδιοκτήτης τους και καταλήγουν στους υπονόμους. Ανατροπές, τρυφερότητα, ρεαλισμός, διαχρονικά μηνύματα θα κρατήσουν συντροφιά στους μικρούς αναγνώστες και θα τους βοηθήσουν να κατανοήσουν τη σημασία και την αξία της διαφορετικότητας μέσα από ένα τρυφερό παραμύθι.

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 24 – 25 Φεβρουαρίου 2024

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 24 – 25 Φεβρουαρίου 2024

Real News Καθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη αλληλογραφία ενώ μπορείτε να διαγραφείτε με ένα κλικ και δεν θα...

Πώς να γίνεις κατάσκοπος, του Ντανιέλ Νεσκένς

Πώς να γίνεις κατάσκοπος, του Ντανιέλ Νεσκένς

Τι είναι κατάσκοπος; Ποια είναι τα προσόντα και ποιοι οι δώδεκα χρυσοί κανόνες του καλού κατασκόπου; Τι τεχνικές κατασκοπείας να ακολουθήσω και τι λάθη γίνονται συνήθως; Τι περιέχει η βαλίτσα του κατασκόπου; Ποιοι είναι οι θρυλικότεροι κατάσκοποι; Αυτά και άλλα...

Ο άνεμος ξέρει τ’ όνομά μου, της Ιζαμπέλ Αλιέντε

Ο άνεμος ξέρει τ’ όνομά μου, της Ιζαμπέλ Αλιέντε

- γράφει η Κατερίνα Σιδέρη - Ο Ζάμουιλ είναι ένα παιδί 6 χρονών. Πατέρας του είναι ο γιατρός Ρούντολφ που προσφέρει δωρεάν τις υπηρεσίες του σχεδόν στους μισούς ασθενείς του και μητέρα του η Ράχελ, δασκάλα μουσικής. Είναι Εβραίοι και ζουν στην Αυστρία. Ο Ζάμουιλ...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

ΒιβλιοκριτικέςΠαιδική λογοτεχνία
Πώς να γίνεις κατάσκοπος, του Ντανιέλ Νεσκένς
Πώς να γίνεις κατάσκοπος, του Ντανιέλ Νεσκένς

Πώς να γίνεις κατάσκοπος, του Ντανιέλ Νεσκένς

Τι είναι κατάσκοπος; Ποια είναι τα προσόντα και ποιοι οι δώδεκα χρυσοί κανόνες του καλού κατασκόπου; Τι τεχνικές κατασκοπείας να ακολουθήσω και τι λάθη γίνονται συνήθως; Τι περιέχει η βαλίτσα του κατασκόπου; Ποιοι είναι οι θρυλικότεροι κατάσκοποι; Αυτά και άλλα...

Βιβλιοκριτικές
Ο άνεμος ξέρει τ’ όνομά μου, της Ιζαμπέλ Αλιέντε
Ο άνεμος ξέρει τ’ όνομά μου, της Ιζαμπέλ Αλιέντε

Ο άνεμος ξέρει τ’ όνομά μου, της Ιζαμπέλ Αλιέντε

- γράφει η Κατερίνα Σιδέρη - Ο Ζάμουιλ είναι ένα παιδί 6 χρονών. Πατέρας του είναι ο γιατρός Ρούντολφ που προσφέρει δωρεάν τις υπηρεσίες του σχεδόν στους μισούς ασθενείς του και μητέρα του η Ράχελ, δασκάλα μουσικής. Είναι Εβραίοι και ζουν στην Αυστρία. Ο Ζάμουιλ...

Βιβλιοκριτικές
Σταύρος Μίχας: ‘Ραβδοσκόπος του κενού’
Σταύρος Μίχας: ‘Ραβδοσκόπος του κενού’

Σταύρος Μίχας: ‘Ραβδοσκόπος του κενού’

Σταύρος Μίχας Ραβδοσκόπος του κενού _ γράφει ο Σίμος Ανδρονίδης - Οι εκδόσεις ‘Μανδραγόρας’ εξέδωσαν εντός του 2023 την όγδοη κατά σειρά ποιητική συλλογή του Σταύρου Μίχα, που εν προκειμένω φέρει τον εξόχως ποιητικό τίτλο ‘Ραβδοσκόπος του κενού’. Σε αυτό το...

Βιβλιοκριτικές
«…και χορεύω τις νύχτες», της Γαβριέλλας Νεοχωρίτου
«…και χορεύω τις νύχτες», της Γαβριέλλας Νεοχωρίτου

«…και χορεύω τις νύχτες», της Γαβριέλλας Νεοχωρίτου

 Γαβριέλλα Νεοχωρίτου Εκδόσεις ΦΙΛΙΠΠΟΤΗ - γράφει η Βάλια Καραμάνου - Τι είναι ο κόσμος μας; «Ένα όνειρο μέσα σε όνειρο» ισχυριζόταν ο Πόε, ένα «καταφύγιο που φθονούμε» έγραφε ο Καρυωτάκης. Ένας τέτοιος κόσμος ξεδιπλώνεται στην ποιητική συλλογή της Γαβριέλλας...

Βιβλιοκριτικές
Από ήλιο σε ήλιο: Αποσπερίτης, της Μαίρης Κόντζογλου
Από ήλιο σε ήλιο: Αποσπερίτης, της Μαίρης Κόντζογλου

Από ήλιο σε ήλιο: Αποσπερίτης, της Μαίρης Κόντζογλου

Σέριφος, ένα μικρό νησί με κατοίκους που αγωνίζονται να επιβιώσουν με ελάχιστες καλλιέργειες και με σκληρή καθημερινότητα. Η γη του όμως είναι πλούσια σε μετάλλευμα και γι’ αυτό μπαίνει στο στόχαστρο επιτήδειων που θέλουν να πλουτίσουν άκοπα και γρήγορα. Έτσι, το...

Βιβλιοκριτικές
Οι μοίρες της αστροφεγγιάς, της Μαρίας Γαβριελάτου
Οι μοίρες της αστροφεγγιάς, της Μαρίας Γαβριελάτου

Οι μοίρες της αστροφεγγιάς, της Μαρίας Γαβριελάτου

- γράφει η Κατερίνα Σιδέρη - Η Δάφνη, μοναχοκόρη, έζησε τα πρώτα χρόνια της ζωής της πλάι στους γονείς της και πολύ γρήγορα έμεινε ορφανή. Με μοναδική συγγενή της την αδερφή του πατέρα της, βρέθηκε ανήλικη στο σπίτι της ελεεινής Βασιλικής, μιας γυναίκας που το...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου