Μην ρωτάς, της Άννας Ρουμελιώτη

9.07.2015

 

 

Μη με ρωτάς

από πού έρχομαι

ούτε και που πηγαίνω.

Το βλέμμα μου μόνο

κάνει δρασκελιές.

Τα βήματά μου,

που γυρεύω κάπου αλλού

να με οδηγήσουν

ακόμα περιμένω.

Μη με ρωτάς

γιατί σωπαίνω

γιατί λίγο λίγο

μετράω το κάθε μου λεπτό

σα να αργοπεθαίνω.

Γιατί τα λόγια μου

τα ζυγίζω προσεκτικά

και τα διαλέγω.

Τι είμαι τελικά

δεν έχω απάντηση να δώσω.

Μη με ρωτάς λοιπόν

να ξέρεις δεν μπορώ

το σκοτάδι μου να καταδώσω.

Μη με ρωτάς

τι έχω στο μυαλό.

Μην προσπαθείς

τα μαράζια μου

να τα κατανοήσεις.

Οι σκέψεις μου σκοτώνουν.

Άσε να τις γνωρίζω

μοναχά εγώ.

Άσε καλύτερα να μην μιλώ.

Αυτό, που τώρα θέλω να πω

Ποιος ξέρει;

Ίσως κάποτε

χρησιμοποιηθεί εναντίον μου.

Δώσε μου καλύτερα φωτιά

στις στάχτες μου

να σιγοκαίει το μυστικό.

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Φωτιά

Φωτιά

Μη με κρατάς! Θέλω να πάω κοντά. Τυφλώνομαι απ’ την ομορφιά της. Πρέπει να την αγγίξω κι ας γίνω ανάμνηση στη δίνη της. Είναι η σωτηρία μου. Η αρχή και το τέλος των πάντων.Καρδιά από πέτρα, χέρια και πόδια φτιαγμένα από χαλάζι. Τί να σου κάνουνε κι αυτά;...

Φωτιά

Έως το τίποτα

Σκιάχτρα μορφές Έρχονται και ταράζουν τα όνειρά μου Η διέξοδος μέσα μου Ομίχλη απέραντη   Ταξίδια ανείπωτα Ανατριχιάζουν στο βλέμμα μου Ψιλά γράμματα οι λέξεις Στη συμφωνία θανάτου   Σιωπή απόλυτη Συμπαραστάτης στο πλάι μου Και βήματα μετρημένα...

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Τα θυμάμαι εκείνα τα τραγούδιαόνειρα καλοκαιρινά, αγκαλιές κάτω από τ' άστρα.Θυμάμαι την μελωδία, το στίχο, τον ρυθμόθυμάμαι, θυμάμαι την ζεστασιά και το σ' αγαπώ. Να τ' οι δίσκοι, να και τα όνειρα μαςκάθε μελωδία ξεχωριστή, όπως και κάθε μέραμια μελωδία...

Η ελιά

Η ελιά

           Μεγάλη παρηγοριά φίλε μου το γράψιμο. Σου κρατάει απίστευτη συντροφιά. Έτσι και γράψεις στο χαρτί - ή όπου αλλού δεν έχει σημασία- αυτά που σου βαραίνουν το μυαλό και την καρδιά, πάει περίπατο η όποια μοναξιά σου. Αν δε παράλληλα, τα όσα σου...

Εγγαστριμυθία

Εγγαστριμυθία

             Πόσες ημέρες να έχουν περάσει που η Θεανώ δεν έχει ανταλλάξει δυο ανθρώπινες λέξεις με συνάνθρωπό της; Μια εβδομάδα, δυο;            “Και να δεις που, έτσι όπως πάει το πράμα, θα ξεχάσω πώς μιλάνε οι άνθρωποι, αφού εισπράττω μόνο ήχους και δεν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Εγγαστριμυθία

Εγγαστριμυθία

             Πόσες ημέρες να έχουν περάσει που η Θεανώ δεν έχει ανταλλάξει δυο ανθρώπινες λέξεις με συνάνθρωπό της; Μια εβδομάδα, δυο;            “Και να δεις που, έτσι όπως πάει το πράμα, θα ξεχάσω πώς μιλάνε οι άνθρωποι, αφού εισπράττω μόνο ήχους και δεν...

