Με λένε βροχή

και το ξέρω κάποιοι δεν με πάτε και πολύ.

Λέτε είμαι καταστροφική

θλίψη φέρνω και μεγάλη ταραχή.

 

Με λένε βροχή.

Ναι το ξέρετε μου λέτε και οι συστάσεις περιττεύουν.

Από μακριά και αγαπημένοι το λοιπόν

πολύ θάρρος δεν μου πρέπει.

 

Μα κι εγώ μην ξεγελιέστε

τα πολλά τα πάρε δώσε μαζί σας δεν τα θέλω

και σοφά μου υποδεικνύετε

τη δουλειά μου τάχιστα να κάνω και να φεύγω.

 

Αμοιβαία τα αισθήματα και πάω.

Με λένε βροχή και σας προσπερνάω.

Πάω αλλού παρτίδες για να πιάσω

στα σύννεφα και στον ουρανό καλύτερα θα περάσω.

 

Με λένε βροχή.

Και σας γνώρισα μεν μα δεν χάρηκα και πολύ.

Κι αφού λέτε πως μεγάλο κακό σας κάνω

αχ όχι δεν μου πρέπει στον σβέρκο σας να κάθομαι απάνω.

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!