Η  σταγόνα

Η σταγόνα

Δεμένος χειροπόδαρα πάνω στο χωρίς στρώμα σιδερένιο κρεβάτι, και ακριβώς πάνω από το κεφάλι του κρεμασμένο, ένα βρυσάκι σαν εκείνο του παλιού καιρού που είχαμε στους νιπτήρες μας, όχι σαν υπό απειλή Δαμόκλειας σπάθας αλλά κυριολεκτικά σπάθας εν δράση....

Ερημιά

Ερημιά

Ερημιά προκαλεί ο πόλεμος και η φτώχεια. Και μια πόλη κατάστρεψε ολοσχερώς μια βόμβα   Δίχως παιδιά, δίχως χαρά μόνο με πόνο και σκλαβιά. Δίχως διασκέδαση και καλοπερασιά μόνο με πόλεμο που προκαλεί ζημιά _ γράφει ο Ευθύμιος-Ραφαήλ...

8 σχόλια

8 Σχόλια

  1. Matina Mardeli

    Πόσο δύσκολα εμπιστευόμαστε τις προσδοκίες μας, επιθυμίες μας, όνειρα σε τρίτους…Το αποδίδετε με ποιητικό λόγο Άννα πολύ εύστοχα!

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Σας ευχαριστώ πολύ Ματίνα!Την καλημέρα μου!

      Απάντηση
  2. Μάχη Τζουγανάκη

    Το βλέμμα μου μόνο κάνει δρασκελιές.
    Τα βήματά μου,που γυρεύω κάπου αλλού
    να με οδηγήσουν ακόμα περιμένω.

    Άννα μου…ας κάνει το βλέμμα δρασκελιές..να βλέπει μακριά…να αναζητά…και θα κάνεις τα βήματα…θα κάνουμε εκείνα τα βήματα.. Αρκεί να βλέπουμε λίγο πιο μακριά…αρκεί να κοιτάμε από τη σωστή μεριά..των θέλω..και όχι των πρέπει…

    Καλή σου μέρα!

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Αυτό ακριβώς μας κρατάει … το βλέμμα που κάνει δρασκελιές και αναζητά το διαφορετικο, το καινούριο, που ψάχνει ορίζοντα νέο…και θα τον βρουμε κάποτε ναι… Καλημέρα Μάχη μου 🙂

      Απάντηση
  3. Mαριάνθη Πλειώνη

    Κρυμμένα σκοτάδια και σκέψεις που σκοτώνουν,καλύτερα να τις γνωρίζει εκείνος που τις νιώθει…γιατί οι άνθρωποι που θα τις μάθουν,αργότερα θα τις χρησιμοποιήσουν εναντίον του! Ας γνωρίσουν καλύτερα το βλέμμα που κάνει δρασκελιές για να ξεφύγει…Δυνατοί στίχοι Άννα,έντονα τα συναισθήματα που βγαίνουν και παραμένουν να σιγοκαίνε όπως όλα τα μυστικά! Πολύ μου άρεσε.

    Απάντηση
  4. Άννα Ρουμελιώτη

    Ευχαριστώ πολύ Μαριάνθη … σκέψεις που σκοτώνουν που μπορει να διαλύσουν ισορροπιες … ευχαριστω!!

    Απάντηση
  5. Ελένη Ιωαννάτου

    Άννα μου καλή με έκανες να ανατριχιάσω όταν στο τέλος έφτασα!!
    Είναι υπέροχο το παράπονό σου!!!
    Μου άρεσε πάρα πολύ!!!

    Σκέψεις, νύξεις, αποσιωπητικά, σιωπή…
    Βέβαια κάποιες φορές η σιωπή είναι αυτή
    που χορεύει, τραγουδά, φωνάζει, μιλά, παραμιλά…
    Κάνεις δεν μπορεί, και να θέλει, να την σταματήσει.

    Καλό σου απόγευμα!!

    Απάντηση
    • Αννα Ρουμελιωτη

      Και η σιωπη ακουγεται οταν μπορει κανεις να την ακουσει.Ευχαριστω για τα καλα σου λογια Ελενη.Καλο απογευμα.

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου